Sterrenkruid Altijd op zoek naar krachtplaatsen en verhalen

dinsdag 27 juni 2017

De crypte, het koor en de vier Maria's

Eindelijk kan ik deze voor mij laatste kerk van  het Kerkenkruis bezoeken. Na twee vergeefse pogingen staan de deuren van de kerk vandaag wijd open en kan ik me uitleven. Geduld is niet mijn sterkste kant en Utrecht ligt niet naast de deur. Door het wachten zijn mijn verwachtingen misschien wel wat opgepoetst, dus huppel ik blij naar binnen. Gids en gastenboek tegemoet :-). Maar eerst wil ik dwalen en voelen, de energie volgen en kijken waar ik terecht kom. Mijn blik wordt gevangen door de donkerrode zuilen, die voor een intieme sfeer zorgen. Een mooie tegenstelling met het hoge, lichte koor in het Oosten. Vier oude, ongekleurde exemplaren leunen twee aan twee wat vermoeid aan de kant. Te gevaarlijk om ze als steunpilaren te behouden en vervangen door nagemaakte nieuwe. Ik werp een snelle blik in de kleine tentoonstellingsruimte met gevonden voorwerpen. Gevonden bij de restauratie wel te verstaan. Daar vangen twee bijzondere tegeltjes mijn aandacht door hun mooie kleuren en bijzonder motief. Na deze eerste verkenning brengen mijn voeten me naar de crypte. Voor mij het belangrijkste deel van een kerk.


Donkerrode zuilen geven sfeer aan de ruimte


Twee bijzondere tegeltjes in de tentoonstellingsruimte


Ze vangen mijn aandacht door hun mooie kleuren en bijzonder motief

Crypten hebben een magische aantrekkingskracht op mij. Vaak het oudste deel, soms overblijfsel van een oudere kerk. Ruimtes, die zeker weten verbinding maken met de energie van de aarde en zorgvuldig gebouwd op een vooraf bepaalde plek. De crypte van de Pieterskerk is donker en verlaten. De sarcofaag van bisschop Bernold staat achterin, beschenen door het licht van de zon door vrolijk gekleurde ruitjes. Onder zijn verantwoordelijkheid vond de bouw plaats en op een oude tekening is hij afgebeeld tijdens de wijding van de kerk. De zuilen van deze crypte zijn niet gekleurd. Twee aan twee zijn ze bewerkt met verschillende motieven. Ik speur naar de symboliek ervan. Duiden ze op de energiestromen ten tijde van de bouw? Ik heb vandaag alle tijd, dus zink ik neer op een van de bankjes om de stilte op me in te laten werken. Ik neem de aarde energie waar bij mijn voeten en lichtere bij mijn hoofd. Plaats en sterkte verschillen. De lichte energie lijkt vanaf de middenas iets verschoven naar rechts. Na een tijd begeef ik me weer naar de bovenruimte. De stille, donkere crypte voelt duidelijk anders aan dan het hoge koor in de kerk, waarvan ik op de foto het licht niet kan vangen. 


Twee aan twee zijn de zuilen bewerkt met verschillende motieven


Midden achter de lege sarcofaag van de Bisschop


De zuilen van deze crypte zijn niet gekleurd. 


Twee aan twee zijn ze bewerkt met verschillende motieven


Duiden de motieven op energiestromen ten tijde van de bouw?

Zorgen de rode pilaren voor een sobere sfeer, het koor geeft je een licht gevoel. Zo ruim en licht is het niet altijd geweest. In de Middeleeuwen werd het zicht beperkt door een gedeeltelijke afscheiding. Zo ging dat toen. Na de Reformatie werd het koor weggebouwd en bestemd als kosterswoning. Lekker plekje om te wonen lijkt me :-).


Oorspronkelijk was het koor op Middeleeuwse wijze gescheiden van de kerk.
Boven het koor is bisschop Bernold afgebeeld tijdens de wijding van de kerk 


Het koor is ruim en licht

Bij de trap naar het koor vind ik met de hulp van de gids de vier zandstenen reliëfs die ik zoek. Daar zie ik de drie Maria's afgebeeld bij het lege graf. Een engel spreekt ze aan. Dat reliëf roept vragen op. De aansluiting met het Bijbelverhaal mist. Het was toch Maria Magdalena die de engel aantrof bij het lege graf?*. Wat heeft de maker hiermee uit willen drukken? Drie Maria's? Maar wie is dan de derde? Ik kijk nog eens wat gerichter. Ze hebben alle drie een halo rond het hoofd en dragen alle drie een kruikje. Was het niet aan Maria Magdalena voorbehouden om te zalven? Zien jullie de verschillen die doen denken aan de drie levensfases van de vrouw: de Maagd, de Moeder en de Crone?

Ik val voor de vierde Maria op de kruisingspijler aan de rechterkant. Over haar heb ik een gesprek met de gids. Ze is duidelijk gedateerd voor 1649, of er was een opdrachtgever die haar in het rood geschilderd wilde zien. Kan allebei. Vier intrigerende Maria's in de Pieterskerk te Utrecht :-) 



De engel bij het graf spreekt tot de drie vrouwen


Drie vrouwen bij het lege graf


Ik val voor de rode Maria op de rechter kruisingspijler


De Pieterskerk vormt het Oostelijke deel van het Utrechtse kerkenkruis





Nagezocht
* Mattheus noemt Maria van Magdala en de andere Maria (28:1). Hier wordt gesproken over de engel.
   Marcus verhaalt dat Maria van Magdala en Maria, (de moeder) van Jacobus, en Salomé specerijen kochten (16:1)
   Hier zit een jongeling met een wit gewaad (16:5) 
   Lucas spreekt over de vrouwen die met Hem uit Galilea gekomen waren (23:55, 24:1). 
   Zij maken specerijen en mirre gereed. Zij vinden twee mannen in blinkend gewaad bij het graf  (24:4).
   Dit waren dan Maria van Magdala en Johanna, en Maria, (de moeder) van Jacobus (24:10).
   Johannes spreekt alleen over Maria Magdalena (20:1). Zij zag twee engelen zitten (20:13).

Bronnen Rode Maria:
1: Margaret Starbird: De vrouw met de albasten kruik (1995, p.126). Ik heb Margaret naar haar bron gevraagd.
Zij citeert uit het boek “Our Lady in Art” van Katherine Lee Rawlings Jenner: "She quotes Pacheco, the art censor for the Inquisition in 1649 in his “Arte della picture”—where he laid down rules for artists".
2: De Zwarte Madonna van Oer-tot Eindtijd - Dr. Annine E.G. van der Meer (2015, p.43)
3: Het oudste geheim - Fysica van de heiligheid - Drs Sietse van der Tuin (2009, p.254)

Links met eerdere Blogs over het Kerkenkruis 

De Pieterskerk is over het algemeen op zaterdag van 12 tot 4 uur geopend en in de zomer vaker.
Kijk vooraf op Kerken kijken in Utrecht  of je er terecht kunt.



















































































































































































E




























































Labels: , , , , , , , , ,

donderdag 22 juni 2017

Nee, ik ga niet alles verklappen

Nee, ik ga niet alles verklappen, want wie weet wil je een keertje mee. Misschien vind je het leuk om een rondje-door-het-jaar te lopen in het Voedselbos van Vlaardingen. Daar staan de dertien bomen van de Maankalender bij elkaar. En dat komt weinig voor, vaak mis ik er net één of twee als ik op zoek ben in de buurt. Bij de ene route ontbreekt de Appelboom. Daar moet ik dan een ommetje voor maken. Heb ik haar bij een andere wandeling gevonden, blijkt de Es volstrekt onvindbaar. In het Voedselbos wonen ze dus allemaal. Aan de bomen die er al van oudsher stonden, zijn de Lijsterbes en de Wingerd toegevoegd. De laatste staat te zweten in het kasje. En is zij het niet, dan zijn wij het wel :-). De Appelbomen zijn geplant en het kleine Taxusje heeft zich spontaan genesteld aan de voet van een hoge Els. De bomen staan er niet in de goede volgorde, dat is teveel gevraagd. Maar dat staat dan weer netjes op papier. Voor de goede orde heb ik het schema even onderaan geplaatst. Dat de bomen in het Voedselbos  kris kras door elkaar staan is geen probleem. Elke boom heeft een eigen karakter en vertelt je zijn unieke verhaal. 

De Appel bijvoorbeeld staat voor schoonheid. Ze wordt in de beeldvorming stevig gehinderd door het verhaal van Eva die zich in het Paradijs door de slang laat verleiden. Het sprookje van Sneeuwwitje doet er nog een schepje bovenop. Ze zorgen voor haar slechte naam. Maar vergis je niet! De schoonheid van Appel zit binnenin. Dwars doorgesneden ontdek je haar pentagram als symbool van Venus. Ze werkt betoverend. Verlangt niet iedereen naar de belofte van eeuwige jeugd die de Appel met zich meedraagt? Het eiland Avalon was omgeven door mist en je kon er alleen komen als je de weg ernaar toe kende. Avalon betekent 'Appeleiland' en staat in de oude traditie bekend als 'Avondland'. In het sprookje van Vrouw Holle wacht de overvloedige oogst om geplukt te worden. 'Schud mij, schud mij', roepen de Appelbomen naar de stiefdochter die via de waterput in de onderwereld terecht komt. Ze wordt rijkelijk beloond voor haar hulp. De koning in het Friese sprookje stuurt zijn drie zoons op pad om de gouden appel te bemachtigen. Gelukkig slaagt de jongste zoon voor de proef en erft het koninkrijk. Misschien heb ik haar status met deze verhalen iets kunnen verhogen. Dat zou ik haar oprecht gunnen :-). 

Nog even het verhaal van de Eik en de Hulst omdat ze een rol spelen bij de Zomer- en Winterzonnewende. De Eik gaat met ingang van deze week van rol wisselen met de Hulst. De lichte helft van het jaar bereikt zijn hoogtepunt met Midzomer. Eik is sterk en heeft een krachtige energie. Hij stimuleert je tot actie. Na de Zomerzonnewende draagt hij de leiding over aan Zuster Hulst. Zij begeleidt ons naar de donkere helft van het jaar, waarin we meer naar binnen gericht worden. Pronkt ze altijd-groen-met-rode-besjes tijdens de Kerstdagen in onze huizen, op 6 januari vliegt ze eruit. Ze komt de deur niet meer in voor de volgende Midwinter. De takken worden ritueel verbrand en het is tijd voor de Eik om het stokje weer over te nemen. Volgens de legende voeren ze eeuwige strijd om de macht. Ik weet het niet. De overgang van licht naar donker en andersom verloopt geleidelijk. Pas op 21 september is de stand gelijk. We hebben dus nog even. Wil je nog meer verhalen horen? Loop dan een keertje mee :-).


Wilg: Volle maan tussen 18 april en 17 mei. 
Maan van het Ontwaken. Sleutelwoord: Meebuigen 


Wingerd (Wijnrank): Volle Maan tussen 12 oktober en 10 november
Jachtmaan. Sleutelwoord: Verbinden


Appelboom: Volle Maan tussen 12 september en 12 oktober
Oogstmaan. Sleutelwoord: Schoonheid


Eik: Volle Maan tussen 16 juni en 15 juli
Plantmaan. Sleutelwoord: Statig en krachtig


Berk: Volle Maan tussen 21 december en 19 januari
Maan van de Langste Nacht. Sleutelwoord: Pionier


Meidoorn: Volle Maan tussen 17 mei en 16 juni
Grasmaan. Sleutelwoord: Hart luchten


Vlier: Volle Maan tussen 10 november en 10 december
Maan van de Vallende Bladeren. Sleutelwoord: Vrouw Holle


Hulst: Volle Maan tussen 15 juli en 14 augustus
Maan van de Roos. Sleutelwoord: Strijd


Taxus: Volle Maan tussen 10 december en 21 december 
Boommaan. Sleutelwoord: Kringloop


Els: Volle Maan tussen 19 maart en 18 april
Maan van de Dood. Sleutelwoord: Vuur


Hazelaar: Volle Maan tussen 14 augustus en 12 september
Maan van het Weerlicht. Sleutelwoord: Wijsheid


Lijsterbes: Volle Maan tussen 19 januari en 18 februari
IJsmaan. Sleutelwoord: Betovering


Es: Volle Maan tussen 18 februari en 19 maart
Sneeuwmaan. Sleutelwoord: Wereldboom


De goede volgorde van de Maankalender (met de klok mee).
De Taxus komt niet elk jaar aan de beurt. 

Alle foto's zijn genomen in het Voedselbos












Labels: , , , , , , ,

donderdag 15 juni 2017

In een flits zie ik dat richtingbord met twee bootjes erop

Op weg naar onze laatste stop voor de overtocht naar Noorwegen zie ik in een flits dat richtingbord met twee bootjes erop. De afslag leidt naar Lindholm Høje met bootgraven van de Vikingen. Ik wijs naar rechts en roep alleen maar: 'Kijk!'. We rijden op deze weg na een vruchteloze poging om in Aalborg een parkeerplaats te vinden voor een koffie-stop. Een geluk bij een ongelukje dus :-).  Mijn passie voor oude stenen kennende, stelt Man voor om er een kijkje te nemen. Maar dit zijn niet alleen oude stenen, dit zijn Vikinggraven in de vorm van een boot. In mijn onschuld denk ik er twee bootjes te vinden. Maar Lindholm Høje blijkt een groot grafveld te zijn met bijna 700 graven. Het is van het jaar 400 tot 1000 in gebruik geweest, behoorlijk lang dus.  Zo'n duizend jaar geleden werden de graven bedolven onder een dikke laag zand. Tijdens afgravingen tussen 1952 en 1958 werd het geheel weer blootgelegd. Om me heen kijkend zie ik een heuvel die bezaaid lijkt met door stenen omringde graven. Even ben ik in verwarring. Naast de bootvormen zijn er ook driehoeken, cirkels en ovale graven. Sommige ervan liggen iets verhoogd. De boten hebben een verhoogde voor- en achtersteven. De bootvormen en de driehoeken waren kennelijk voorbehouden aan de mannen.  Men heeft dat kunnen vaststellen aan de hand van de gevonden grafgiften. Voor vrouwen waren de ronde en ovale steenformaties bedoeld. Veruit de meeste doden zijn ter plekke gecremeerd. Uitzondering vormen de oudste graven op de top van de heuvel en de jongste aan de voet ervan, waar de doden ter aarde werden besteld (samen 41). Op de heuvel zijn ook resten van een dorp gevonden. Zeldzame opgegraven voorwerpen wijzen op een belangrijke status van deze gemeenschap . Lindholm Høje is een van de mooiste monumenten uit de Late IJzertijd en de Vikingentijd. Na een uitgestelde koffiestop en een bezoek aan het museum rijden we door. Ik mijmer nog even na. Schipper mag ik overvaren geldt toch voor ons allemaal? Was de reis naar het Walhalla alleen aan mannen voorbehouden? Het lijkt me eerder een symbolisch onderscheid. We vervolgen onze reis naar Frederikshavn, waar de boot naar Noorwegen op ons wacht. Zeker weten dat we over mogen varen :-)


Lindholm Høje blijkt een groot grafveld te zijn met bijna 700 graven


Graf in de vorm van een boot



Op de voorgrond een graf in de vorm van een driehoek met een centrale steen in het midden



Sommige ervan liggen iets verhoogd.


Veruit de meeste doden werden ter plekke gecremeerd (foto genomen in museum)


Plattegrond van het geheel



Labels: , , , , , ,

donderdag 8 juni 2017

De Zevenslaper en de Duivelsrots op de Isterberg

Die oude postkaart zorgt voor verwarring. Er staat een foto op van de Siebenschläfer op die verdacht veel lijkt op de Teufelsfelsen (1). Ik vond hem al op het internet en krijg een kopie tijdens een bezoek aan een geboren en getogen inwoonster van het gebied (2). Zij maakt me wegwijs op de plattegrond van de Isterberg en ontrafelt het misverstand. De lokale bevolking kent twee rotsen op de berg: De Zevenslaper en de Duivelsrots. De Duivelsrots, legt ze uit, moeten we zoeken bij het Offerbekken. Aan de rand daarvan zie je afdrukken van klauwen, waarmee de duivel zich vastgegrepen heeft. De Zevenslaper dankt zijn naam aan de legende van de Zevenslapers. Klim je er bovenop, dan zie je dat deze rots uit zeven grote stukken bestaat. Daar liggen de zeven martelaren uit Efeze voor altijd te slapen. Ken je die legende niet en zoek je alleen naar 'Zevenslaper' dan kom je bij een klein knaagdiertje terecht en mis je net als ik de link :-). Alleen de Zevenslaper en de Duivelsrots dus. Maar de Sloopsteen dan? Die kent de plaatselijke bevolking niet. Man probeert een dag later een foto te nemen van het informatiebord dat hoog boven in een boom hangt. Nu worden we toch wel nieuwsgierig naar de tekst die daar staat. Tot onze verrassing is het een algemene uitleg over de sporen die miljoenen jaren geleden op die plaats ontstonden. Dat laatste lijkt dan weer wel te kloppen, behalve dan dat die beroemde voetsporen en hoefafdrukken op dit moment onvindbaar zijn. Ze liggen verborgen onder een dikke humuslaag. Het voetspoor dat we zelf ontdekt hebben is peanuts vergeleken bij wat er ooit zichtbaar was. Mogelijk is de naam Sloopsteen een afgeleide van een oudere vorm in het dialect wordt er geopperd. Slaopsteen zou dan verband kunnen houden met de Zevenslaper. Maar het blijft gissen. Laten we het maar houden bij de Zevenslaper en de Duivelsrots. Dat maakt het al verwarrend genoeg. Overigens bestaat er ook nog een Zevenslapersdag op 27 juni, waar een weerspreuk bij hoort. Ik citeer: 'Het weer op zevenslapersdag, dat zeven weken blijven mag'. Dit betekent: het weer dat op de 3 dagen rond 27 juni is blijft 7 weken lang (26-27-28 juni).

Met dank aan Elke Bischop-Stentenbach voor alle informatie en gastvrijheid die ze ons bood.

Eerdere blogs over de Isterberg:
De Isterberg: link
De Echse (draak of hagedis): link 



Kopie van de Postkaart met de Siebenschläfer (bron: Elke Bischop-Stentenbach)


De Zevenslaper wordt verward met de Duivelsrots


De Duivelsrots, legt ze uit, moeten we zoeken bij het Offerbekken


Aan de rand daarvan zie je afdrukken van klauwen, waar de rots zijn naam aan te danken heeft.


Nu worden we toch wel nieuwsgierig naar de tekst die daar staat. 


In het noorden van de plattegrond vind je het Offerbekken of de Duivelsrots (ronde rots)
Een weggetje naar links volgend (niet op dit kaartje) leidt naar de Zevenslaper


Het voetspoor dat we zelf gevonden hebben is peanuts vergeleken bij wat er ooit zichtbaar was.

(1) Om het nog ingewikkelder te maken is dit dezelfde rots waar we de 'Echse' of draak vonden.
(2) Elke Bischop-Stentenbach is geboren en getogen aan de rand van de Isterberg. Zij is auteur en co-auteur van      verschillende boeken en bestuurslid van de Heimatverein Grafschaft Bentheim.

Labels: , , , , , , , , ,

donderdag 1 juni 2017

Het lijkt alsof hij vanuit de verte naar ons knipoogt

Goed voorbereid gaan we voor de tweede keer naar de IsterbergMet een aantal verkleinde fotootjes op een A-viertje voelt het een beetje als een speurtocht :-). We gaan 'op jacht' naar een aantal gemiste elementen en beginnen blij gemoed aan de wandeling. Als eerste traceren we een paar 'voetstappen'. Die moeten dan volgens de bewoners wel afkomstig zijn van de dieren uit de Ark van Noach, die hier gestrand zou zijn (informatiebord). Het is hier prachtig. De oude rotsen bieden een geheimzinnige aanblik met gaten die doen denken aan pootafdrukken, of rijen tanden. Sommige bomen zijn met de rots vergroeid en vormen samen een geheel. 



Als eerste traceren we een paar 'voetstappen'.




Wandelen en beleven: we vinden hier sporen van
Wodan, dieren van de ark van Noah, de godin Istra en van de duivel 

Sporen genoeg: in de vorm van kleine, ronde gaten, 'klauwen', 'tanden' en krassen. Bij de eerste rots die we tegenkomen herinner ik me weer waarom het onmogelijk was om runen en andere tekens uit de oudheid te ontdekken. Overal zien we namen van bezoekers in de rotsen gekerfd. Ik schrap de runen en de 'Venuscode' met zeven streepjes in gedachten al van mijn lijstje. Of heeft Man ze toch ontdekt in de buurt van de grote rotsformatie?



Ik schrap de runen en de 'Venuscode' in gedachten al van mijn lijstje



Of heeft Man ze toch ontdekt in de buurt van de grote rotsformatie?



Sporen genoeg in de vorm van krassen en gaten



Overal zie ik vormen van gezichten of dieren



Sommige bomen zijn met de rots vergroeid 


Samen vormen ze een geheel.

Dan maar focussen op de hagedis of draak, die zo'n negen meter lang moet zijn. Die kunnen we toch niet missen? Bijzonder genoeg komen we overal waar we kijken koppen en gezichten tegen. Overal kan ik wel een drakenkop in zien. Maar waar is dan die ene, echte draak? 


Overal kan ik wel een drakenkop in zien of vormen van gezichten of dieren



Maar waar is dan die ene, echte draak? 

We lopen terug naar de overzichtskaart bij de toegang van het bos. De rotsen zijn min of meer gegroepeerd, maar de namen ervan ontbreken. Alleen bij de Sloopsteine hangt een naambordje hoog boven in een boom. En waar we die kunnen vinden is op de kaart niet duidelijk. We proberen een indruk te krijgen van het geheel. Behalve de Venus streepjes hebben we niets gevonden. Zijn we overal wel geweest? Waar ligt die ronde rots die we als eerste hebben gezien? We komen tot de conclusie dat we er in ieder geval twee gemist hebben. We geven onszelf nog een kans :-). Vinden we daar het offerbekken? Zou het Sonnenmännchen zich misschien nog laten ontdekken? De twee kleinere rotsblokken die we gemist hebben liggen in een hoekje. Ze bestaan uit lagen steen en hebben een mooie structuur. Geen runen of andere merktekens voor zover we kunnen zien. Onze magere 'buit' bestaat uit de Venus-code en van de draak zijn we niet zeker.



We lopen terug naar de overzichtskaart bij de toegang van het bos. 
De rotsen zijn min of meer gegroepeerd, maar de namen ervan ontbreken. 

We volgen het bospad dat terug zou moeten leiden naar de parkeerplaats. We hebben geen idee welke rots waar ligt en of we overal geweest zijn. Het is moeilijk om je hier te oriënteren. Onverwacht worden we verrast door een rots die we nog niet eerder gezien hebben en kijk: daar vinden we op de valreep het offerbekken, Aan de rand ervan weer die geheimzinnige sporen die op dierenpoten lijken. Of hebben ze een diepere betekenis?


En kijk: daar vinden we op de valreep het offerbekken.


Aan de rand ervan weer die geheimzinnige sporen die op dierenpoten lijken

De grote rots die we daarna naderen hebben we al wel verkend. We zijn er verschillende keren omheen gelopen. Als we dichterbij komen zien we duidelijke de kop van de draak. Belicht door de zon is er geen twijfel mogelijk. Het lijkt alsof hij vanuit de verte naar ons knipoogt. Ha, ha, dat had je niet gedacht, hé? Heb je eerst vertwijfeld gezocht en zelfs aan mijn zijkant een tijdje gezeten om je appeltje te eten. Loop je nu zomaar tegen me aan :-).


De grote rots die we daarna naderen hebben we al wel verkend. 


Als we dichterbij komen zien we duidelijke de kop van de draak



Belicht door de zon is er geen twijfel mogelijk


Het lijkt alsof hij vanuit de verte naar ons knipoogt


We zijn er nog niet met deze tweede verkenning. Ik wil heel graag weten hoe de rotsen geörienteerd liggen, welke namen bij welke rotsen horen en hoe het offerbekken gesitueerd is ten opzichte van de draak. De sporen bij het offerbekken hebben een diepere betekenis volgens bronnen die ik geraadpleegd heb. De toegang tot het oude heiligdom ligt volgens kenners in het noorden, gemarkeerd door twee 'Wachterstenen'. Het Sonnenmännchen zou aan de zuidkant van een van de rotsen moeten liggen. En de rune wacht ook nog op een ontdekking. 




















































http://www.isterberg.de/naturdenkmal-isterberg/

Labels: , ,

Avebury Beuk

Welkom op mijn blog

Op deze plaats wil ik graag mijn passie voor bijzondere plekken delen. Aan de ene kant voel ik me aangetrokken tot kerken en kathedralen die gebouwd zijn voor het jaar 1350. Tot die tijd werden heiligdommen op energetische plekken gebouwd. Aan de andere kant is er mijn liefde voor oude bomen en plekken in de natuur.

Met dank aan mijn kleinzoon die me hielp om deze website te realiseren.

Aanbevolen post

Het Romaanse kerkje van Wieuwerd is gelegen op een terp die al in +/- 100 na Christus bestond. In de kelder vinden we de vier gemummificeerde lichamen, die dankzij de ligging van de kerk bewaard gebleven zijn. Het wordt het geheim van Wieuwerd genoemd...