Sterrenkruid Altijd op zoek naar krachtplaatsen en verhalen

Avebury Beuk

Welkom op mijn blog

Op deze plaats wil ik graag mijn passie voor bijzondere plekken delen. Aan de ene kant voel ik me aangetrokken tot kerken en kathedralen die gebouwd zijn voor het jaar 1350. Tot die tijd werden heiligdommen op energetische plekken gebouwd. Aan de andere kant is er mijn liefde voor oude bomen en plekken in de natuur.

Met dank aan mijn kleinzoon die me hielp om deze website te realiseren.

zondag 19 maart 2017

Op die plek stond de Mariakerk

Aarzelend bel ik naar het Conservatorium in Utrecht. Resten van het koor van de Mariakerk zijn daar zichtbaar onder een glazen plaat in het gebouw van K&W (Kunsten en Wetenschappen). Ik heb erover gelezen en ik wil die heel graag zien. De dame die ik aan de telefoon krijg is bijzonder vriendelijk. Even melden bij de balie en we kunnen doorwandelen. De plaat is niet meer glashelder, waarschuwt ze, want door al het geloop door de gang zijn er krassen op gekomen. Ik vind de woordspeling alleen al leuk. Als ik mijn enthousiasme laat blijken verwijst ze me nog naar een heel oude vloer in een kelder vlakbij de Mariaplaats. Misschien vind ik dat dan ook heel leuk. 'Als u dan voorbij het Joannes Deo (1) loopt en rechtsaf de hoek omgaat, komt u aan de linkerkant bij een appartementen complex met daaronder een kelder. Aan de buitenkant zit een lichtknop waardoor u een heel oude vloer kunt zien. In een soort steno noteer ik de route en natuurlijk nemen we een kijkje. De mogelijkheid om de kelder van binnen te bezichtigen laten we even liggen, want de Mariakerk heeft voorrang deze dag. De glazen plaat heeft zoals voorspeld in 28 jaar duidelijk geleden onder veel voetstappen. Maar tot ons geluk is er een stukje van een zuil op geplaatst met daarom heen een mini stukje onbelopen ruimte. Man weet vanaf de vloer wat acceptabele foto's te maken,  Ook geluk zit in een klein hoekje :-). Het echte koor ligt onder de muziekzaal en daar kunnen we niet in, tenzij we de moeite nemen om een open dag te bezoeken. Voorlopig is er nog genoeg te ontdekken. 


Stukje van de zuil met daaronder helder glas


Met het fototoestel op het glas is het toch aardig gelukt om een beeld vast te houden

De oude vloer is zichtbaar gemaakt door Z.K.H. Prins Claus op 28 februari 1991 en aan de wand hangen foto's van de opgraving samen met plattegronden van de Mariakerk. Die foto's zonder glas zijn aanzienlijk duidelijker, en vanwege de aanduiding op de plattegrond even toegevoegd .


De oude vloer is zichtbaar gemaakt door Z.K.H. Prins Claus


Foto's gemaakt tijdens de opgravingen


De hoofdingang is rechts gesitueerd, de glazen plaat bevindt zich bij foto 3


Op de grotere plattegrond is het huidige gebouw van K&W over de kerk heen geprojecteerd


De vorm van de muziekzaal is gelijk aan het koor, maar omgedraaid 

Het is even toveren voordat ik de goede oriëntatie te pakken heb. Waar ben ik binnengekomen en hoe ligt de gang? Niet mijn sterkste kant , dat omdraaien in gedachten. Het koor van de Mariakerk begint dus bij de hoofdingang. De muziekzaal ligt er precies boven, met de ronding aan de andere kant. En dat heeft dan weer te maken met de plaats waar men de hoofdingang wilde hebben.  Het denkbeeldige schip van de kerk moet ik dus zoeken aan de achterkant van het gebouw, en buiten gekomen vinden we de markeringen van de pilaren in de bestrating terug. Net als bij de Janskerk hebben de twee laatste een afwijkende vorm. Maar op deze plattegrond is duidelijk te zien dat deze pilaren het midden van het transept van de Romaanse kerk aanduiden. En daar zouden we als het goed is een leycentrum moeten vinden, evenals in het koor (waar we niet bij konden) en bij de ingang, gesitueerd aan het begin van het straatje aan de achterkant, gezien vanaf het schip). Op de plattegrond aan de muur is de ingang van de oorspronkelijke kerk makkelijk te traceren. Grappig om te merken dat er een zuigende energie lijkt te bestaan die je door het poortje het pleintje optrekt. De kerk in, om zo te zeggen :-). Het waarnemen van energie is waar dit hele verhaal uiteindelijk om begonnen is. Sietse van der Tuin (2) situeert het hoofd leycentrum van Utrecht bij het koor van deze Mariakerk. Niet ín het koor, zoals gebruikelijk, maar net ervoor of als je wilt net ernaast.  Hij houdt de mogelijkheid open dat er op die plaats al iets bestond ten tijde van de bouw van de kerk. Mogelijk was er sprake van een baptisterium.  Nu ligt dat energetische punt dus zomaar op straat. Ga daar maar eens staan :-).  Ik vond dit verhaal zo de moeite waard dat ik het wilde beleven. En jij?


Buiten gekomen vinden we de markeringen van de pilaren in de bestrating terug. 


Plattegrond aan de muur van de 'buitenhof'


Er lijkt een zuigende energie te bestaan die je door het poortje het pleintje optrekt.


De kloostergangen met Pandhof van de Mariakerk in gebruik als kruidentuin


Zo moet het er ooit uitgezien hebben


Foto van een plateau aan de muur van de dwarsstraat

(1) Bron: Op dit moment in gebruik als Conservatorium (bron).
(2) Bron: Fysica van de Heiligheid - Drs Sietse van der Tuin, p. 140 - 144

Labels: , , , , , , , , , , , , , ,

0 reacties:

Een reactie posten

Aanmelden bij Reacties posten [Atom]

<< Homepage