Sterrenkruid Altijd op zoek naar krachtplaatsen en verhalen

Avebury Beuk

Welkom op mijn blog

Op deze plaats wil ik graag mijn passie voor bijzondere plekken delen. Aan de ene kant voel ik me aangetrokken tot kerken en kathedralen die gebouwd zijn voor het jaar 1350. Tot die tijd werden heiligdommen op energetische plekken gebouwd. Aan de andere kant is er mijn liefde voor oude bomen en plekken in de natuur.

Met dank aan mijn kleinzoon die me hielp om deze website te realiseren.

zondag 9 september 2018

Sint Hallvard en het wapen van Oslo

In Oslo stuit ik op een bijzonder putdeksel. Het trekt mijn aandacht door de afbeelding. De man in het midden heeft drie pijlen in de ene hand, en een rond voorwerp in de andere. Onder zijn voeten ligt een naakte vrouw. Twee leeuwen en vier sterren maken het plaatje rond van wat het wapen van de stad blijkt te zijn. Het beeldt de legende van Sint Hallvard uit...



Putdeksel met  zegel van Oslo

Het wapen of zegel

Op het putdeksel is het wapen van Oslo afgebeeld.  Het is gelijk aan een zegel dat rond het jaar 1300 werd gebruikt. Dit oude zegel kun je hier vinden. Het huidige wapen of zegel is ontworpen in 1924 en is gelijk aan het oorspronkelijke exemplaar. Het beeldt de legende van Sint Hallvard uit. De leeuwentroon refereert aan de zegels van de koningen van Noorwegen. Hiermee komt de heilige symbolisch op koninklijke hoogte te staan.


Het wapen van Oslo (bron afbeelding)

De legende

Sint Hallvard was de Patroonheilige van Oslo. Al in 1130 werd een kathedraal aan hem gewijd. In de legende wordt verteld dat Sint Hallvard een vrouw wilde redden van een groep achtervolgers. Ze werd beschuldigd van diefstal. De heilige probeerde met haar per boot het Dammenfjord over te steken. Beiden werden door een een pijl gedood. De vrouw kreeg een graf op het strand en Sint Hallvard werd met een molensteen om zijn nek tot zinken gebracht. Toch belandde hij niet op de bodem van de fjord. Ondanks de zware last bleef zijn lichaam drijven. De derde pijl zou symbool kunnen staan voor het ongeboren kind dat de vrouw droeg, aldus de informatie.

Het kan verkeren

Het zegel is aan veranderingen onderhevig geweest. Al scrollend kom ik verschillende versies tegen. Bij een tweede zegel uit 1590 zijn de attributen van hand verwisseld en de sterren verdwenen. In 1624 wordt de stad geteisterd door een grote brand en niet meer opgebouwd. De kerk van Sint Hallvard vervalt tot een ruïne en de legende raakt in het vergeetboek.
Om redenen waarover we kunnen gissen wordt het zegel in 1659 veranderd. Koningin Margareth 1 staat in deze versie centraal. De afbeelding is bij de bevolking erg populair en wordt ook afgebeeld op haardplaten. Onder haar voeten ligt een geharnaste dode soldaat. De molensteen is dunner en lijkt meer op een ring. Samen staan ze symbool voor de drie landen die zij verenigde: Zweden, Noorwegen en Denemarken. De dode soldaat vertegenwoordigde de vijand van de koningin, te weten Albrecht van Mecklenburg.


Wapen uit 1659 (bron afbeelding)


Met het huidige wapen zijn we weer terug bij af. Het kan verkeren :-).

Websites

Labels: , , , , , , , , ,

vrijdag 7 september 2018

De Zwarte Madonna in Creuse


Met zijn vieren zijn we op weg naar St. Quentin la Chabanne. Daar staat een Zwarte Madonna in de crypte van het kerkje. Zij is de enige in het departement Creuse en we willen haar niet graag missen nu we min of meer in de buurt zijn. Er zijn fundamenten gevonden van een oudere kerk en in het verre verleden heeft er een Romeinse Tempel gestaan op deze plek...



Notre Dame sous Terre (Onze lieve Vrouwe onder de Aarde)


Notre Dame sous Terre 

Onderweg komen we tot de ontdekking dat er uitgerekend deze dag (12 augustus) een processie plaatsvindt ter ere van Notre Dame sous Terre. We zouden  dat graag meemaken, maar het is duidelijk dat we dat niet gaan halen. We vervolgen onze reis in de hoop er nog een staartje van mee te pakken. Stel je voor, dat we er aankomen en dat de Madonna op stap is :-). Maar het ligt anders. Er zijn bloemen gebracht en ze heeft voor zover we het kunnen over zien haar plaatsje in de crypte niet verlaten.

 De Zwarte Madonna is donker en mooi! Ze draagt haar kindje op de linkerarm en staat in de achterste nis van de crypte. Ze is een vervangend exemplaar voor een ouder beeld uit de dertiende eeuw. Dat laatste is tijdens de godsdienstoorlogen verwoest. Het huidige beeld stamt uit de zeventiende eeuw en is dus van latere datum dan het kerkje. Haar specialiteit is om de kinderen te beschermen. Als dank daarvoor worden in de crypte kleding, schoentjes en linten bewaard. Aan beide zijden van de nis zijn gedenktekens zichtbaar.

Onder de nis waar Notre Dame sous Terre staat is een symbool met een dubbele M te zien. Verstrengeld met elkaar, de ene rechtop en de andere ondersteboven. Ik heb dat eerder gezien bij de Zwarte Madonna van Limoux. Het zouden de initialen van Maria Magdalena zijn.


De bloemen getuigen van de zojuist gehouden processie
Onder het kleed de 'dubbele M'  


De 'dubbele M' bij Notre Dame de Marceille in Limoux

Notre Dame sous Terre in de bovenkerk

Boven in de eigenlijke kerkruimte ontdek ik twee ramen met de tekst  'Notre Dame sous Terre. Het ene toont een Maria met kind, en het andere Jezus met Maria. De figuur van Jezus kroont de Maria.
Deze afbeelding zet me aan het denken. Wordt hiermee een relatie gelegd met Maria Magdalena? 
Verder staan er nog twee oude beelden. De ene Maria staat op een toren en draagt het kind rechts. Het kindje staat op een 'wereldbol' met sterren. De  kleuren van haar gewaad zijn traditioneel blauw en wit. Zowel de Madonna als het kind zijn gekroond.
Het andere beeld is duidelijk ouder en maakt deel uit van een soort drieluik. Haar kleuren zijn rood en blauw. Ze draagt het bijna staande kind op de linkerarm en vormt het hoofdelement van een drieluik.
Van beide Maria's kan ik geen aanvullende informatie vinden.


Notre Dame sous Terre aan de onderzijde van het raam



Een tweede raam met de tekst 'Notre Dame sous Terre'




Twee oude Maria beelden in de kerk

Het kerkje

Het kerkje staat op een heuvel en dateert uit de veertiende eeuw. Het staat op een pleintje met aan zijn zijde het oude stadhuis, dat nu in gebruik is als school. Boven de ingang in het westen  hangen vier klokken in bogen, die onderdeel uitmaken van een  klokmuur. Er is een afstand van zo'n vijf meter met de rest van het gebouw. De crypte zou tegelijk gebouwd zijn met het schip. Andere bronnen noemen de elfde eeuw als datum.

Een ouder heiligdom

Op het informatiebord zijn met groen de fundamenten van een oudere kerk aangegeven. 'Tijdperk onbekend' staat er in de legenda bij vermeld. Onderaan wordt verwezen naar een menhir in de buurt. In verschillende  bronnen lees ik dat hier voorheen een Mercurius tempel heeft gestaan. Een heiligdom gewijd aan de Romeinse god Mercurius dus, de god van de handel, de reizigers en de winst.
In het huidige kerkje staat een bewaard gebleven altaar uit de eerste tot tweede eeuw na Christus.  De inscriptie getuigt van een eredienst voor Mercurius en de keizer. De tekst ervan luidt: 'In opdracht van Sabinus heeft Clarissa van haar fortuin dit altaar geplaatst'. Het is opgedragen aan Omperial Numina en Mercurius. De inscriptie eindigt met 'Biga heeft haar wens terecht vervuld'. Het is gekerstend door het te zegenen (transformé en bénitier). Een afbeelding ervan vind je op deze site. Het altaar staat onderaan een trap die naar boven leidt. Ik ben er voorbij gehold op weg naar de crypte :-).
De vraag die in me opkomt is of deze heuvel mogelijk plaats geboden heeft aan een tempelcomplex dat groter was dan het huidige kerkje. Iets van de grootte van de tempel op de Puy de Dôme kan ik me hier niet voorstellen. Op internet vind ik afbeeldingen die meer in de richting gaan van de stijl waarin de (gereconstrueerde) Nehelleniatempel er uit moet hebben gezien. Een van de best bewaarde tempels uit de tijd van de Romeinen staat in de stad Nîmes. Een foto ervan vind je hier.  


Op het informatiebord staan de resten van een ouder gebouw aangegeven


Links: Ruïnes Mercuriustempel Puy de Dôme (Frankrijk)
Rechts: Reconstructie tempel Nehellenia (Nederland, Colijnsplaat)

Krachtplaats

Nog even dwalen mijn gedachten naar de Zwarte Madonna en de Romeinse tempel die voorheen op deze plaats gestaan moet hebben. Heel waarschijnlijk was dit in de voorchristelijke tijd al een Keltische heiligdom. Wordt hier al eeuwenlang de godin in verschillende vormen vereerd?
Zowel in de crypte als in de kerk kon ik energie rond mijn hoofd waarnemen. Dat dat voor iedereen anders is en mogelijk afhankelijk van het tijdstip is een gegeven. Maar wie weet ervaar je het zelf als je deze oude plaats bezoekt. 


Adres

Creuse: Departement 23
D992 Saint-Quentin-la-Chabanne - Frankrijk
Coördinaten: 45. 51.53 N, 209.16 E

Noten

De crypte ligt onder het oostelijk deel van het schip en is vanuit de kerk bereikbaar via een trap.

Hier bevindt zich de Zwarte Madonna met de toepasselijke naam 'Notre Dame sous Terre'.

Van de Puy de Dôme is bekend dat er al vanaf de Oudheid veelvuldig erediensten werden gehouden. Eerst door het volk der Avernes en vervolgens door de Gallo-Romeinen die er rond de eerste eeuw na Christus een Mercuriustempel bouwden. 


Onze voorouders bouwden tot 1350 hun heiligdommen bij voorkeur op krachtplaatsen. Deze plaatsen werden in principe door de kerk overgenomen en gekerstend, net zoals dit met het altaar gebeurde. Het in gebruik nemen van deze 'heidense' plaatsen gebeurde in opdracht van Paus Gregorius de Grote. 
Tijdens het Concilie van Tours in het jaar 567 werd het vereren van stenen, bomen en bronnen verboden. In 601 verbiedt Paus Gregorius de Grote (589-604) het verder verwoesten van heilige plaatsen. Hij geeft per brief aan Melitus de opdracht om alle heidense plaatsen te integreren in het christelijk geloof ('de tempels van de heidenen niet te verwoesten maar met wij-water te besprenkelen em daarna in christelijke kerken te veranderen'). 

Het verbod om nog langer op voorchristelijke plaatsen te bouwen lijkt in relatie te staan met het uitbreken van de pest. 

Bronnen

Jacques Bonvin- Vierges Noires  La réponse vient de la Terre, p. 239
Coys Goisen - De oude Wijsheid, p.26
Dr. Annine E.G. van der Meer- De Zwarte Madonna van Oer- tot Eindtijd
Dr. Annine E.G. van der Meer- De Drie Dames uit Duitsland, p.51, 53 n. 12, 13
Wigholt Vleer - Leylijnen en leycentra in de Lage Landen, p 27

Websites

https://fr.wikipedia.org/wiki/%C3%89glise_Saint-Quentin_de_Saint-Quentin-la-Chabanne
http://www.mariusvazeilles.fr/blog/wp-content/uploads/2016/11/actes-colloque-Marius-Vazeilles-2015.pdf p.39: Un autre sanctuaire devait exister à proximité de St Quentin-la-Chabanne, comme en témoigne un autel inscrit qui s’y trouve en remploi. L’inscription y atteste un culte en l’honneur de Mercure et de l’empereur23. Malheureusement, aucun site n’est connecté à cette inscription.
Citaat brief Paus Gregorius:"To his most beloved son, the Abbot Mellitus; Gregory, the servant of the servants of God. We have been much concerned, since the departure of our congregation that is with you, because we have received no account of the success of your journey. When, therefore, Almighty God shall bring you to the most reverend Bishop Augustine, our brother, tell him what I have, upon mature deliberation on the affair of the English, determined upon, viz., that the temples of the idols in that nation ought not to be destroyed; but let the idols that are in them be destroyed; let holy water be made and sprinkled in the said temples, let altars be erected, and relics placed. For if those temples are well built, it is requisite that they be converted from the worship of devils to the service of the true God;

Labels: , , , , , , , , , , , , ,

donderdag 23 augustus 2018

Meerminnen en meermannen in Zierikzee

Meerminnen en meermannen

Boven het poortje op de Melkmarkt houden een meermin en een meerman het wapen van Zierikzee in hun midden. Ik heb het al eerder gezien en op de foto gezet. Maar een nieuwe foto bespaart me het zoeken in mijn archieven-op-sticks. Tot op vandaag hebben alleen de meermin en de meerman mijn aandacht gevangen. Pas tijdens een animatie in het stadhuismuseum kwam het wapen in zicht. Kennelijk ben ik een ster in het globaal waarnemen :-). Ze schuiven voorbij op het scherm en ik vind ze terug op de glazen deuren die toegang geven tot de verschillende zalen.


Een meermin en een meerman met het wapen van Zierikzee


Het wapen op de toegangsdeuren naar de zalen

Met een half oog doorkruis ik met Man en Kleinzoon het museum. Alert op meerminnen en meermannen. Nu ik weet dat ze er zijn wil ik ze namelijk heel graag vinden. En ze staan niet in het genummerde gidsje vermeld. Pas aan het einde van ons bezoek traceer ik ze bij de lift. Man en Kleinzoon wachten geduldig in de hal tot ik foto's gemaakt heb van meerminnen en -mannen met en zonder wapen. Ze slaken een passende zucht als ik terug ren om het wandkleed met de legende van de meermin te zoeken. Het hangt in dezelfde hal. 


De verzameling in de vitrinekast


Het wapen boven de kast op de wand


Informatie uit het gidsje behorende bij de vitrine 

Bij de uitleg in het aparte gidsje in de hal stuit ik op een interessant gegeven. 'Op oude zegelstempels van Zierikzee wordt het wapenschild van de stad - met daarop een leeuw- aan weerszijden vastgehouden door twee meerminnen. Later, in de 16de  eeuw, is een van de meerminnen vervangen door een meerman'. Beetje bedenkelijk in mijn ogen :-). Op de vergroting van de foto zie je de twee meerminnen terug. Het zegel stamt uit 1425 (moderne afdruk).


Zegel met twee meerminnen

Nader onderzoek wijst uit dat er meerdere afbeeldingen van deze zeewezens in de stad te vinden zijn. Je vindt er een op de gevel van de Beurs of Gasthuiskerk (meermin en meerman). Ik vind ook een foto van het wapen met twee zeemeerminnen. Het zou te vinden moeten zijn aan de binnenzijde van de Noordhavenpoort. Toch maar weer eens langslopen :-).


Wapen met twee meerminnen  (bron)

De legende

Van de vissers van Westen Schouwen wordt verteld dat ze 'zo rijk waren als de zee diep was'. Zo rijk zelfs, dat ze voor hun schepen zilveren spijkers gebruiken. De gespen op hun schoenen waren van goud. Ze waren trots en wreed. Op een dag vingen ze een meermin in hun netten. Ze smeekte de vissers om haar vrij te laten, maar die lachten haar uit. Haar mannetje volgde het schip tot in de haven. Zijn vrouwtje werd aan wal gebracht en stierf op de kade. De meerman ontstak in woede. Hij wierp een handvol zand en wier in de haven en riep: 

Schouwen, Schouwen, 't zal je rouwen, 
Dat je mijne vrouwe houwe!
't Rieke Schouwen sal vergaen
Alleen de toren blijven staen!

De haven is verzand en de vissers werden zo arm, dat ze als bedelaars door het eiland moesten trekken. 
Zelfs op het kleine waddeneiland Baltrum in Oost-Friesland werd er over verteld. Hier wist het 'zeewijfke' dat in Schouwen gevangen was te ontsnappen. Terwijl ze in het water glipte en in de diepte verdween, riep ze dreigend: 

 O, Schouwen, o, Schouwen,
Dat sall di rouwen!

De volgende dag kwam er een grote vloed opzetten, die heel Schouwen heeft overspoeld.



Het wandkleed beeldt de 'Legende van Westenschouwen' uit.

Noten

-Het wandtapijt is geweven door de weverij van Edmond de Cneudt naar een ontwerp van Cuno van der Steene, 1944
-Sage is een passender woord voor dit volksverhaal.
-Op 20 april 2018 is er een standbeeld van een zeemeermin op Schouwen onthuld. Het silhouet van roestvrij staal staat op een sokkel van schelpen. Het beeld staat bij de rotonde bij de trap naar het strand.

Bronnen

Museum: Gidsje bij de vitrine
Zeeuws Sagenboek - J.R.W. en M. Sinninghe (1933).

Websites



Labels: , , , , , , , , , , , ,

woensdag 22 augustus 2018

Kruiden


Op deze pagina heb ik informatie over mijn favoriete kruiden gebundeld uit verschillende blogs. Mijn interesse gaat voornamelijk uit naar de signatuur en typologie. Hoe zien ze eruit? Wat vertellen ze je met hun kleur, hun manier van groeien? Waarom is juist dit ene kruid geschikt voor jou? Hier en daar heb ik de kruiden gekoppeld aan planeten. 




Braam





Na de zomer schakelen we over op Braamtictuur (Rubus). Sinds ik de Kruidenopleiding volgde is Braam onmisbaar in onze huisapotheek. Zodra we verkouden worden of een keelontsteking op voelen komen grijpen we naar Braam. We nemen het flesje mee op vakantie omdat het goed werkt als de spijsvertering van slag is. En ik heb het jaren gebruikt tijdens de menstruatieperiode omdat Braam bloedstelpend werkt. Lang geleden liep ik met mijn mandje langs de braamstruiken om de jonge toppen te verzamelen. Ik voelde me een soort Roodkapje met dat mandje aan mijn arm. Ik herken de geur van braamstruiken nog steeds als ik in de buurt ben. Tegenwoordig bestel ik elk jaar een aantal flesjes. Braam verhoogt de weerstand. Zo komen we de winter dan door. 

http://jokessterrenkruid.blogspot.com/2012/08/waar-braam-niet-allemaal-goed-voor-is.html

Braam helpt om de constitutie te verhogen en kan ingezet worden bij verkoudheid, griep, keelontsteking en koorts (o.a).  Vlier werkt verzachtend bij allerlei ontstekingen  en verhoogt de weerstand eveneens. Het ondersteunt het lichaam bij griep, verkoudheid en hoofdpijn, maar ook bij keelpijn, amandelontsteking, hoest, bronchitis en astma. Beide kruiden overlappen elkaar dus voor een deel waar het gaat om de constitutie, en beiden zijn bloedreinigend. Waar zit dan het verschil als het gaat om verkoudheid en griep? De kruidenopleiding die ik volgde besteedde mede aandacht aan signatuur en typologie. Wat kun je aflezen aan een plant en bij welk type mens past de signatuur? Braam hoort bij de planeet Venus en gaat over het bereiken van harmonie in jezelf door ruimte te geven aan de tegenpool Ram. Dus bij een teveel aan een van de twee kanten past dit kruid bij jou. Ook Vlier is een Venus-kruid, en laat in zijn bloei eveneens twee kanten van zichzelf zien: de vriendelijke, zachte, crèmekleurige bloempjes tegenover de donkerrode, bijna zwarte bessen. Zacht en streng in hetzelfde kruid verenigd. Te lief voor een ander of te streng voor jezelf? Eenzelfde tegenstelling, maar dan vanuit een andere invalshoek, vind je terug in de signatuur van de Braamstruik. Witte bloempjes en vuurrood sap. Braam verdedigt zijn zachte kant met stekels. Je komt er niet zomaar bij. Hoe het ook zij, ik knap er duidelijk van op :-).
http://jokessterrenkruid.blogspot.com/2013/04/de-griep-een-pas-voor-zijn.html

Een aantal keer zien we de meidoorn en de braam een haag vormen. Kom je niet door de meidoorn heen, braam maakt het je evenmin makkelijk. Braam heeft veel te bieden als je merkt dat je grieperig wordt. De struik heeft bloedstelpende eigenschappen en versterkt de weerstand. Over de braam vind ik een leuk stukje in het boek Puur Natuur op tafel van Roger Philips: ' Een generatie geleden was de bramentijd voor de Engelsman een gebeurtenis die bijna net zo belangrijk was als Kerstmis of Pasen. Hele gezinnen uit steden en dorpen, gewapend met emmers en manden, streken neer op het platteland en plunderden bermen, heggen, bossen en ruigten. Na 10 oktober mochten bramen niet meer geplukt worden: er rustte een vloek op, want, zei men, dan trekt 's nachts de duivel voorbij en spuugt op elke struik...Maar in werkelijkheid hebben de vruchten rond die tijd de neiging waterig en smakeloos te worden als gevolg van nachtvorsten' (blz. 103). Met bramen kunnen we alle kanten op. Braamtinctuur maakt deel uit van onze huisapotheek. Worden we verkouden of krijgen we keelpijn, Braam ondersteunt als je er snel mee begint. Braamtinctuur gaat ook mee op reis. Het helpt bij darmproblemen en is bloedstelpend.


http://jokessterrenkruid.blogspot.com/2013/05/kruidenwandeling-in-weris.html




Braam en Vlier


Braam helpt om de constitutie te verhogen en kan ingezet worden bij verkoudheid, griep, keelontsteking en koorts (o.a).  Vlier werkt verzachtend bij allerlei ontstekingen  en verhoogt de weerstand eveneens. Het ondersteunt het lichaam bij griep, verkoudheid en hoofdpijn, maar ook bij keelpijn, amandelontsteking, hoest, bronchitis en astma. Beide kruiden overlappen elkaar dus voor een deel waar het gaat om de constitutie, en beiden zijn bloedreinigend. Waar zit dan het verschil als het gaat om verkoudheid en griep? De kruidenopleiding die ik volgde besteedde mede aandacht aan signatuur en typologie. Wat kun je aflezen aan een plant en bij welk type mens past de signatuur? Braam hoort bij de planeet Venus en gaat over het bereiken van harmonie in jezelf door ruimte te geven aan de tegenpool Ram. Dus bij een teveel aan een van de twee kanten past dit kruid bij jou. Ook Vlier is een Venus-kruid, en laat in zijn bloei eveneens twee kanten van zichzelf zien: de vriendelijke, zachte, crèmekleurige bloempjes tegenover de donkerrode, bijna zwarte bessen. Zacht en streng in hetzelfde kruid verenigd. Te lief voor een ander of te streng voor jezelf? Eenzelfde tegenstelling, maar dan vanuit een andere invalshoek, vind je terug in de signatuur van de Braamstruik. Witte bloempjes en vuurrood sap. Braam verdedigt zijn zachte kant met stekels. Je komt er niet zomaar bij. Hoe het ook zij, ik knap er duidelijk van op :-).





Cichorei



et verhaal van de Cichorei spreekt me aan. Ze staat te wachten, met een eindeloos geduld. Eigenlijk is ze een jonkvrouw die betoverd werd door haar vader. Ze was verloofd (met een ridder natuurlijk) en wachtte op haar geliefde tot hij van een kruistocht thuis zou komen. Het wachten was tevergeefs. Ondanks de uitzichtloosheid wees ze een andere huwelijkskandidaat af en weigerde het klooster in te gaan. Daarop sprak haar  vader een vloek over haar uit en sindsdien staat ze als het hemelsblauwe kruid te wachten op haar bruidegom. 
Of was het de lieve god in de hemel die medelijden kreeg met de prinses en al haar kamermeisjes? Werd de jonkvrouw daarom in een witte bloem veranderd en haar kamermeisjes in blauwe?
De eerste keer dat ik ze tegenkwam was in Frankrijk. Vlakbij de plek waar we logeerden groeiden ze in volle hevigheid in de weilanden. Het zag er uit als één grote blauwe bloemenzee. Dit moeten dan de kamermeisjes geweest zijn. Een wit exemplaar ben ik tot nu toe niet tegen gekomen. Maar toegegeven, jonkvrouwen zijn schaars in deze tijd.
Thuisgekomen vond ik datzelfde jaar het plantje groeiend aan de rand van onze Vliet. Een beetje verdwaald en in haar eentje. Wat deed ze hier? Op wie stond ze daar te wachten? Ze stond bijna voor onze deur. Ik denk dat ik het weet. Volgens mij kwam ze voor de buren :-).

Cichorei laat door zijn bloeiwijze zien dat ze past bij gevoelige mensen. Ze bloempjes gaan alleen open als de zon schijnt. Ze laat steeds een klein stukje van zichzelf zien. De bloempjes bloeien met een paar tegelijk na elkaar. Raak je de bloempjes aan dan heb je kans dat ze zich onmiddellijk sluiten. Op dezelfde manier kunnen ze regeren op kou of wind.  





Hondsdraf



Kleindochter is geprikt door de brandnetels en vraagt me mee te zoeken naar hondsdraf. Tussen de brandnetels zoeken, oma, daar groeit het. Mijn suggestie om dovenetel te proberen wordt van de hand gewezen. Het helpt niet en de bloemetjes zijn te paars. De plantjes die zij zoekt zijn blauwer en de blaadjes ruiken anders. Op de terugweg scoort ze raak. Ze wrijft met de blaadjes over de kriebelende plekjes. Met groene beentjes stapt ze in de auto. Waar ze die kennis vandaan heeft? Nou, gewoon! Ze is niet voor niets medicijnvrouw :-).

Hondsdraf is een schaduwplant, die in eerste instantie dicht bij de grond blijft. Als de plant gaat bloeien richt hij zich op. De kleine bloemetjes reiken dan naar meer zon. Zetje nodig? 

Hondsdraf helpt niet alleen tegen de jeuk van brandnetels, maar ook tegen muggenbeten. 
Ook Weegbree kan de jeuk verzachten. Beide planten hebben geneeskrachtige eigenschappen.

Zowel hondsdraf als smalle weegbree werken o.a. op de luchtwegen. Hondsdraf op het gebied van hoest en bronchitis, weegbree gericht op de ondersteuning van verkoudheid.



Klaproos


'Toeval', zul je roepen, of 'zomaar onkruid dat aangewaaid is'. Maar de zomer dat ik knap nerveus was popten de klaprozen op bij het terras. Ze spiegelden de fragiliteit die ik van binnen voelde. Je raakt een blaadje aan het en het valt eraf. En je moet ze vooral niet plukken. Klaproos werkt kalmerend en daarbij maakt het rood van de bloemen dat ik me mijn oorspronkelijke uitbundigheid 
herinner. 

Klaproos kan toegepast worden bij nervositeit, luchtwegen en het zenuwstelsel. Persoonlijk zou ik het alleen bij de broodjes met maanzaad houden. Alleen het kijken naar de bloemen maakt al vrolijk :-). Het kruid zou vallen onder de planetaire invloed van de Maan.




Lavendel



Mijn kalender vertelt dat het herfst is. Maar ik pluk appels in de zon, ruik de geur van gemaaid gras en geniet van de laatste vlinders die dansen in de hoek van de tuin waar de stokroos bloeit. De lavendel aan de straatkant kleurt opnieuw paars. Lavendel zorgt voor rust en past goed bij mensen die de neiging hebben om veel te denken. Met een lavendeltakje onder je hoedje word je kalm, vertelde iemand eens tijdens een workshop. Ik zag het al voor me. Maar de essentie ervan is waar. Lavendel brengt mensen die teveel in hun hoofd zitten tot rust. Het kalmeert het zenuwstelsel  en zorgt ervoor dat je beter slaapt. Zou ik dus af en toe best kunnen gebruiken :-). Het helpt bij hoofdpijn door teveel zon of door teveel studeren. Je kan het verwerken in geurkussentjes en het toevoegen aan massageolie. De etherische olie niet te lang gebruiken, lees ik in het boek van mijn Kruidenopleiding. Anders wek je de klachten op waarvoor het gegeven wordt. Goed om te weten. Een takje op mijn herfsthoedje dan maar. Kan geen kwaad en ziet er gezellig uit :-).





Madeliefje



Het madeliefje past heel goed bij kinderen die zichzelf wel lijken te redden. Ze verbergen hun kwetsbare stukje en gedragen zich stoer en zelfstandig, waardoor ze snel aan de aandacht ontsnappen. Het plantje helpt bij kinderziektes met koorts en huiduitslag en is weerstandverhogend. In dit nieuwe online magazine staat een stukje over het madeliefje dat aansluit bij wat ik zelf leerde en herken. De informatie hierover vond ik in de nieuwsbrief Mens en Natuur van Gerwine Wuring.

http://jokessterrenkruid.blogspot.com/2013/05/kruidenwandeling-in-weris.html

Op het eiland Lewis in Schotland groeien de madeliefjes aan de rand van het strand. Een klein beetje verbaasd ben ik wel. Het madeliefje hoort bij het kind dat iets uitstraalt van 'Ik red me wel. Om mij hoef je je geen zorgen te maken'. De madeliefjes op het strand lijken dezelfde boodschap af te geven....







Paardenbloem




De paardenbloem tooit de velden, en niet alleen de velden, maar ook de bermen. Ik zie hem vastgeklemd aan oude muren, en in soorten en maten. Heel laag bij de grond op pas gemaaid gras, zijn kopje omhoog gericht naar een plekje zon onder de boom, en naast de piekerige vorm die ik ken ontdek ik zachte, ronde kopjes, alsof de bloem zich klaarmaakt voor de nacht. Dat dat niet zo is zie ik de andere dag. En nu ik het weet, zie ik ze naast elkaar. 'Prachtig geel en holle steel'. Kleine zonnetjes zijn het, die de levenskracht stimuleren. Goed voor de lever, passend bij mensen die graag steviger zouden zijn. Paardenbloemen kun je gebruiken in de keuken. Gekookte paardenbloembladeren, paardenbloemkoffie van de wortels, paardenbloemwijn voor degenen die graag experimenteren. Ik ga de uitdaging niet aan. Misschien later. Dan begin ik met paardenbloemsla  :-). 

http://jokessterrenkruid.blogspot.com/2013/05/kruidenwandeling-in-weris.html

En dan nog even de planten die in tuin zijn komen wonen. Die gaan eruit, maar niet voordat ze hun boodschap hebben uitgedragen. De smeerwortel popte ooit op toen een van de gezinsleden last van zere knieën had, de klaproos op het moment dat de zenuwen gespannen stonden. Dit jaar verschijnt de paardenbloem op verschillende plekken. Je kunt dat afdoen met de stelling: 'Die staan op dit moment overal'. Dat is helemaal waar. Maar de vraag van Paardenbloem zou kunnen zijn: 'Wat heb je op je lever?' Ik kan er op zijn minst over nadenken, toch?

http://jokessterrenkruid.blogspot.com/2017/04/wilde-bloemenpracht.html




Roosmarijn


Roosmarijn en Vijg vormen ons Mediterrane hoekje. Ze hebben samen al een jarenlange vriendschap opgebouwd. Roosmarijn groeit tegen de klippen op en is dit voorjaar gesnoeid. Ze is een stoere struik en haar etherische geur herinnert me eraan dat ik af en toe een pas op de plaats moet maken. Of dat zou moeten doen :-). Net als Clematis verovert ze ruimte, maar haar vriendschap met Vijg uit zich op een andere manier. Het ziet er meer uit als een echte liefdesband: leunend tegen elkaar met behoud van eigen ruimte. Sterk en stoer staat ze daar, en samen met haar lieve paarse bloemetjes geeft ze verschillende signalen. 'He, stoer mens', lijkt ze te roepen. 'Herken je mijn signatuur? Zie je de naaldjes waarmee ik me bescherm? Met mijn kleine paarse bloemetjes laat ik mijn zachte kant zien'. Altijd als ik langs haar loop strijk ik even met mijn hand langs haar takken en vang haar sterke geur op. Ze geeft me energie. 




Smeerwortel


Kruidentuin Abdijkerk Middelburg

 

Berm slootkant Maassluis 

Herken je dat? Dat er soms zomaar opeens een vreemde plant spontaan in je tuin is komen wonen? Het jaar dat Man last had van zijn knie groeide er een grote Smeerwortelplant in onze tuin. Het kruid ondersteunt klachten die te maken hebben met botten en weefsels. Dus met die knie kwam het wel goed. 'Toeval', zul je roepen, of 'zomaar onkruid dat aangewaaid is'.  


Smeerwortel hoort bij de planeet Saturnus. Saturnus maakt dat je je verantwoordelijk voelt, en soms te veel op je schouders neemt. Het kopje van de plant buigt zich omlaag alsof het een te zware last moet dragen. Het kruid werkt o.a op de beschermende delen van het lichaam: de botten, de huid, de nagels en het haar.



Star of Bethlehem: zie Vogelmelk





Vogelmelk (Star of Bethlehem)


Soms ontmoet ik planten die mijn aandacht vragen in mijn omgeving. Zo ontdekte ik haar wandelend  langs de Nieuwe Waterweg tussen de boterbloemen: Vogelkruid (of Ster van Bethlehem) met kleine witte bloemetjes die ik heel even aanzie voor krokusjes. Haar officiële naam is Ornithogalum umbellatum, maar die moest ik opzoeken. Heel vaak kom ik ze niet tegen, omdat andere voorjaarskruiden overheersen: Fluitekruid en Boterbloemen wisselen elkaar af, kleine Margrieten wiegen vrolijk in de berm. Smeerwortel geeft hier en daar kleur, samen met de eerste donkerrode Klaprozen van dit jaar.  De bloemetjes van Vogelmelk gaan alleen open als de zon schijnt, dus vandaag zijn de meesten maar half geopend. Even ben ik verrast door mijn ontdekking, omdat het geneeskrachtige kruid precies opduikt op het moment dat er in mijn omgeving 'vraag naar is'. En dat is niet de eerste keer. Het heelt trauma's, herinner ik me, en het maakt niet uit of die lang geleden ontstaan zijn of pas ervaren. Je kan het op het kussen druppelen van pasgeboren baby'tjes, om de shock van de geboorte te verwerken. Je kan de Bachremedie ervan innemen als je je geconfronteerd voelt met oud zeer en troost nodig hebt. Op deze site staat bijna onderaan het verhaaltje waarin verteld wordt hoe ze aan haar andere naam kwam: de ster van Bethlehem spatte in duizend stukjes uiteen, nadat hij de Wijzen uit het Oosten de weg had gewezen. Het bloemetje wordt dan ook wel Star of Bethlehem genoemd.

Vogelmelk wordt geassocieerd met de Maan: gevoelens, emoties. Het helpt bij het verwerken hiervan.





Vrouwenmantel


Vrouwenmantel is een van die kruiden waar ik iets mee 'heb'. De zachte ronde vormen spreken me aan. Vrouwenmantel laat iets meegaands zien in haar uiterlijk. Het is alsof ze de tranen voor je opvangt. Als kruid is de plant werkzaam bij klachten waar vrouwen last van kunnen hebben: menstruatie, overgangsklachten en bevalling. Het kruid werkt versterkend en herstelt de baarmoeder (niet gebruiken tijdens de zwangerschap). Verder kan het toegepast worden bij hypoglycemie en voor zweren en huidwonden die slecht genezen. 'Mantel van Freya' staat er in mijn kruidenboek (Kruiden, signatuur en eigenschappen van Yvonne Maessen en Jim Streefkerk).Freya is de Noorse godin van vruchtbaarheid en liefde. Tegelijk is ze een vechtersbaas, lees ik hier. Die twee kanten vind je terug in Vrouwenmantel. Ben je te zacht en te lief, dan past de plant goed bij jou. Maar laat je je zachte kant moeilijk zien en doe je je sterker voor dan je bent, ook dan is dit kruid heel geschikt. Dus als mijn vrouwelijke energie uit balans is ga ik in gesprek met haar :-).


Mijn oog valt op de meer bescheiden Vrouwenmantel in de hoek. Ik weet dat ze in de loop van de zomer zal uitgroeien en zich vermenigvuldigen. Ze draagt de capaciteiten van de zorgende vrouw in zich. Beschermend vouwt ze haar blad om een druppel vocht. Met de zon die erop schijnt lijkt het een parel in het midden van het blad. Stel je voor dat die druppel vocht een traan is. Opgevangen door Vrouwenmantel en beschenen door de zon transformeert ze tot een juweel. De glinsterende druppel is bijna niet op een foto te vangen. Toch wil ik dit beeld heel graag vasthouden. Vrouwenmantel zorgt en beschermt. Ze doet haar naam eer aan. 





Weegbree



Weegbree groeit zo ongeveer overal waar mensen lopen en het dus 'dicht bij de hand' hebben. Bloedstelpend en snel te vinden als je een wondje of schram oploopt. 
Zowel hondsdraf als smalle weegbree werken o.a. op de luchtwegen. Hondsdraf op het gebied van hoest en bronchitis, weegbree gericht op de ondersteuning van verkoudheid.













Labels: , , , , , , , , , , , , ,

zondag 29 juli 2018

Het madeliefje en het vergeethoekje

Op het eiland Lewis in Schotland groeien de madeliefjes aan de rand van het strand. Een klein beetje verbaasd ben ik wel. Het madeliefje hoort bij het kind dat iets uitstraalt van 'Ik red me wel. Om mij hoef je je geen zorgen te maken'. De madeliefjes op het strand lijken dezelfde boodschap af te geven....



Op Lewis groeien de madeliefjes aan de rand van het strand.



Een klein beetje verbaasd ben ik wel. 

Op zoek naar een foto van madeliefjes realiseer ik me dat ik er geen een heb. Ik fotografeer bloemen in soorten en maten, maar het kleine madeliefje zit in het vergeethoekje. Na wat zoeken in de buurt krijg ik ze in het oog. Op de pas gemaaide velden steken ze dapper  hun kopjes boven de grond. Hebbes!



Na wat zoeken krijg ik ze in het oog


Dapper  steken ze hun kopjes boven de grond 

Tijdens mijn kruidenopleiding leerde ik dat het madeliefje past bij kinderen die zich ogenschijnlijk wel redden. Stevige, blonde kindjes met roze wangetjes die het leven dapper verkennen (Mars). Maar ook kindjes die zichzelf het liefst omgeven met harmonie. Ze passen zich moeiteloos aan de wensen van anderen aan (Venus). Omdat ze zo weinig aandacht vragen worden ze al gauw een beetje vergeten. Maar soms worden ze ziek. En dan? Vertroetelen en madeliefjestinctuur? Of zijn we in dat geval eigenlijk een beetje te laat? Die madeliefjestinctuur komt zo af en toe wel van pas. Ook als volwassene kun je de schijn wel eens iets te lang ophouden. Handig om het in huis te hebben :-).

De kruidentinctuur is o.a weerstandsverhogend (let eens op, het madeliefje groeit het hele jaar door in alle jaargetijden).
Kinderklachten: verkoudheid, hoest met veel snot en slijm, huidproblemen, acute infectieziekten met koorts en uitslag.



Uiteindelijk toch nog een foto gevonden


Bronnen
Kruiden, signatuur en eigenschappen - Yvonne Maessen / Jim Streefkerk
Kindje op moeders schoot - Themadag van het Kruidenrijk - Yvonne Maessen - Corrie van Rossum - Joke Visker


Labels: , , , , ,