donderdag 24 maart 2016

Betoverde groeikracht

Die dikke eik staat aan de rand van de waterkant. Zijn stam is al dicht bij de grond vertakt en zijn voet is met mos bedekt. Hij staat er prachtig bij, maar op een ongewone plaats met een ongewone vorm. Ik sta er letterlijk even bij stil. Het is nog vroeg en doodstil in het bos. In gedachten hoor ik de echo van het stemmetje van mijn destijds nog jonge dochter die me dringend vroeg: 'Mam, wil je alsjeblieft niet tegen de planten praten als de buurvrouw in de tuin is?' Niemand te zien, en op de vogels na niemand te horen. Ik doe het lekker toch :-). Ik praat met mijn handen, mijn lichaam en mijn stem. Wat doet hij daar met zijn voeten in het water? Wortelt hij dieper in de aarde in de grond? Welke opwaartse energie zorgt ervoor dat hij geen grote, rechte stam heeft, maar zo dicht bij de grond al vertakt? De eik staat met een aantal soortgenoten in de bosrand rond het Quackjeswater. In het midden daarvan is een eilandje met een sterke energie. Je kan er niet bij, en het is daardoor een paradijs voor vogels, die er zorgeloos kunnen broeden. Naarmate onze wandeling vordert begin ik te begrijpen dat de energetische plek zich zeker niet beperkt tot het eilandje. Dat is natuurlijk ook niet logisch. Het lijkt alsof het stukje bos betoverd is in zijn groeikracht. Kan het zijn dat er een stuwende, spiralende energie aan de basis ligt van de gekronkelde en gedraaide bomen en takken die we tegenkomen? En waarom schieten er dan aan de andere kant loodrechte braamstelen naar boven? Meidoorn en braam zijn volop aanwezig. Binnenkort zullen de bramen als een dichte haag de weg naar de meidoorn versperren. Zo zorgt die sterke, onuitroeibare braam voor een extra laagje bescherming. Samen houden ze elkaar in evenwicht: Braam stimuleert de levenskracht en geeft energie, Meidoorn doet haar best om veel zonne-energie te krijgen, maar kan zich tegelijk kwetsbaar voelen. Ze staat bekend om haar kalmerende werking. Ik zie ze vaker bij elkaar. Het voelt als een sprookjesbos op deze vroege, zonnige morgen. Hoe langer ik er ben, hoe meer ik me verwonder. Ik sla de herinnering in me op.


Zijn stam is al dicht bij de grond vertakt


En zijn voet is met mos bedekt


Ik sta er even bij stil


Een eindje verder staan vier eiken keurig op een rij, volgen ze de energie?


De Meidoorn in de verte maakt een rommelige indruk


De stammetjes ervan vormen een spiraal


Boom in de knoop


Het voelt alsof ik in een sprookjesbos loop


Grappig genoeg groeien de stelen van de braam hier loodrecht omhoog


Deel van het broekbos


Zoeken naar evenwicht


Steeds opnieuw vertakkingen 


Overal valt mijn oog op gedraaide stammen


Eikenbos, broekbos en duinen bepalen het landschap


Alles kronkelt en draait


Het begin van het nieuwe leven komt al tevoorschijn


Het sterke energiepunt is gesitueerd op het eilandje in het midden













woensdag 16 maart 2016

Die dikke toren lag aan het eind van de straat


Dit blog is aangepast en uitgebreid en te vinden op:

De dikke toren van Zierikzee


                         De dikke toren van Zierikzee



zondag 6 maart 2016

De dikke toren van Zierikzee



De dikke toren van Zierikzee

De dikke toren van Zierikzee stond aan het eind van de straat waar ik woonde. Mijn eerste werkplek lag er vlakbij, dus ik passeerde hem elke dag. Indrukwekkend groot en zwaar, op afstand van de erbij behorende kerk....

De Sint Lievens Monstertoren

De Sint Lievens Monstertoren dankt zijn naam aan het woord monasterium (van monnik, kloosterkerk). Hij heet dus niet zo omdat hij dik en log is, ten gevolge van het niet bereiken van de oorspronkelijke geplande hoogte. Tussen de toren en de kerk is een open ruimte. Vreemd heb ik dat altijd gevonden, dat gat tussen beide gebouwen. Toch is dat er altijd geweest, blijkt uit  de tekening hieronder. Een gids ter plekke geeft nader uitleg over deze open gelaten ruimte. Nadat het kerkgebouw voltooid was, is er begonnen met de bouw van de toren. Er werd een afstand van 8 meter in acht genomen om de fundamenten ervan zonder gevaar van instorting te kunnen plaatsen. De huidige toren laat aan de kant van de kerk nog de vorm van een gotische boog zien. Die had de doorgang moeten vormen naar de grote kerk. De verbindende ruimte zou met glas-in-lood gedekt worden. Zover is het dus nooit gekomen. Zo is ook de hoogte die men voor de toren in gedachten had nooit bereikt. Tijdens de bouw zouden er zo'n  zestig mensen verongelukt zijn, waarvan de families financieel gecompenseerd moesten worden. De bouw lag dus regelmatig stil vanwege geldgebrek, aldus de gids.


Het gat tussen de kerk en de toren heeft altijd bestaan

Vijf kerken op een rij

De huidige kerk heeft voorlopers gehad op dezelfde locatie. Al in de 10e eeuw zou het eerste houten kerkje gebouwd zijn, gevolgd door een tufstenen basiliek rond het jaar 1151. In de Middeleeuwen (1378) werd de Sint-Lievens Monsterkerk een kapittelkerk. Deze werd in 1422 aan de zuidzijde uitgebreid met een Librije. De grote kerk is in 1832 afgebrand en er is een kleinere zaalkerk (1848) voor in de plaats gebouwd. Op de onderstaande foto zijn de contouren van de verschillende kerken zichtbaar gemaakt, te beginnen met het tufstenen kerkje.


Contouren van de verschillende kerken


Detail bovenstaande foto

Leylijnen

Kerken die voor 1350 zijn gebouwd staan vaak op een leylijn. Ze zijn op speciaal uitgezochte plaatsen gebouwd.  De toren, het hoofdkoor en het transept van oude kerken zijn vaak verbonden met energiepunten. Dat de dikke toren op een leylijn staat wordt vermeld in het boek Leylijnen en leycentra in de Lage Landen. Zowel aan de oostzijde als aan de westzijde ervan kon ik op afstand energie waarnemen, evenals in de toren zelf. Buiten op het plein zijn de contouren van de Sint-Lievens Monsterkerk in de bestrating aangebracht. Op de plaats van het voormalige hoofdkoor is een kunstwerk neergezet, al dan niet toevallig. Daar kun je je verbinden met dit energiepunt. Let ook eens op de grote kastanje aan de noordkant van de huidige zaalkerk. Hij lijkt ter hoogte van het transept van de door brand verwoeste kerk te staan. Deze oude boom heeft een sterke uitstraling.


De oude kastanjeboom naast de kerk heeft ook een sterke uitstraling



De toren staat op een leylijn, die van een afstand waarneembaar is


Terloops kijk ik even om en zie de toren lijnrecht achter me liggen


AdresSint Lievensmonstertoren (Dikke Toren), Kerkplein 2, 4301 EE Zierikzee
Bronnen
Leylijnen en leycentra in de Lage Landen - Wigholt Vleer (p.299).

Websites
https://weblog.dezb.nl/tag/zierikzee/ (Lybrije)