Die twee stenen hebben in de volksmond een naam

Door Joke Visker - mei 25, 2016

Die twee stenen hebben in de volksmond een naam. Ze worden 'Koe en Kalf' genoemd en zijn te vinden op Buitengoed Fredeshiem bij Steenwijk. Samen met het gezin brengen we er een lang weekend door, en de twee zwerfstenen blijken op 5 minuten loopafstand te liggen. Man heeft al een rondje door het bos gemaakt met Kleinzoon en Zus, die nu staan te springen om mij de weg te wijzen. De stenen liggen op een lage heuvel met de toepasselijke naam 'De Bult' en zijn omgeven door een halve cirkel van bomen. Lang geleden zou hier een Germaanse gerechtsplaats geweest zijn. Over de waarheid van dit verhaal verschillen de meningen. Een geboren inwoner van Steenwijk waarmee ik in gesprek kom heeft zo zijn twijfels. De Historische Vereniging van Steenwijk maakt korte metten met de geschiedenis: 'Volksnaam voor een tweetal grote zwerfstenen aan het begin van de Duivenslaagte, 3 km ten noorden van Steenwijk. Het is geen oude rechtsplaats, noch een ru├»ne van een hunebed. Waarschijnlijk zijn de stenen daar ooit geplaatst of blijven liggen na een onderbroken transport.Die verwijzing naar een hunebed is nieuw voor me. In een artikel over de verdwenen hunebedden van de Eese vind ik meer informatie. Om een lang verhaal kort te maken zou het om drie hunebedden gaan: een in Finkega en twee bij de Eese. Het eerste heeft waarschijnlijk nooit bestaan, maar is door verwarring in het leven geroepen. Van nummer twee zijn de resten teruggevonden. En voor het laatste hunebed is 'Koe en Kalf' de meest geschikte kandidaat, tenzij het er nooit geweest is. De naam 'Duivenslaagte' is door sommige bewoners tot 'Duivelslaagte' verbasterd. Misschien toch een aanwijzing? Hoe dan ook, het blijft een mooie plek met een leuk verhaal. 



'Koe en Kalf' omringd door een halve cirkel met bomen



Restanten van een verdwenen hunebed of zomaar twee zwerfstenen?

De andere hoogte in de omgeving is de Woldberg. Op het hoogste punt daarvan heeft eerder een brandtoren gestaan. Op dit moment zijn er alleen nog vier punten te zien, waarop die gestaan heeft. Geen kijkje van bovenaf dus dit keer. Maar wel een prachtige beuk die de aandacht vraagt met zijn indrukwekkende wortels. Soms lopen we door rechte, aangelegde paden, met twee statige rijen bomen aan weerszijden. Andere keren ervaren we het bos in een natuurlijk staat met kleine kronkelende paden. En zoals vaak komen we een 'knuffelboom' tegen. Ik kan het niet laten om er een foto van te nemen :-).


Vlak bij het hoogste punt van de Woldberg staat deze indrukwekkende beuk


De wortels van de oude bomen verstrengelen zich


Ik kan het niet laten: even de 'knuffelboom' op de foto


Steenwijk in de verte

Tijdens een andere wandeling komen we de Eik en de Hulst tegen. Deze twee bomen horen bij de Maankalender, en volgen elkaar op. Ze worden de Eikkoning en de Hulstkoning genoemd en markeren de overgang van het lichte half jaar naar het donkere deel. 


 Hier  kun je het verhaal van de Eikkoning en de Hulstkoning vinden


Het nog jonge blad van de Eikenboom

Geen opmerkingen:

Een reactie posten