Sterrenkruid Altijd op zoek naar krachtplaatsen en verhalen

vrijdag 26 februari 2016

Toch geeft hij zijn geheim niet prijs

Als we wakker worden schijnt de zon en eensgezind gooien we onze plannen om. We zoeken een reden voor een uitje en vinden in een van mijn boeken (1) een beschrijving van de Heilige Eik in den Hout. De betreffende eik kan bogen op een hoge leeftijd en staat er in 1989 al meer dan 750 jaar. Hij vraagt in één oogopslag je aandacht door zijn vorm en zijn uitstralende energie. Bewijs voor zijn ouderdom is zijn vermelding op oude kaarten (2).  De eik heeft al heel wat avonturen achter de rug. Hij heeft een holle stam overgehouden aan een blikseminslag, waarbij hij zijn top verloor. Na het afknappen ervan is er een nieuwe loot ontsprongen die uitgegroeid is tot een volle kruin. Tevergeefs werd de eik een handje geholpen om dood te gaan door een mesthoop op zijn wortels te deponeren. Hij doorstond de gevolgen van een vreugdevuur in zijn holle stam. Zijn ongewoon lange bestaan heeft geleid tot volksverhalen. Er wordt verteld dat er een kluizenaar heeft gewoond in de holle stam. Je kon zelfs het gat nog zien waar hij zijn ham geeft gehangen (3). Kijk, en dat van die ham, dat zal er wel bijgekomen zijn in de loop der tijden. Maar is de verwijzing naar de kluizenaar misschien een echo uit een ver verleden? Stond de eik in zijn oerbegin op een stille en afgelegen plaats? Betekent den Hout 'hoog opgaand bos' met forse, hoge bomen of stond hij op een open plek in het bos waar de kluizenaar zich terug kon trekken? (4). Werd er onder de boom in een ver verleden rechtgesproken? Klopt de waarneming dat de plek rond de eik afgebakend was door een cirkel van keien? (1). Werd hij op de gebruikelijke manier gekerstend door er een Mariabeeld aan te verbinden? Hoe dan ook, we zullen het niet kunnen achterhalen. Ondertussen staat de eik regelmatig in de belangstelling en wordt vereerd door belangstellenden. Toch geeft hij zijn geheim niet prijs. Zou hij genieten van al die verhalen? De energie die hij uitstraalt is duidelijk voelbaar. En 's zomers staat zijn kruin vol in blad (5). Ik wens hem nog een lang en gezond leven :-).



 Heilige Eik op de splitsing van de Vrachelsestraat  / Achterstraat  (Den Hout, gemeente Oosterhout).


De vermelding van zijn ouderdom



Waar komt dat verhaal van die kluizenaar vandaan?


De nieuwe knoppen zijn al zichtbaar


Stond die eik eerst helemaal alleen in het wijde veld?


Beschadigd, maar niet klein te krijgen


En zoals altijd: mooie en wonderlijke vormen in de (overgebleven) stam



Meer informatie over andere oeroude eiken vind je in mijn blog over de Eik en de Plantmaan.


Gogh en Magogh in Glastonbury 1988 




Koningseik Denemarken 1992




(1) Leylijnen en leycentra in de Lage Landen - Wigholt Vleer
(2) In het blad Heemkundekring de heerlijkheid oosterhout: 1987 no. 2  (37 blz.)  is een hoofdstukje gewijd aan de Heilige Eik (blz. 909-911) en vind je op pagina 923 en 928 een kaart met de eik erop vermeld.
(3) Beschreven in de St. Geertruijdtbronne  uit 1928 door J.Sinninghe en opgenomen in het Noord-Brabantsch Sagenboek in 1933 (Nederlandse Volksverhalenbank).
(4) Blad Heemkundekring de heerlijkheid oosterhout: 1987 no.blz 929 en 930. 
(5) Op Google Earth (zijgevel Vrachelsestraat 56) kun je de boom met vol blad zien.



Labels: , , , , , , , ,

zondag 7 februari 2016

En zo verovert ze een steeds groter plekje in onze tuin

De narcissen bibberen van de kou, de sneeuwklokjes bewegen op de maat van de wind en de eerste krokusjes steken voorzichtig hun kopje boven de grond. Maar vandaag houd je me niet voor de gek. De wind is guur en ik realiseer me dat het gewoon nog winter is. Ook Rozemarijn staat al vrolijk te bloeien en beslaat een steeds groter plekje in onze achtertuin. Van mij mag ze. Ze houdt zich niet aan de regels (bloeitijd van maart tot mei). Ik houd wel van die stoere plant, met haar kleine lila kleurige bloemetjes. Altijd als ik haar passeer op weg naar de schuur raak ik haar even aan en geniet van die speciale sterke geur die bij haar hoort. Een paar jaar geleden kreeg ze als klein plantje een plekje onder de Vijg. Sindsdien verovert ze in een ras tempo de ruimte om zich heen. Man heeft geprobeerd haar groeikracht  te temmen en een muurtje van stenen als begrenzing aangebracht. Niet dat ze zich daar iets van aantrekt. Ze zoekt naar wegen om zich uit te breiden. Vijg biedt steun voor haar nieuwe uitschietende loot en ik zie er de humor wel van in. Ik probeer de snoei van Rozemarijn te voorkomen, en krijg mijn zin :-). Alleen waar ze dwars door de heg groeit, moet ze zich aanpassen. Stiekem hoop ik dat ze vriendjes met de Vijg mag blijven en zich kan verstrengelen met haar Mediterrane  vriend. Want allebei hebben ze hun oorsprong in het zonnige zuiden. En allebei hebben ze het zichtbaar naar hun zin in onze aan drie kanten ommuurde tuin. Rozemarijn past met haar signatuur bij de stoere mens. Ze laat zich niet in een hoekje duwen. Maar haar lichtgekleurde lila kleine bloemetjes zitten verstopt tussen de takjes. Gevoeliger dan je denkt en misschien iets minder stoer dan ze op het eerste gezicht lijkt. Altijd groen staat ze symbool voor het eeuwige leven. Dat geeft haar een plaats in de rituelen van weleer. Met haar sterke geur maakt ze je vrolijk. Gebruik van haar tinctuur versterkt je constitutie. Met haar olie onder de douche begin je opgepept de dag. Wie wil haar nou niet in de tuin hebben?


Begonnen als een klein tuinplantje neemt ze  elk jaar meer ruimte in


Het lijkt alsof ze niet alleen altijd groen is, maar ook permanent bloeit


Met een nieuwe donkergroene tak leunt ze tegen de Vijg

Labels: , , , , ,

Avebury Beuk

Welkom op mijn blog

Op deze plaats wil ik graag mijn passie voor bijzondere plekken delen. Aan de ene kant voel ik me aangetrokken tot kerken en kathedralen die gebouwd zijn voor het jaar 1350. Tot die tijd werden heiligdommen op energetische plekken gebouwd. Aan de andere kant is er mijn liefde voor oude bomen en plekken in de natuur.

Met dank aan mijn kleinzoon die me hielp om deze website te realiseren.

Aanbevolen post

Het Romaanse kerkje van Wieuwerd is gelegen op een terp die al in +/- 100 na Christus bestond. In de kelder vinden we de vier gemummificeerde lichamen, die dankzij de ligging van de kerk bewaard gebleven zijn. Het wordt het geheim van Wieuwerd genoemd...