Sterrenkruid Altijd op zoek naar krachtplaatsen en verhalen

Avebury Beuk

Welkom op mijn blog

Op deze plaats wil ik graag mijn passie voor bijzondere plekken delen. Aan de ene kant voel ik me aangetrokken tot kerken en kathedralen die gebouwd zijn voor het jaar 1350. Tot die tijd werden heiligdommen op energetische plekken gebouwd. Aan de andere kant is er mijn liefde voor oude bomen en plekken in de natuur.

Met dank aan mijn kleinzoon die me hielp om deze website te realiseren.

dinsdag 26 februari 2013

Vakantieplannen

Waar we heen zouden gaan op vakantie was de laatste weken een terugkerende vraag bij ons thuis. Om de beurt is de een richting gevend en vult de ander de ideeën aan. Ik wist het niet. Met alle liefde wilde ik iets verzinnen en kroop achter de computer. Het verlanglijstje bestond uit vier opties. Ik wil graag een keer naar Trondheim, omdat ik daar over gelezen heb en Dochter woont daar redelijk 'in de buurt'. Malta staat altijd op het lijstje, Barcelona roept al een paar jaar. De vallei van de Boyne in Ierland lijkt me een magische plek. Toch lukte het niet om te boeken. Een voor een vielen de reisdoelen af om verschillende redenen (te duur, te koud, accommodatie en tijdsduur). Die zondag sloot ik de computer en besloot het los te laten om te begroeten wat op ons pad kwam. Nog geen drie dagen later volgden we een lezing van Jaap Rameijer op 'Op Hodenpijl'. Eerdere informatie vind je hier. De lezing ging over 'Maria Magdalena in Frankrijk' en was boeiend. De omgeving die centraal stond was Rennes le Chateaux en de foto's die getoond werden waren prachtig. Een van de foto's die Jaap liet zien vind je hieronder. In de schors van een zwarte populier kun je de afbeelding van Maria Magdalena zien.Misschien onnodig om te vertellen, maar op dat moment was de beslissing genomen en werd Frankrijk het doel van onze reis :-).


Afbeelding van Maria Magdalena in de schors van een van de zwarte populieren
op  domaine Les Labadous met dank aan Jaap Rameijer

Ik zocht op internet naar de boom en kwam terecht op de website van Les Labadous. Ik vond de foto van de boom, we vonden er een plek om te overnachten. In die ene week was nog 1 huisje vrij. Alles was in een keer geregeld. Mijn liefje wat wil je nog meer? Vergeten is die-hele-middag-achter-de-computer-zonder-resultaat. We gaan naar Frankrijk en we zien er naar uit :-).


Labels: ,

zondag 24 februari 2013

Volle Maan in februari

Bij het opstaan zie ik een zilvermeeuw rusten op het dak van de buren twee huizen verder. Hij zit parmantig op de rand en even later zie ik zijn vriendjes overvliegen. Het is koud en de omgeving is bedekt met een dun laagje sneeuw. Om eerlijk te zijn heb ik er genoeg van en verlang naar zachtere temperaturen en een vrolijk zonnetje. Maar 'liever koekjes worden niet gebakken', werd me als kind duidelijk gemaakt en leerde ik eenmaal volwassen accepteren :-).


Zilvermeeuw op het dak van de buren

Morgenavond om half 10 is het Volle Maan. De Zon staat in het teken Vissen en de Maan staat er recht tegenover in het teken Maagd. Met de Zon in Vissen ben je erg gevoelig voor sfeer om je heen. Je kan je goed verplaatsen in andere mensen. Daar kan je last van hebben als je te veel emoties van een ander opvangt. Soms weet je dan niet goed meer of dat wat je aanvoelt nou bij jou of bij die ander hoort. Vissen kunnen dromers zijn. Ze kunnen hun gevoelens soms omzetten in beeldende kunst (dansen, tekenen, fotogarferen). Vissen kunnen ook vluchten in een schijnwereld die mooier is dan in werkelijkheid. Vissen kunnen zich heel goed verbinden met hun omgeving. De Maagd daarentegen is praktisch en kan kritisch zijn. De Maagd houdt van ordenen en regelmaat, kan anderen ondersteunen door dingen voor ze uit te zoeken. Vis wil zijn dromen waarmaken en voelt zich verbonden met alles om zich heen. Maagd heeft behoefte aan rust en regelmaat, tijd om dingen te verwerken. Bij deze volle Maan is het druk in de buurt van de Zon. Hij krijgt support van drie andere planeten. Daarmee kan je extra gevoelig zijn (de planeet Neptunus versterkt het invoelingsvermogen,  Cheiron maakt dat je je kwetsbaar of onzeker kan voelen en met Mars in Vissen kunnen acties 'verzanden'). Geef je dromen praktisch pootjes :-).



Over de laatste pinda  wilde ik nog eens stukje schrijven en dat doe ik hier. Lang geleden bezocht ik met vrienden een aantal avonden van een spreker uit Den Haag. Hij vertelde het verhaal over de laatste pinda. Af en toe komt dat verhaal weer tot leven. Stel je voor dat je een hand vol lekkere pinda's hebt. Er is niets mis mee om daar een aantal van weg te geven. Misschien wil je die hele hand vol wel delen met anderen. Maar wat doe je met die laatste pinda? Is die voor jou of geef je die weg? Wat hij ons probeerde te vertellen is dat  je niet alles wat je hebt weg hoeft te geven, in welke vorm je dat ook doet. Zelf leg ik altijd uit dat er een verschil is tussen offeren en opofferen. Offeren is geven of delen van wat je over hebt. Opofferen is geven of delen vanuit een tekort. Vissen kunnen de neiging hebben om zich op te offeren, om zich aan te trekken wat er in hun omgeving gebeurt. Dus voor de Vissen onder ons die zich hierin (een beetje) herkennen: die laatste pinda is voor jou! Pinda's delen is voor mij geen probleem, ik houd er niet van, dus ze mogen ze allemaal hebben :-).

Labels: ,

zaterdag 23 februari 2013

Een plekje om te koesteren

Soms reden we er langs en steevast wenste ik dat ik er eens een bezoek kon brengen. Sinds 2007 is dat ook mogelijk. Regelmatig gaan Man en ik er heen voor een lezing, maar vandaag gingen we zomaar-omdat-de-plek-mij-riep. Al langer had ik het plan om in alle rust naar 'Op Hodenpijl' te gaan en de Bruine Madonna een bezoek te brengen. Dus lokte vroeg ik Man mee en gingen we samen op weg naar Schipluiden. Onze eerste gang was naar het kerkje, waar achter in de linkerhoek een stilteplek is.  In deze ruimte  vind je haar op een console. Op de terugweg bewonderden we het plafond en stonden stil bij een heiligenbeeld, waar we (nog) geen naam bij hebben. We eindigden in het restaurant, gesitueerd in een aangebouwde serre en genoten van pompoensoep met brood. Een plekje om te koesteren :-).



Stilteplek


De Bruine Madonna op een console 


Een kleine Zwarte Madonna. Ik steek twee kaarsjes bij haar aan. 


Het plafond van het kerkje is prachtig gerestaureerd. 


De schoonheid is niet op een foto vast te leggen, zeker als je niet op de grond gaat liggen :-)


Man maakte een foto van een schilderij dat er stond
 en een aardige medewerkster zocht een kaart voor ons op.




'De allegorie van de Slang en de Roos' 2006 (detail), Ruud Krijnen, 2007



Beeld van een heilige martelares uit de derde eeuw na Christus


Ze draagt een pauwenveer in haar rechterhand


Links heeft ze een pijl en een veer?

Ik ben niet katholiek grootgebracht en heb geen idee wie ze is. De medewerkers van 'Op Hodenpijl' doen hun best om het zich te herinneren, maar komen er niet op. Het heiligenbeeld is er nog maar net. Op internet vind ik te weinig aanwijzingen. De namen van Heiligen rollen voorbij. Een pauwenveer symboliseert onsterfelijkheid of eeuwigheid, een palmtak staat voor onsterfelijkheid, maagdelijkheid, zuiverheid en martelaarschap. De heilige Agatha kan het niet zijn, Ursula of Sint Barbara lijken me ook geen goede kandidaten. Misschien kan iemand me hierbij helpen?


Dit Maria beeldje staat bij de ingang van het kerkje


Mandala expositie door Yvonne Hesterman

In de zaal worden wisselende exposities tentoongesteld. Er worden lezingen en concerten gegeven. We volgden er 6 februari een lezing van Jaap Rameijer. Hij lokte ons mee naar Frankrijk. Daarover meer in een volgende blog.

Wil je ook naar Op Hodenpijl  kijk dan hier.
Meer over de expositie van Yvonne Hesterman lees je hier.
En kijk wat Ruud Krijnen nog meer voor moois schilderde.

P.S. Man maakt me erop attent dat het voorwerp in de linkerhand geen pijl en een veer is, maar een gebroken pijl. De iconografie is dus een pauwenveer en een gebroken pijl. Misschien dan toch de heilige Ursula?

Labels:

dinsdag 19 februari 2013

De Sneeuwmaan en de Es






De Sneeuwmaan duurt van 18 februari tot 19 maart. De volle maan valt tussen deze twee data. In 2018 is de maan vol op 2 maart om 01:52:10 uur.  De boom die bij de Sneeuwmaan hoort is de Es.

De Es wordt gezien als de levensboom. In de Noorse mythologie staat deze bekend als de Yggdrasil, waaraan Wodan zich ophing om de wijsheid van de runen te leren kennen en verlichting te bereiken. De wereld-Es werd als de zetel van de goden beschouwd. De boom was verbonden met alle hoeken van het universum en herbergde ontelbare diersoorten.


In de top verkende een gouden haan de horizon, om de goden te kunnen waarschuwen voor een aanval van de reuzen. Een arend overschouwde eveneens de wereld. Onderaan de boom knaagde de slang Nidhogg, die voortdurend in onmin leefde met de aarde. Het eekhoorntje Ratatosk fungeerde als loopjongen. Hij liep voortdurend heen en weer om de twee rivalen hun wederzijdse verwensingen over te brengen. 
Yggdrasil had drie enorme uitgestrekte wortels die elk aan een bron lagen (het land der Asen, Nevelheem en Reuzenheem). Door zijn drie wortels was Yggdrasil verbonden met de mensen, de goden en de reuzen en werd daardoor universeel. Hij was verbonden met het verleden en de toekomst en als as van het universum groeide die kosmische boom in drie werelden: de onderwereld, de zichtbare wereld en het firmament. 
De Es is altijd gezien als de levensboom, de kosmische boom of de wereldboom. Zijn takken reikten tot in de hemel en zijn wortels kwamen tot in de hel. Er is verbinding van boven naar beneden en van buiten naar binnen. De Es maakt je bewust van de universele waarheid dat alles met alles in harmonie verbonden is. 
Als edelstenen worden koraal en turkoois genoemd, als heersende planeten de Zon en Neptunus en in het kader van de Wereldboom ook wel het Universum zelf. 


Website maanstanden

Labels: , , , ,

zondag 10 februari 2013

Winter in Februari

Blog gepost op 9 februari, Nieuwe Maan: 10 februari 's morgens rond half acht.

De sneeuw dwarrelt met dikke vlokken naar beneden. Ik sta voor het raam en kijk er een tijdje naar. De vorstperiode was voor mijn gevoel al afgesloten. Sneeuw en ijs zijn bij mij gekoppeld aan Kerst en Nieuwjaar. Daarna worden de dagen langer en komt de lente in zicht. Dochter werd begin februari geboren. Na veertien dagen wandelde ik met-kind-in-kinderwagen trots door het park. De zon scheen en heeft die hele zomer zijn best gedaan. Het voorjaar begon in februari en dat hield ik erin :-). De eerste keer dat er geschaatst werd op haar verjaardag was ik verbaasd en ontstemd. Ik keek naar de kalender en realiseerde me dat Dochter een 'Winterkind' was. En dat het winterseizoen doorliep tot 21 maart (met de meteorologische aanvangsdatum van de lente heb ik niets).  Gek genoeg valt het elk jaar tegen en heb ik er na één periode van winterkou en winterpret genoeg van :-). Vandaag belde ik Dochter om haar te feliciteren. Ze woont in het Noorden en de winterse sneeuw ligt er langer dan goed voor mij zou zijn. Het is een kwestie van wennen en aanpassen. Laat in augustus zaten Man en ik 's avonds om half tien samen met haar en een vriend op een terrasje. Voor Noren nog een heerlijke temperatuur om buiten te zitten. Kijk, en tijdens een verblijf in het hoge Noorden vind ik dat wel wat hebben :-). Sneeuw op haar verjaardag past dus niet bij het zonnetje waarmee ze verwelkomd werd. Door de gesloten gordijnen heen zie ik de lichten van de strooiwagen, die langs rijdt. Hoe dan ook, ik heb er mee te dealen.


Morgenochtend is het Nieuwe Maan. Zon en Maan staan in het dierenriemteken Waterman. Watermannen kunnen een sterke intuïtie hebben en hebben vaak een eigen ritme. Ze zijn geknipt voor een lat-relatie. Ze gaan het liefst op een bepaalde manier ongebonden door het leven. Watermannen zijn verrassend, hebben gekke invallen, willen soms hun eigen regels volgen (waarom eten als het tijd is en niet pas als je honger hebt?). Watermannen hebben iets met techniek en computers. Ze zoeken vrienden met gelijkgestemde idealen en vormen met hen een soort tweede 'familie'. Vrijheid en onafhankelijkheid voeren de boventoon. Ik zou zeggen: Geef ze de ruimte :-).

Labels: ,

vrijdag 8 februari 2013

De Weegschaal en het elastiekje

Er staat bij mij standaard een rijtje boeken in de kast die aan de beurt zijn om te lezen of te herlezen. Dat stapeltje wordt regelmatig groter, omdat er nieuwe boeken bij gezet worden die nú mijn belangstelling hebben. Een boek dat ik lang geleden ergens opgeduikeld heb is Zodiac Signs van Frederick Goodman. Via een Engelse webwinkel is het tweedehands te koop voor 1 penny en rond de 4 euro verzendkosten, dus als je belangstelling hebt, sla je slag. Er staan veel mooie platen in van de dierenriemtekens die op verschillende plaatsen te zien zijn en de begeleidende tekst is voor mij min of meer bekend. Daarom is dit boek uitverkoren om op bed te lezen :-).  Op blz. 91 stond een voor mij nieuwe uitleg over de herkomst van het symbool voor Libra (Weegschaal). Het is het Egyptische symbool voor 'horizon'.


Bron: Rijksmuseum van Oudheden afbeelding 3

Het Egyptische hiëroglyf laat een afbeelding zien van de zonsondergang over de aarde.



Nooit nagedacht over die bovenste hobbel van het symbool. Het was gewoon zoals het was. Maar als je de zijkanten dicht 'denkt' ontstaat het symbool van de horizon dat je hierboven ziet staan. Vrij vertaald stelt de schrijver dat het symbool voor Libra gewoonlijk wordt uitgelegd als een tekening van een paar 'schalen'. Maar, schrijft hij, het Egyptische hiëroglyf voor het teken laat een afbeelding zien van een zonsondergang over de aarde en het is duidelijk dat deze afbeelding, eerder dan de 'schalen', het origineel is voor het teken. Het Egyptische hiëroglyf representeert het mannelijke (afbeelding van de Zon) en het vrouwelijke (de horizontale Aarde) in een soort balans, allebei op hun rechtmatige plaats, met een ruimte voor lucht er tussen in. Het domein van Libra is deze 'ruimte met lucht'. Vertalen is niet mijn sterkste kan merk ik, maar ik hoop dat de essentie duidelijk is. Bij het symbool in het boek is er een kleine ruimte tussen de Zon en de Aarde, de Zon hangt dus als het ware boven de Aarde. Ik vind het wel passen bij de Weegschaal. Altijd weer naar evenwicht zoeken kan prima vertaald worden als zoeken naar de mannelijke en de vrouwelijke pool in jezelf. Tussen kiezen voor jezelf en voor de buitenwereld. Ervoor zorgen dat geven niet ten koste gaat van jezelf. Evenwicht dus. Kiezen voor een elastiekje in rust. Want als je je als een uitgerekt elastiekje voelt is het tijd om aan jezelf te denken. Dus blijven zoeken naar evenwicht, of je nu een Weegschaal bent of niet :-).

Voor degenen die nu denken dat ik zomaar alles geloof wat ik lees heb ik nog een paar verwijzingen op internet gevonden.
Op deze site: In esoteric astrology ...
Hier vindt je de hiëroglief voor Akhet (even scrollen), waarbij de Zon op de Aarde rust.
Wil je de twee symbolen vergelijken zoek dan de afbeelding op deze site.
Een laatste stukje uit een langere tekst : Kijk bij het kleine symboolje van Libra.



Labels: ,