Sterrenkruid Altijd op zoek naar krachtplaatsen en verhalen

Avebury Beuk

Welkom op mijn blog

Op deze plaats wil ik graag mijn passie voor bijzondere plekken delen. Aan de ene kant voel ik me aangetrokken tot kerken en kathedralen die gebouwd zijn voor het jaar 1350. Tot die tijd werden heiligdommen op energetische plekken gebouwd. Aan de andere kant is er mijn liefde voor oude bomen en plekken in de natuur.

Met dank aan mijn kleinzoon die me hielp om deze website te realiseren.

woensdag 28 november 2012

En de maan is rond


Zo tegen deze tijd geeft het 'Zie de Maan schijnt door de bomen' een bijna-december gevoel. De donkere lucht, de gele net opkomende volle maan en de kaler wordende bomen luiden de winternacht in. Er vond vanmiddag een maansverduistering plaats die we niet konden waarnemen, omdat de maan pas een uur later opkwam. Deze volle maan symboliseert de tegenstelling tussen ver weg en dichtbij. De Zon staat in het dierenriemteken Boogschutter. Boogschutter wil op avontuur, heeft toekomstdromen en loopt rond met veel pijlen op zijn boog. Boogschutter is enthousiast en gaat graag op pad. Boogschutter wil graag veel weten en verkent de wereld via studie, lezen of reizen. De Maan staat in het teken Tweelingen. Tweelingen houdt het dichter bij huis. Tweeling kan meepraten en weet overal wel iets over te vertellen. Tweeling babbelt graag en wisselt makkelijk van onderwerp. Geboren met deze volle Maan is het een kunst om het midden te vinden tussen verre doelen en contacten dicht bij huis. Vertaald in de horoscoop wil je groeien en jezelf verdiepen. Je wilt wijsheid verzamelen op de manier die bij je past. Tegelijk heb je gevoelsmatig behoefte aan afwisseling en luchtigere gesprekken over de dingen van alledag. Ook zonder horoscoop kun je de energie van zo'n volle maan opvangen. Zo verloor ik vandaag mijn mooie nep-bloedkoralen ketting uit Egypte al babbelend met een vriendin op straat. Het sieraad werd me tijdens die verre reis al babbelend verkocht door een slimme koopman. Ja, echt bloedkoraal, zal ik er een lucifer bij aansteken? Nee, echt plastic, stelde mijn buurmeisje die bij een juwelier werkte vast :-). Maar wel heel mooi nep, dus of de ketting naar mij terugkeert is nog maar de vraag. Vanmorgen kreeg ik  het idee om het losse studiemateriaal dat ik in de loop van de jaren verzameld heb opnieuw te ordenen. Ik vind het essentieel om me blijvend te scholen op mijn vakgebied. De stapels zijn per onderwerp geparkeerd op onze tafel die twee meter lang is. Misschien toch een beetje Tweelingen-water bij de Boogschutter-wijn doen?


Labels: ,

zondag 25 november 2012

De Sfinx en de dierenriem

We bezochten Egypte een tiental jaar geleden voor het eerst. Tijdens die reis verkenden we de hoogtepunten. De piramides en de Sfinx stonden vanzelfsprekend op het programma. Sfinx bewaart haar geheimen goed. Mensen zoeken naar haar betekenis en schatten haar leeftijd. Over die leeftijd is veel te doen. Want ze is oud, zeggen de alternatieve onderzoekers. Heel oud. Er is een verband met de grote ramp waarbij Atlantis onder de golven verdween.


Dat was in het tijdperk Leeuw. Inmiddels naderen we het Watermantijdperk en zijn we een halve cyclus verder (de hele cyclus duurt 25.920 jaar). Sfinx heeft een stukje Leeuw in zich, en ook een stukje Waterman. Er lijkt dus een relatie te zijn met de dierenriem. De vier tekens die bij elkaar horen zijn : Leeuw, Waterman, Stier en Schorpioen. De Adelaar wordt gezien als de opgestegen vorm van Schorpioen. Sfinx zou deze vier elementen in zich dragen. Hij heeft het lichaam van de Leeuw, de poten van de Stier, het hoofd van de Mens (Waterman) en de vleugels van de Adelaar. Sfinx is wat verweerd, dus niet alle kenmerken zijn meer herkenbaar. Om je de waarheid te zeggen mis ik bij dit exemplaar de vleugels.


Op het plaatje hierboven zijn in ieder geval het lichaam van de Leeuw en het Hoofd van de Mens te herkennen. We kochten de kaart in Caïro. Nadat we met onze groep de hele voorraad kitsch-kaarten :-) hadden opgekocht sloot de betreffende Egyptenaar zijn deuren. Ik vermoed dat hij in een kwartier een weekgeld had verdiend. Hij plezier en wij plezier :-). De vier tekens die hier genoemd worden vormen een kruis in de horoscooptekening als afspiegeling van de hemel. In het boek: De Grote Galactische Conjunctie van Jan Wicherink wordt dit het Galactische Kruis genoemd. Het bijzondere is dat de tekens Stier en Schorpioen vlak in de buurt van de Melkweg liggen. Alsof het opstapplaatsen zijn voor de reizen naar het hiernamaals (en terug). De Zonnegod Horus stak de Melkweg elke dag twee keer in zijn bootje over. Maar wat in het klein plaatsvindt, gebeurt ook in het groot. Twee keer in een grote cyclus steekt de Zon de Melkweg over. Eerder las ik dat onze Zon rond 2012 uitgelijnd stond op de Centrale Zon. Ik kon er geen plaatje bij bedenken. Maar Horus die de Melkweg oversteekt kan ik me goed voorstellen. Ik maakte een uitdraai van de sterrenhemel op 21 december a.s. Natuurlijk kun je dan niet zien waar de Zon zich bevindt. Maar als je het scherm op nachtstand zet, dan zie je, dat het bootje van Horus midden op de Melkweg vaart. De oversteek is dus begonnen. Dat dit geen jaarlijks evenement is legt de schrijver uit in zijn boek. Ik vind het een boeiende gedachte. Vertelt Sfinx ons door zijn ligging en zijn vorm over dit bijzondere moment?

Meer over de mythologie van de sfinx vind je hier.

Labels: , , ,

We zijn er voor gevallen

We zijn ervoor gevallen, vanaf het eerste moment dat we het zagen. Dat groene, Franse bankje van honderd jaar oud, met twee kleppen, waaronder je van alles kan verbergen. Het stond daar gewoon op ons te wachten. Impulsaankopen doen we zelden. Man vraagt liefjes aan mij waar ik het gewilde voorwerp wil laten en als ik daar een antwoord op heb is de volgende vraag wanneer ik denk dat het verhuist naar de kringloopwinkel. Niet dat daar iets mis mee is, want daar vind je leuke dingen :-). Omdat ik ondertussen deze truc ook heb geleerd komt er zelden iets in huis waar we niet allebei iets mee hebben. Op deze koude en miezerige dag had ik een klein uitje bedacht. Ik wilde wel naar die winkelstraat met authentieke winkeltjes die zo leuk scheen te zijn. Man was er al eerder geweest met een van de Dochters en heeft de tweede Dochter al gestrikt voor een gezamenlijk uitstapje. Dus werd die koude, miezerige dag opgefleurd door gezellig shoppen. Het bankje stond in de eerste de beste winkel op ons te wachten. We namen de tijd om erover na te denken. Paste een vintage bankje in ons huis of streefden we af op een huis met mooie design meubels? We hadden die tijd echt niet hoeven nemen. Want de eerste de beste blik die we bij terugkomst wierpen op 'ons' bankje bevestigde wat we al wisten. We waren ervoor gevallen. Leuk, zei ik enthousiast tegen Man: een Frans bankje van honderd jaar oud. Recht uit een boerenkeuken,  verzon ik er zelf bij. Kán een verkoopverhaal zijn, reageerde man. In dat geval is het gelukt :-). Thuisgekomen bekijk ik kritisch de inrichting van ons huis. Vintage voor minstens de helft. Stuk voor stuk meubels waarvoor we zijn gevallen en tegenaan gelopen. Het bankje past er prima bij. Het is HET ontbrekende stuk  dat ik nou net aan Sinterklaas had willen vragen. En nou maar hopen dat hij ons keurig-opgeruimde-voor mijn gevoel-bijna-lege huis niet voorbij rijdt in de veronderstelling dat hij aan het verkeerde adres is :-).

P.S. Een blog over december 2012 vind je hier

Labels:

woensdag 14 november 2012

Alles op een hoop

Het is druk in de agenda. Niet alleen met afspraken en werk, maar ook met effecten van Zon en Maan. De Maankalender is op 10 november verschoven van de Jachtmaan naar de Maan van de vallende bladeren. Dat is buiten trouwens goed te zien. De bladeren zijn prachtig gekleurd en als ik naar buiten kijk dwarrelen er blaadjes van de wilg langs het raam voorbij. Kleine tere blaadjes in vergelijking met die van de kastanje en de eik. De boom die bij de Maan van de vallende bladeren hoort is de Vlier. Daar heb ik al eerder over geschreven. Maar de overgang van de Jachtmaan naar de Maan van de vallende bladeren kan de onrust die er heerste niet verklaren. Die onrust was er niet alleen bij mij. Ik hoorde om me heen van mensen die slecht sliepen, van mensen die veel droomden, van mensen die van alles op aan het ruimen waren. Maandagochtend zag ik het laatste smalle sikkeltje van de maan in het zuiden schijnen. Eigenlijk hoef ik niet eens te kijken. Het slaapritme verandert tegen de tijd van volle en nieuwe maan. Al eens opgelet wanneer je periodes hebt van wakker liggen? Al eens geregistreerd wanneer je je dromen herinnert? Gisteren was het nieuwe Maan. Die nieuwe Maan stond in het teken Schorpioen. Schorpioen gaat over het bewust worden van emoties en het transformeren ervan. Dromen kunnen je daarbij helpen. Gisteren viel de nieuwe Maan samen met een zonsverduistering. Die was vanuit Europa niet te zien, maar wel in Noord Australië. Helaas is dat een eindje reizen voor een belevenis van 4 minuten :-). Bij een zonsverduistering schuift de maan voor de zon en bedekt hem voor even helemaal. De zon staat symbool voor je zelfexpressie en de maan staat voor je gevoel. Je bent dus even alleen op je gevoel aangewezen tijdens een zonsverduistering. En als je gevoel mag spreken kan het zijn dat je dingen op een andere manier vorm zou willen geven. Daar kun je vervolgens mee aan de slag. Bij het teken Schorpioen hoort de planeet Pluto. Pluto zet je aan tot transformatie en tot opruimen wat je niet meer nodig hebt. Hier thuis is het Schorpioen effect merkbaar. Ik struin door het huis en scan wat er weg kan, wat er weg móet. Ik droom van een huis met alleen een basale inrichting. Ik gooi alles op zijn kop, of op zijn kont, hoe je het wilt formuleren. Alles gaat eruit. Alleen planten en boeken houd ik erin. O ja, en mijn servies mag natuurlijk blijven. En mensen. Want ik ben gek op mensen om mij heen :-).



 

Labels: , , ,

woensdag 7 november 2012

De slapende godin

Vorige week kreeg ik een mail van Vriendin. Ze had een boek gelezen en was er zeker van dat ik dat ook geweldig zou vinden. Het ging over Malta. Nou roept alleen de naam al een blij gevoel in me op, omdat ik het eiland in mijn hart gesloten heb. Man en ik hebben het samen een paar keer bezocht en voor Vrienden een groepsreis georganiseerd. Ik mailde direct terug dat ik de andere dag naar de winkel zou hoppen, want ik had zelfs nog een boekenbon :-). Nog geen uur later schoof ik twee van mijn basisprincipes opzij. 1: Ik koop een boek tweedehands als dat beschikbaar is. 2: Als dat niet het geval is koop ik het bij de boekhandel in onze stad. Ik bezocht de internetsite die Nederlandse boeken levert en vond een tweedehands exemplaar. Prijsverschil: 2,95. Even twijfelde ik, want een nieuw boek besteld voor half 9 's avonds zou de andere dag in huis zijn. Het boek kopen bij een particulier zou de levering over het weekend tillen, evenals een bestelling bij mijn favoriete boekhandel. Net toen ik van plan was het gebruikte boek te bestellen kwam Man in de buurt. Ik heb namelijk de gewoonte om dilemma's hardop te verwoorden en mogelijk heb ik zelfs zijn advies gevraagd :-). Je wilt het zeker morgenavond gaan lezen? was de eerste vraag. Ja, maar met dit boek gaat dat natuurlijk niet lukken, was mijn reactie. Scheelt toch 2,95 beargumenteerde ik meer voor mezelf dan voor hem en klikte het boek aan. Morgen ga je naar de stad en lunchen met Vriendin? Ik weet wat Man in gaat brengen. Namelijk dat ik tijdens het dagje samen uit absoluut geen concessies zou doen voor dat bedrag. Ik wijzigde het knopje in 'Nieuw Exemplaar' en  was vervolgens de hele zaterdagavond onbereikbaar voor anderen. Ik 'sponsde'  het boek. Ken je dat? Beginnen en willen lezen tot het uit is? Meenemen in je tas voor het geval je ergens vijf minuten over hebt? Daarna nog een keer rustig lezen en op je in laten werken? In het eerste deel is de godin van Malta aan het woord. Het tweede deel gaat over het in resonantie brengen van lichaam en ziel. Het boek heet Soul Body Fusion en is geschreven door Jonette Crowley. De slapende Godin van Malta hangt bij ons aan de muur. Opeens weet ik waar ik volgende zomer naar toe wil :-).



THE SLEEPING LADY
Maltese prehistoric art
Angela

Wie mij een beetje kent weet dat ik nu een stapel boeken over Malta klaar heb liggen op mijn bureau om er een blog over te schrijven. En dat heb ik gedaan. Deze blog vind je hier.

Labels: , ,

De Godin van Malta

In 2003 bezochten Man en ik voor het eerst het eiland Malta. Wat mij vooral trok waren de verhalen over de tempels, die tot de oudsten van de wereld behoorden. De tempels hebben ronde vormen, die geassocieerd worden met het lichaam van de godin. Ze bestaan uit reuzenblokken, passend in elkaar gezet zoals zoveel megalitische gebouwen. De oudste tempels zijn te vinden op het eiland Gozo, waar een dubbele tempel bewaard is gebleven. Om die te zien moet je overvaren. Ggantija bezit de meest 'complete' tempel met hoge muren. De vorm van de godin is goed te herkennen, zeker als je van bovenaf kijkt. Alle Maltese tempels waren van oorsprong overdekt en lieten weinig licht binnen. De ruimten tussen de binnenmuren en buitenmuren waren gevuld. Op Malta zijn meerdere vrouwenbeeldjes gevonden. In de tempel van Tarxien vonden we de Grote Moeder. Alleen de onderste helft is al imponerend. Het oorspronkelijke beeld is ooit drie meter hoog geweest.


Malta heeft behalve bovengrondse tempels ook een onderaardse tempel: het Hypogeum. Dit is uniek voor de wereld. Het Hypogeum is mondjesmaat te bezoeken. De rondleiding is computergestuurd met lampen die oplichten bij bepaalde delen van het verhaal van de gids. De schoonheid wordt verzwakt door loopplanken en ijzeren hekken. Maar toch! Hier is het beeldje van de slapende godin gevonden. Over deze godin gaat het in het boek Soul Body Fusion van Jonette Crowley. De auteur channelt de energie en de woorden van de godin Ashtatara. Zij wordt door Hubert en Dagmar Zeitlmair geïdentificeerd als de koningin van Atlantis. Zij hebben oude tabletten afkomstig uit Burrows Cave en Malta vertaald. Is Ashtatara de slapende godin die tot ons spreekt? Variaties van haar naam komen we tegen bij jongere godinnen als Ishtar, Ashtarte, Tara. Haar symbool is de zonnegraal en haar boodschap gaat over het wekken van de graalcoderingen binnenin ons. Haar verhaal doet me denken aan het sprookje van Doornroosje, diep in slaap en goed beschermd wachtend tot de prins haar wakker kuste. 


Overal vind je bij de huizen Maria-met-kind beeldjes ingemetseld. De energie van de godin op Malta is getransformeerd nog steeds aanwezig. 


Labels: ,

zondag 4 november 2012

Blad met pootjes

Zondagmiddag, buiten regen, een boek waarin ik vanmorgen begonnen ben en Man die me verwent met koffie. Ik kijk de tuin in waar de herfst nu goed waarneembaar is. Blaadjes groen-bruin-geel gekleurd en kaalwordende takken. Onze tuin is ommuurd aan drie kanten en aan de vierde zijde ligt de serre. Die serre maakt het lekker licht en zoals vaak dwaalt mijn blik even naar buiten. Midden op de tegels ligt een gevallen blad. Denk ik. Want nadat het blad eerst minuten lang stil en bewegingsloos ligt, begint het opeens te bewegen en ontpopt zich tot een kikker. Denk ik. Want het diertje heeft een gladde huid en springt met lange poten. Maar het verrassende is dat het de herfstkleuren aan heeft genomen en lijkt op de bladeren van de druif. Het bruin en groen is met roze vermengd. De vermomde kikker ligt heel plat en heel stil op de tegels. Voorzichtig schuift hij richting hortensia's om met een laatste grote sprong onder de struik te verdwijnen.



Het verschil tussen kikkers en padden vind je op deze site. Er staat ook een stukje over de mythologie van de kikker (te vinden via de zijbalk), waarin verteld wordt dat deze dieren in het oude Egypte heilig waren. Zomaar uit de modder gekropen. Bovendien werden ze gezien als teken van vruchtbaarheid omdat ze in het voorjaar verschenen en daarmee het wassen van de Nijl aankondigden. Droom je over kikkers dan staat dat o.a. symbool voor vruchtbaarheid, moederlijkheid en verandering van situatie.  De kikker in het sprookje van de gouden bal verandert in een prins. Natuurlijk is die gouden bal ook niet zonder betekenis. Ik vind het leuk, een kikker in mijn tuin. Waar hij vandaan komt is me een raadsel. Hoe hij overleeft weet ik niet. Dát hij overleeft lijkt duidelijk, want Man heeft hem gezien toen hij nog heel klein was :-). 

 
Klaar voor de laatste sprong



Labels:

donderdag 1 november 2012

Eerst bewijzen, dan geloven

"Wat je nu vertelt geldt voor het noordelijk halfrond" is wat Man me vaak voorhoudt. Logisch vind ik, want daar wonen we nu eenmaal. Dat het in de tropen en op het zuidelijk halfrond anders is weet ik ook wel. Het is een gegeven en tot deze week was er geen reden om het helemaal uit te pluizen. Verdiept in het boek 'De Leeuwenvrouw' van Linda Tucker kom ik een passage tegen die ik na wil trekken. De Leeuwenvrouw is een boeiend boek. Het is goed vertaald en de schrijfstijl spreekt me aan. Het combineert persoonlijke ervaringen en documentatie op een vloeiende manier. Een deel van het boek gaat over de Nijlmeridiaan en het verband tussen de Sfinx in Egypte en de witte leeuwen in Zuid Afrika. En dan kom ik een zin tegen waarbij ik grote twijfels heb en een eindje verder volgt een passage waarbij ik denk: nee, volgens mij maak je hier een denkfout. 'De gemeenschap van archeo-astronomen heeft echter tot op heden een belangrijk en essentieel punt over het hoofd gezien (...) En het punt is dat, ongeacht het astrologische tijdperk op het noordelijk halfrond, altijd het omgekeerde geldt voor het zuidelijk halfrond. En aangezien Leeuw en Waterman tegengestelden zijn in de dierenriem, is het Watermantijdperk op het noordelijk halfrond het Leeuwtijdperk op het zuidelijk halfrond en vice versa. Help, denk ik. Mijns inziens haal je hier dingen door elkaar. Als het op het noordelijk halfrond zomer is, is het op het zuidelijk halfrond winter. Dat wil niet zeggen dat er op het zuidelijk halfrond een ander sterrenbeeld aan de hemel staat. Als ik de horoscoop voor een baby geboren in Oslo, Rotterdam, Caïro en Durban* zou maken, dan staat de Zon in alle vier de horoscopen op 14.10 graden Maagd (6 september 11.00 uur). En dat heeft weer te maken met het feit dat alle vier deze steden op dezelfde lengtegraad liggen en het overal even laat is. De tijden kan je controleren op de deze website. Met de volgende uitspraak heeft de schrijfster gelijk: 'Aangezien de nachteveningen de momenten in het jaar zijn waarop dag en nacht even lang zijn - en wel de enige momenten per jaar - waarop de stralen van de zon de aarde op elke lengtegraad op precies hetzelfde moment raken (...)'. Ik zocht de tijden van de zonsopgang en de zonsondergang voor de vier steden op via het programma Winstars (versie 0.1). Caïro en Durban baden in hetzelfde zonlicht.
Zonsopgang 20 maart 2012: Oslo: 6.14, Rotterdam, 6.44, Caïro: 4.59, Durban: 5.00
Ondergang 20 maart 2012: Oslo: 18.31, Rotterdam: 18.55, Caïro: 17.06, Durban: 17.08
Op alle plekken schijnt de zon iets langer dan 12 uur. Dit geldt ook voor 22 september.
Het verschil tussen zomer en winter kan op dezelfde manier in beeld gebracht worden:
21 juni: Oslo: zon op: 2.54, zon onder: 21.44: meer dan 18 uur licht.
21 december: Oslo zon op: 12.12, zon onder: 15.12: 6 uur licht
21 juni: Durban: zon op: 5.52, zon onder: 16.05: 10 uur licht.
21 december: Durban: zon op: 3.52, zon onder: 17.57: bijna 14 uur licht.
Zou ik nu ook nog moeten bewijzen dat het Vissentijdperk voor de hele aardbol geldt en dat we met zijn allen het Watermantijdperk ingaan? Want daar is dit hele verhaal om begonnen :-)


Lang geleden had ik de gewoonte om aantekeningen te maken in mijn boeken. Eerst met gele markeerstift, later met pen. Man vond dat dat niet kon en ik vond het handig terugzoeken. Tegenwoordig gebruik ik bij uitzondering potlood of een 'pijltje'.  Ik twijfel: zal ik op de betreffende bladzijde toch met grote letters 'Nee!' schrijven en het met geel markeren?

* Oslo: 59.56 Noord, 10.45 Oost. Rotterdam: 51.55 Noord, 4.29 Ooost, Caïro: 30.03 Noord, 31.15 Oost, Durban: 29.56 Zuid, 30.56 Oost.

Labels: , ,

Wéris en de zonsopgang in de herfst

Op 22 september om 16.49 uur begint de astronomische  herfst, waarop dag en nacht even lang zijn.  Met de meteorologische herfst op 1 september heb ik niet veel. Dat is voor mij meer een teldatum voor de weerkundigen. Herfst betekent voor mij: weer in het donker wakker worden. Wandelen op het strand met je haar in de wind. Lopen door het bos en genieten van de geur van de blaadjes die vallen. Paddenstoelen vinden en zoeken naar de rood-met witte exemplaren die voor mij de-enige-echte paddenstoelen zijn :-). We vonden er talloze in het bos bij Wéris, toen we vanaf de Pierre Haina aan de andere kant van de heuvel afdaalden. Een foto ervan vind je hier. De steen werd elk jaar witgekalkt door de bewoners van de streek. Ze deden dat niet voor niets. Bij de steen hoort een legende, die je op deze site kunt vinden. De zonsopgang op de dagen van de equinox (herfst en lente) wordt gemarkeerd door de lijn tussen de Pierre Haina en de Noordelijke dolmen van Wéris. Die lijn zou dus Oost-West moeten lopen, want op deze twee dagen komt de zon pal in het Oosten op. Hier vind je een staatje met de tijden van opkomst en ondergang op de zonnewendes en equinoxen. Met de paddenstoelen in gedachten maak ik alvast plannen voor een nieuw uitstapje naar Wéris :-).


Rood met witte stippen: de enige echte paddenstoel


Meer over Wéris vind je hier

Labels: , , ,

De dierenriem van Dendera

Ik bezit een mooie ingelijste papyrus met de dierenriem van Dendera en wilde die lijst verplaatsen van de bovenverdieping naar de benedenverdieping. Er was echter geen geschikte plek om hem aan de muur te hangen. Dus verzon ik een list. Ik verwijderde een plank uit een van mijn drie boekenkasten en maakte zo ruimte voor de lijst. De actie stemde me tevreden. Althans, zolang ik in de richting van de boekenkast bleef kijken. Want als ik me omdraaide werd ik geconfronteerd met de stapels boeken die ik ergens anders moest zien te parkeren.

Peinzend kijk ik naar de stapels die op tafel liggen. Een boek erin = een boek eruit geldt dit keer niet vind ik. De boeken op de opgeofferde plank gaan over Egypte en kunnen echt niet weg. Bovenop een van de stapels ligt het boek De astrologie van het oude Egypte  van Albert Slosman. In dit boek geeft Slosman de dierenriem een heel oude datum mee. 'Op de dierenriem van Dendera is het begin van de spiraal de Leeuw en het einde de Kreeft, zoals we duidelijk op de tekening (...) zien' schrijft hij op bladzijde 214. Dat verwijst naar de ondergang van Atlantis. Dit boek mag zeker niet weg! De visie van Slosman wordt niet door iedereen gedeeld, maar boeit me sterk. Ik heb de tempel van Dendera in Egypte een aantal jaar geleden bezocht. De dierenriem bevindt zich op het plafond van een van de mysteriekapellen op het dak van de tempel. Het  is een kopie en de echte dierenriem hangt in het Louvre. Dat wil zeggen: zou in het Louvre moeten hangen. Want de keer dat we erheen gingen om hem te bekijken bleek hij helaas opgeborgen in een depot en werd niet tentoongesteld :-). Ik leg het boek opzij om te herlezen en droom van een grotere boekenkast. Man schiet me te hulp.  Hij kent mijn probleem. We verplaatsen een smal side-tafeltje naar de voorkamer. Daar kan ik de boeken tijdelijk op parkeren. Voor even ben ik gered :-).

Labels: , , ,

Er zijn van die dagen

Er zijn van die dagen dat ik mijn planning in het honderd laat lopen. Van die dagen waarop je de dingen die je wilde doen opzijschuift in de wetenschap dat er een moment komt dat je onder tijdsdruk komt te staan en dan uiteindelijk een topprestatie levert. Zo'n dag dus. Ik skipte de voorbereiding voor een lezing over de Vlier die ras nadert. Na de boodschappen en een telefoongesprek speelde ik met Kind en Co. At mee uit hun restaurantje, hielp met het bouwen van een meccano auto en kleurde op verzoek delen van hun kleurplaat. Het werd een leuke dag. Ik vond mooie foto's van een reis naar Wéris in een mandje en skipte de Vlier opnieuw. Want die reis werd iets bijzonders en de foto's maken de herinnering wakker. In Wéris is het sterrenbeeld de Grote Beer geprojecteerd op de aarde. Ik las er voor het eerst over in het boek Raadselachtige Ardennen (meer informatie hier). Een tekening ervan vind je onderaan  op deze site. Ik heb die wandeling meerdere malen gemaakt: met ons gezin, met Man en met een kleine groep. Zo'n wandeling is op zich al leuk en de omgeving is prachtig. Hoog op de Pierre Haina, die eenmaal per jaar wit werd geschilderd kun je genieten van een prachtig uitzicht. In het najaar vind je er tientallen rood-met-witte-stippen paddestoelen als je via het bospad aan de andere kant  de heuvel afdaalt. Het Duivelsbed lokt uit tot even proberen en de voetstap van Pas Bayard  is even zoeken. Wat de wandeling met de groep zo leuk maakte was dat we achtervolgd werden door een kunstenaar, die foto's maakte van een beeld van Isis op de megalieten. Het kan ook zijn dat hij vond dat wij hém achtervolgden :-). Hoe het ook zij, we kwamen hem op elke plek weer tegen. Hij wilde een expositie samenstellen van foto's met het Isisbeeld op de steenformaties. Die expositie hebben we nooit meer kunnen achterhalen, maar omdat we elkaar steeds opnieuw tegenkwamen konden we zelf deze herinnering vastleggen. Ik vind het fantastisch, dat Egyptische beeld op die Keltische plekken. Het geeft een magisch effect.


 Deze foto's werden gemaakt bij de zuidelijke dolmen.


Wat me intrigeert is de reden waarom de megalieten zoveel duizend jaar geleden werden geprojecteerd in de vorm van de Grote Beer. En als dat niet zo zou zijn, waarom wij dan die uitleg geven aan die verzameling stenen  die toch samen een geheel vormen. Ik blijf een passie houden voor magische plekken. Ja, en de Vlier, daar kom ik nog wel aan toe. In noodgevallen moet ik maar tijd máken :-).

Labels: , ,

Hier ga ik onderzoek naar doen

Deze week heb ik een paar dagen alle tijd van de wereld. Ik heb geweldige plannen voor die dagen. Ik ga onze reis van een paar weken geleden uitwerken. Man had als verrassing een paar dagen Vézelay geboekt. Dat ligt in Bourgondië en er staat een prachtige basiliek. De combinatie van vakantie en basiliek alleen was al voldoende om vol verwachting in de auto te stappen en niet al te moeilijk te doen over de afstand van  700 kilometer. We vertrokken om vijf uur en zagen Venus en Jupiter nog een tijdje prachtig schitteren aan de hemel. Om twee uur waren we ter plekke en sloeg de magie toe. De omgeving was lieflijk, het tempo leek vertraagd, we hadden vier dagen zon en alle tijd van de wereld. Gewoontegetrouw hadden we ons fototoestel thuis laten liggen met als voordeel dat we alle energie konden besteden aan de omgeving en de indrukken ter plekke konden verwerken. De basiliek is gewijd aan Maria Magdalena en staat boven op een heuvel. Als je er gevoelig voor bent merk je dat er verschil  in energie is op bepaalde plekken. Ik wilde daar meer van weten. In een van de winkeltjes had ik een Frans boekje gezien waar een plattegrond in stond met getekende leylijnen. Maar mijn Frans is in de loop van de jaren behoorlijk weggezakt en ik wist bijna zeker dat dit een boekje zou worden dat alleen maar plaats in zou nemen in onze boekenkast. Mogelijk zou ik de vier plaatjes eruit knippen (ik ben een verbruiker) en dat was het dan. Ik heb heel veel boeken, die verdeeld zijn in drie kasten. Man heeft de regel ingesteld dat er geen kasten bij kunnen. Volgens mij kan dat best, maar ik houd me aan de regel. Ik smokkel wel een beetje, want de boeken die ik aan het lezen ben of snel aan de beurt komen, heb ik op stapeltjes op een klein kastje gelegd. Dit wordt gedoogd :-). Voor de rest geldt: boek erin, dan boek eruit. Ik ben een keer of vier terug geweest naar het winkeltje en nam toen de gok om het boekje te laten liggen en thuis te kijken of er iets op internet te vinden was. En ja! Ik had meer dan geluk. Ik vind de plattegrond van de leylijnen op deze site en  krijg toestemming van de auteur om hem op mijn blog te plaatsen.



Na een paar uur 'studeren' op Vézelay ligt mijn bureau vol met boeken, aantekeningen, uitgeprinte plattegronden en foldermateriaal. Want ik heb in de loop van de jaren al veel informatie over kathedralen en aanverwante onderwerpen verzameld. Hier ga ik onderzoek naar doen, roep ik enthousiast als ik terug kom van een geslaagde reis. Moet je eerst kijken of iemand anders dat al gedaan heeft, reageert Dochter liefjes. Maar ik kan ook onderzoeken wat er allemaal al over gevonden is, probeer ik dan. Moet je eerst kijken of iemand dát al gedaan heeft, is het antwoord. Ja, als ik mijn boekenkast bekijk kan ik wel voorspellen dat er meer mensen hun best hebben gedaan om informatie te verzamelen. Een blog dan maar, besluit ik. Een blog dat zich richt op het onderzoek naar al die bijzondere plaatsen waar ik geweest ben of nog naar toe ga. Want ik ben nog lang niet uitgereisd :-).

Labels: , ,

Het magisch Avalon

In Engeland ligt het legendarische Avalon. Het eiland waar de gewonde koning Arthur naartoe gebracht zou zijn per boot. Het was omgeven door water en lag verscholen in sluiers van mist. Avalon betekent 'appel' en mensen wijzen het stadje Glastonbury aan als plaats waar het zou liggen. Voor mij is Glastonbury een bijzondere plaats, omgeven met veel mystiek. Die mystiek trekt als een elastiekje aan me als ik in de buurt ben. Een van de plekken die we afgelopen mei bezochten was de Tor. Boven op de Tor staat de Michaels toren. Je kan deze toren al van heinde en ver zien. Dit jaar gingen we speciaal naar de Tor om foto's te maken van de Michaels toren. Kind zat met Man foto's te kijken in het boek Witte wieven en elfen van Ruud Borman. Kind was gefascineerd door een afbeelding van de toren en kwam erop terug in de dagen daarna. Wij beloofden er een foto van te maken als we er waren. Dat hebben we gedaan.



De vraag is of dat verstandig was. We werden tot op ons hemd kletsnat en waaiden uit ons hemdje. Vreemde combinatie van twee gezegdes trouwens :-). We realiseerden ons pas dat het érg hard waaide toen we al halverwege de berg waren en het te laat was om rechtsomkeert te maken. Bovenop raasde er  een regelrechte storm. We konden ons nauwelijks staande houden. Wel eens op een berg gestaan waar je bijna afwaait? Eenmaal beneden durfden we weer grapjes te maken. We wilden een foto maken voor Kind. Dat hadden we hem beloofd. Maar nooit eerder hadden we Glastonbury aangetroffen in aanhoudende regens met stormachtige wind. De Tor heeft een krachtige, energieke energie. Als je fit genoeg bent ren je hem op. De Michaelstoren kijkt uit over Avalon. Dick van den Dool schrijft in zijn boek Langs mysterieuze plaatsen in Zuidwest-Engeland  dat hij samen schreef met Wigholt Vleer: 'De Tor is overweldigend. De energie op de plaats van de oude St. Michaels toren is werkelijk zeer heilzaam, genezend en krachtverwekkend, zowel vrouwelijk, met een maanintentie als ook zonnig, mannelijk, krachtig. De Tor is terecht een bedevaartsplaats (.....)'. Ja, dat van dat elastiekje dat me steeds weer naar die plek trekt klopt dus wel :-).

Labels: , , ,