Dromen van Paaseiland (Eindblog)

Mijn eerste blogje schreef ik 15 jaar geleden. Het ging over de basiliek in Vézelay en de energie die ik daar waargenomen had. Het had de titel: 'Daar ga ik onderzoek naar doen'. Dat blogje heb ik later verwijderd omdat het niet meer voldeed aan de standaard die ik in gedachten had. Maar er volgden er meer, want Vézelay heeft een plekje in mijn hart. Net als Malta, Egypte, de kathedralen van Frankrijk, de steencirkels en andere voor mij heilige plekken die ik vanaf 1985 bezocht heb.

Ik heb altijd naar plekken gezocht met een verhaal. Maar de verhalen worden te lang als ik alles wil delen in de vorm van een blog. Ze voldoen niet meer aan mijn standaard als ik de helft weg moet laten. Het onderstaande verhaal over Paaseiland is daar een voorbeeld van. Daarom is dit mijn laatste blogje en wil ik alle lezers vanuit mijn hart bedanken voor het lezen, het reageren en het delen van de blogjes die ik in de afgelopen jaren heb geschreven 💖

Paaseiland

Paaseiland is omgeven door geheimzinnigheid en magie. Het is zo'n plek waar je alleen maar van kan dromen. Als je dan foto's toegestuurd krijgt van een nabij familielid gaat de interesse er als vanzelf naar toe. En als er vervolgens een boek op mijn pad komt waarbij Paaseiland een decor wordt voor een thriller duik ik er helemaal in...

Deze vijftien Moai staan met hun rug naar de zee

Persoonlijke foto met toestemming geplaatst

Het kleine beeldje in Ouddorp

Misschien moet ik klein beginnen. In het fascinerende boek 'De Stenen Goden' van Jeroen Windmeyer gaat het onder meer over een klein beeldje dat afkomstig is van het Paaseiland. Het wordt tentoongesteld in de vitrine van de bibliotheek in Ouddorp. Daar vind ik ook een duidelijke kaart van het eiland. Dus zou ik zo over kunnen springen, maar dat doe ik nu even niet, omdat we ook naar Oslo zijn geweest en daar een bezoek aan het Kon-Tiki Museum hebben gebracht. De levensgrote Paasbeelden die daar staan zijn soms kopieën, en soms geschenken. Dit is dus een blog in drie stappen. Grote stappen, dat dan weer wel 😉.

Origineel beeldje van het Paaseiland

Vitrine bibliotheek Ouddorp

Het beeldje is bij graafwerkzaamheden in een tuin gevonden

Het Kon-Tiki Museum in Oslo

In het Kon-Tiki Museum vind je voorwerpen die werden gebruikt of meegebracht door Thor Heyerdahl. Hij zeilde in 1947 met een vlot (en bemanning) van Peru naar Polynesie. Er staan replica's van een aantal oude stenen beelden van het Paaseiland en als je mij erbij ziet staan zijn ze verschrikkelijk groot.

Voor de ingang staat een Moai die in 2007 tijdens een officieel bezoek door de president van Chili aan het museum geschonken is. Het is een beeld van het Paaseiland zoals te lezen is op het bordje bij het beeld. Aan de andere kant staat een replica gemaakt door de dochter van Thor Heijerdahl, dus het begin is al goed 😉.

Binnen vinden we het originele vlot waarmee Thor de oceaan overstak en een levensgroot beeld waar je van onder de indruk bent. Er waren ook vitrines met kleine beeldjes, zoals het huisbeeldje in Ouddorp.

Ik werd verrast door een Moai met het gegraveerde schip op zijn buik. Tenslotte was er een nagemaakte rots waarin rotstekeningen waren gekopieerd. Ik vond het een heel inspirerend museumbezoek.

Een Maoi van het Paaseiland

Replica gemaakt door Marian Heijendahl

Het vlot waarmee de overtocht werd gemaakt

De Paaseiland beelden zijn ontzettend groot

En dan te bedenken dat ze van steen waren

Eigen foto, in Kon-Tiki Museum Oslo

Een van de rotstekeningen beeldt een zelfde schip uit

Paaseiland

Om te kunnen achterhalen waar de beelden staan moet ik me eerst een beeld vormen van het eiland. Om te beginnen ligt het midden in de Grote Oceaan. Het dichtstbijzijnde vaste land is Chili, met nog zo'n 3700 kilomter te gaan. Je bent aardig wat vlieguren verder voordat je er landt.

Eigenlijk draagt het eiland de naam Rapa Nui. Dat betekent letterlijk 'de grote rots'. Het heeft de naam Paaseiland gekregen omdat Jacob Roggeveen het met Pasen 'ontdekte' (5 april 1722).

Het eiland wordt gevormd door 3 vulkanen. Bij de zuidwestelijke punt liggen nog twee kleine eilandjes: Motu Iti en Motu Nui. En er is nog een piepklein eilandje dat Motu Kaukao genoemd wordt. De hoofdstad is Hangaroa.

Wandelende beelden

Jacob Roggeveen moet zijn ogen uitgekeken hebben toen hij al die grote stenen beelden ontdekte. En hij moet zich onmiddellijk afgevraagd hebben hoe die op hun plaats gezet waren. Niet te tillen, moet hij gedacht hebben. Hij kwam er achter dat de beelden in de vulkaan Rana Raraku uitgehakt waren en dat betekende dat ze daarna nog verplaatst moesten worden.

Volgens de bewoners van het eiland zijn ze naar hun plaats 'gewandeld'. En het mag duidelijk zijn dat ze dat van horen zeggen hebben. Maar de wonderen zijn de wereld nog niet uit al zouden de wetenschappers wel graag een aanvaardbare verklaring voor de verplaatsing zien.

Er zijn dus nogal wat experimenten gedaan. Een beetje vergelijkbaar met de pogingen om stenen van een Egyptische piramide te verplaatsen. Zouden ze vervoerd zijn met houten sledes? Of hebben de mensen ze misschien laten 'waggelen' met behulp van touwen? Er zijn filmpjes van op internet.

Hoe dan ook zijn er pogingen gedaan om het geheim van het verplaatsen te achterhalen. Ik heb zo mijn eigen ideeën over de manier waarop deze beelden verplaatst zijn 😉.

Foto vitrine bibliotheek Ouddorp

De beelden zijn voornamelijk aan de kustranden te vinden

De legende van de eerste bewoners

De eerste bewoners zouden afkomstig zijn uit Polynesie. Die zouden tussen 300 en 1200 na Christus aangekomen zijn. De stamvader zou volgens de legende Hotu Matu'a zijn. Hij kwam met twee kano's de oceaan oversteken nadat het land door zeven wijze mannen verkend was.

Hij had die mannen op verkenning gestuurd nadat hij in een droom gewaarschuwd werd voor een overstroming van de aarde. De vraag is of die beelden er al stonden voor Hoto Matu'a op het toneel verscheen. Die droom brengt me bij het bijbelse verhaal van Noach, die ook gewaarschuwd werd voor een grote overstroming.

Het is een van de vele wereldwijze variaties van een uitverkoren persoon die gewaarschuwd wordt voor een grote watervloed. Noach krijgt de opdracht om een boot te bouwen en daarin van alle dieren een paar mee te nemen. Zo kan de wereld opnieuw bevolkt worden door mensen, dieren en planten.

Het verhaal van Noach en de ark staat niet op zichzelf. Er zijn oudere versies waarin hetzelfde thema voorkomt.

Er wordt verteld dat Hotu-Matua ook tabletten in zijn kano meebracht. Ze zijn geschreven in het Rongorongo schrift. Het is een beeldtaal op kleine houten plankjes. Op deze tabletten zou de wijsheid van zijn volk geschreven zijn. Er zijn een paar musea waar deze tabletten bewaard worden. Daar toe behoort ook het Kon-Tiki Museum. Jammer genoeg waren ze onvindbaar op het moment dat we er waren. Er is met ons meegezocht 😉.

Er zijn een aantal dingen die ik hier laat liggen, omdat het verhaal anders te lang gaat worden.

Hieronder nog een aantal foto's als afsluiting van dit blog. Een eiland om van te dromen...