dinsdag 14 juli 2015

Met de naam Walburga kun je twee kanten uit

Een aantal weken geleden brachten we een bezoek aan de Walburgiskerk in Zutphen, genoemd naar de heilige Walburga. De bezichtiging van de Librije van deze kerk was deze keer ons hoofddoel: een bibliotheek met heel oude boeken. De Librije verkeert  in de oorspronkelijke staat en is deels daarin teruggebracht. Je waant je even in het verleden, met die dikke leren boeken met mooi versierde bladzijden die aan de ketting gelegd zijn. Kennelijk was de verleiding om ze even te lenen om thuis verder te lezen ook in zestiende eeuw al aanwezig. Op de pilaren zijn afbeeldingen aangebracht, die je op de foto hieronder kan zien. Tussen de christelijke figuren vinden we hier en daar een voorchristelijke afbeelding terug. Naast Walburga vinden we de heilige Catharina, Barbara en Onze Lieve Vrouwe met Kind. Ze zijn prachtig afgebeeld in oude stijl met heldere kleuren. Daarnaast is er het beeldje van de Green Man: een klein kopje omkranst door een brede bladerkroon. Ergens anders ontdek ik twee manen: de ruggen van de wassende maan en de afnemende maan tegen elkaar. Over het vrouwtje dat verwijst naar een vruchtbaarheidssymbool schreef ik hier al eerder. Op de oude vloer zijn de afdrukken van hondenpoten te vinden. De legende ervan vind je op deze site. Je kan de Librije alleen bezoeken met een gids. Nee, er mogen geen foto's gemaakt worden, maar onze gids had veel kennis die hij met ons wilde delen :-). De foto's en informatie hieronder komen van de tentoonstelling in de kerk, waar ik een aantal van de beeldjes terug vindt. Jammer genoeg geen afbeelding van de Green Man en de ruggelings verbonden manen.


De kleine beeldjes op de pilaren symboliseren zowel Christelijke als voorchristelijke thema's


 De heilige Walburga kwam uit Engeland. Ze werd daar geboren in 710. Ze kwam over het water


De beeldjes zijn prachtig uitgevoerd in heldere kleuren





Het plassende vrouwtje als vruchtbaarheidssymbool

Walburga komt oorspronkelijk uit Engeland. Ze wordt geboren in 710 als dochter van koning Richard. Zij volgde haar oom Bonifatius en trok naar Duitsland om het evangelie te brengen. Daar werd ze abdis van het klooster in Heidenheim waar ze stierf daar in 799. Walburga staat hieronder afgebeeld met een flesje olie. Uit haar sarcofaag worden druppels opgevangen, die als genezend worden beschouwd. Haar naam is vanaf 1870 verbonden met Walpurgisnacht (1 mei), de datum waarop haar relikwieën overgebracht zijn naar Eichstätt. En daar beginnen verhaallijnen door elkaar te lopen. Want Walpurgisnacht werd al langer gevierd. Het is een voor-christelijk feest, dat plaats vond op de vooravond van 1 mei. Het feest gaat gepaard met vreugdevuren en symboliseert de vruchtbaarheid. Resten ervan vinden we nog terug in de vieringen met de meiboom. Het feest ter ere van Walburga legt er een nieuwe laag overheen. De naam Walburga betekent: 'een macht verdediger, een fort'. Ik stel me voor dat je het kan vertalen als 'krachtige vrouw die het fort verdedigt'. En dan komen we dichtbij de andere betekenis van de naam. In oude boeken lees ik over Walburgen of Trojaburchten die een ronde vorm hadden. De -vrouwelijke- verdedigster zou Walburga genoemd worden. En daarmee is de kring dan weer gesloten :-).



De heilige Walburga met een flesje genezende olie

De kerk zelf heeft eveneens veel te bieden, maar tijdens ons bezoek vond er een concert plaats. Dat onderdeel moet dus opschuiven naar een volgende keer. Een van de bijzondere voorwerpen die er te vinden is, is de kaarsenkroon die voor in de kerk hangt. 


Maria met kind voor de kerk


Het plafond van de kerk, waarvoor je een spiegel meekrijgt om het goed te kunnen bekijken.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten