Pagina's

donderdag 18 januari 2018

De oude linde in Vlaardingen



De oude knotlinde in Vlaardingen Ambacht



Zondagmiddag 7 januari. Met een vrolijk zonnetje en een schrale wind wandelen we met een gids door Vlaardinger - Ambacht. Zo komen we bij een veldje dat ik alleen ken van het langsrijden. Zo'n veldje waar ik altijd wel eens heb willen kijken. Daar staat een oude linde die een leeftijd van 300 jaar heeft bereikt...

De oude linde

De oude linde staat bijna symbolisch aan het eind van een laan met platanen. Vanuit de verte ziet hij er kort en gedrongen uit. Heel even verwissel ik de boom voor een knotwilg, maar ook lindes hebben soms een knotverleden. Ik voel zijn energie al op een afstandje, nog voordat ik zijn leeftijd ken. Grote gaten en prachtige patronen tekenen zijn stam. De binnenkant is hol en ik kan er makkelijk een paar keer in. Vanwege zijn ouderdom is hij beschermd en ik hoop we er met zijn allen zuinig op zijn.


De oude linde staat bijna symbolisch aan het eind van een laan met platanen


Vanuit de verte ziet hij er kort en gedrongen uit


De binnenkant is hol en ik kan er makkelijk een paar keer in


Grote gaten en prachtige patronen tekenen zijn stam


Vanwege zijn ouderdom is de boom beschermd

Kerstbomen als gezelschap

Kleine jongens slepen kerstbomen aan en stapelen die op aan de voet van de stam. Een van de wandelaars informeert voorzichtig wat ze ermee gaan doen.  In de ogen van volwassenen ziet het er toch een beetje gevaarlijk uit. De kinderen hebben absoluut niet de intentie om de kerstbomen te verbranden. Ze maken er alleen een grote hoop van met zoveel mogelijk exemplaren. De  oude linde vormt met de kerstbomen een mooi geheel. Jong en oud, dood en levend komen samen in beeld. Het kleinste jongetje klimt in de boom en verschijnt parmantig met zijn hoofdje boven de stam uit. Zoveel aandacht had hij niet verwacht :-).


De  oude linde met aan zijn voet de kerstbomen vormen een mooi geheel

Het veldje van Chardon

We krijgen uitleg over de omgeving. Het stukje grond heet volgens overlevering het veldje van Chardon. Genoemd naar de man die hier zijn boerderij had. Naast de oude linde en de laan met platanen is de moestuin bewaard gebleven. Plannen om het stuk grond te bebouwen zijn niet doorgegaan. Het gaat hier om een stukje historische grond met archeologische waarde. Reden om het veldje met rust te laten. Inmiddels is dus niet alleen de boom beschermd, maar ook het stukje land waar hij staat.


De moestuin is bewaard gebleven
Een verhoogde terp

Het veldje waar we staan ligt op een iets verhoogde terp. Die ligt daar langer dan vandaag. Hier heeft al in de veertiende eeuw een boerderij gestaan met de naam Clattenburg.  Die naam is terug gevonden in een oude bron. Maar waarschijnlijk heeft er al in de elfde eeuw in een houten huis gestaan. Aan de rand van de terp liep de Vlaarding, een kreek waarvan de waterstand samenhing met de getijden. Een stukje van het riviertje loopt nog steeds langs de rand van het gebied. Vanaf het bruggetje voorbij de kerk heb je er goed zicht op. Al wandelend belandden we belandden we met de gids op dit mooie plekje in Vlaardingen. Je kan maar verrast worden :-).


Aan de rand van de terp liep de Vlaarding 


Zicht op de Vlaarding vanaf het bruggetje 



Adres

Ga bij de Bethelkerk (Burgemeester Verkadesingel 26, 3135 KZ, Vlaardingen) rechtsaf het bruggetje over. De kerk staat op de kruising met de Sportlaan. Na het bruggetje rechts aan houden, het veldje met de boom ligt aan je rechterhand.

Noot

Vlaardinger-Ambacht was aanvankelijk een ambachtsheerlijkheid nabij Vlaardingen en dit verklaart de naam (bron).

Websites
http://www.geschiedenisvanvlaardingen.nl/quick-response-locaties/scherven
http://www.geschiedenisvanvlaardingen.nl/verhalen/perioden/een-luchtfoto-van-vlaardingen-in-de-elfde-eeuw

donderdag 11 januari 2018

De Zwarte Madonna van Vézelay




De Basiliek staat bovenop een heuvel en is gewijd aan Maria Magdalena 



De basiliek van Vézelay staat boven op een heuvel en is gewijd aan Maria Magdalena. Haar relieken worden in de crypte vereerd. In een dun esoterisch boekje lees ik het verhaal van de verloren geraakte Madonna. De Zwarte Madonna van Bourgogne wel te verstaan.... 


De crypte van de basiliek

De basiliek van Vézelay is gewijd aan Maria Magdalena. In de duizend jaar oude crypte worden haar relieken vereerd.  Aan de kant van de trappen vind je de nis waarin wat vingerbeentjes worden bewaard.  Recht er tegenover staat in het oosten het beeld van de gekruisigde Christus. Hoewel ik de symboliek van de eenheid die ze vormen begrijp, voelt het als een vreemde combinatie op deze plek.  Is een crypte is niet vanouds het domein van de Zwarte Madonna? Voor even laat ik het los.


De crypte van de Sainte Marie Madeleine




Recht tegenover de nis met de relieken staat het kruisbeeld

De verloren geraakte Madonna

Tot mijn verrassing lees ik dat ook Vézelay een Zwarte Madonna heeft gekend. Haar verhaal is terug te vinden in oude geschriften. Ze wordt o.a genoemd in de "Annales des Croisades" (Kruistochten). 
In september 1244 ontving de basiliek hoog bezoek. Koning Lodewijk IX (of Lodewijk de Heilige) bezocht de kathedraal samen met zijn vrouw Margaretha van Provence en zijn moeder Blanche van Castilië. De koning werd verwelkomd door abt Guichard. Hij stond aan het hoofd van het welkomstcomité. In deze annalen staat geschreven dat de koning voor de Zwarte Madonna heeft geknield. 
In de "Chronique de l' abbaye de Vézelay" staat een beschrijving van een Madonnabeeld (1). Er bestaat geen twijfel over haar herkomst. Het kan niet anders dan dat ze de mysterieus verdwenen Zwarte Madonna van Bourgondië moet zijn.

Haar plaats in de crype

Van de Zwarte Madonna van Vézelay is bekend dat ze geplaatst was in de crypte. 'Misschien tegenover het graf van Maria Magdalena dat zich bevond op de plaats waar nu haar relieken te bezichtigen zijn' staat er in het boekje. Dat zou betekenen dat ze zich bevond op de plek waar nu het kruisbeeld staat. 

De brand en de restauratie

In 1165 brak er een brand uit waaraan het beeld op wonderlijke wijze wist te ontsnappen. Ze ontkwam aan het vuur en was alleen zwart. Het bandje rond de hals van het kindje Jezus had zelfs geen brandgeur opgelopen en was niet verkleurd. 
Een monnik die belast wordt met de restauratiewerkzaamheden beschrijft haar prachtige haar. Het is met niemand voor en en niemand na haar te vergelijken. Naast botjes van verschillende heiligen is er een stukje van haar tuniek bewaard gebleven. 

De Madonna boven op de berg

De annalen maken melding van de Zwarte Madonna van Vézelay of Bourgogne. Ze werd boven op de berg vereerd en waarschijnlijk had ze haar plaats in de crypte. Ik lees bij Bonvin dat een Zwarte Madonna een van de mogelijkheden biedt om aarde-energie te geleiden. Ze activeert door haar aanwezigheid als het ware de helende energie van de aarde. In Vézelay waren zowel de Madonna als de dolmen als 'geleiders' aanwezig. Wat zeker is, is dat ze er in 1244 nog stond. De verborgen dolmen doet waarschijnlijk nog steeds zijn werk. En dat maakt de basiliek tot een bijzondere plek.

Maria Magdalena

De basiliek is gewijd aan Maria Magdalena. In de crypte vormt ze een eenheid met de gekruisigde Jezus. Tegen de zuidelijke muur vind je deze eenheid terug in een schildering. Hier wordt de ontmoeting na de opstanding uitgebeeld. 


Schildering van Jezus en Maria Magdalena (zuidmuur van de kerk)



Maria Magdalena met de albasten kruik




Adres

Basiliek Sainte-Marie-Madeleine van Vézelay, 89450 Vézelay, Departement Yonne (89) Frankrijk

Noten

(1): De "Chronique de l' abbaye de Vézelay" is opgesteld door de monnik Hugues de Poitiers (Bibliotheek Auxerre). Hij beschrijft de geschiedenis van het klooster van 1140 tot 1167.


Bronnen


Vezelay,  Symbolisme et Esotérisme - François Vogade,  p. 41
Vierges Noires, La réponse vient de la Terre - Jacques Bonvin

Websites

http://jokessterrenkruid.blogspot.nl/2017/11/krachtpunt-bovenop-de-berg-vezelay.html
http://jokessterrenkruid.blogspot.nl/2011/11/vezelay-op-de-kaart.html
http://jokessterrenkruid.blogspot.nl/2012/11/hier-ga-ik-onderzoek-naar-doen.html
www.vezelay.eu/vezelay.htm
https://nl.wikipedia.org/wiki/Lodewijk_IX_van_Frankrijk
















zondag 31 december 2017

De oude plataan in Straatsburg




De oude plataan in Straatsburg



'Een 300 jaar oude dikke boom – de oudste van Frankrijk – met tussen de takken een plateau waarop vroeger werd gedanst. Tegenwoordig treden daar muzikanten op, terwijl op het terrasje beneden de mensen genieten van de muziek en een drankje.'  Naar die boom wil ik wel op zoek.  De dame van het VVV kijkt bedenkelijk. '300 jaar? Er zijn hier veel oude bomen, maar of ze zo oud zijn als u denkt?' In de wijk 'La Petite France' vinden we een indrukwekkende Plataan. Zou dit de bedoelde boom zijn?...

De oude Plataan

Ik denk aan de woorden van de dame van het VVV. 'Een oude boom van 300 jaar oud? Ik zou het niet weten. Er zijn hier veel oude bomen. Maar of ze zo oud zijn als u denkt?' Dat ik het gelezen heb zegt haar niets. Ze kunnen zo veel schrijven. Maar er zijn zeker oude bomen in de stad. Als zij mij was ging ze eens op zoek in de oudste wijk van de stad: 'La Petite France'.
De tekst leidt bij mij tot de conclusie dat ik naar een oude Lindeboom moet uitkijken. Niet dat dat er staat, want de aanduiding is beperkt tot 'oude boom'. Maar op de een of andere manier associeer ik dit met etage-lindes waar ik eerder over gehoord en gelezen heb. Je vindt ze o.a. in Oisterwijk en Westerlo (België). Zwervend door de oudste wijk van Straatsburg vinden we echter de oude Plataan op onze weg. Dit moet hem bijna wel zijn. In mijn gedachten projecteer ik een plateau tussen zijn takken. Makkelijk dansen lijkt het me niet. En of muzikanten hier comfortabel zitten is vraag twee. In zijn schaduw genieten op het terrasje zal wel lukken :-). 

Meer grote Platanen

Dat er meer oude bomen zijn ervaren we in de loop van de dag. We vinden een jonger broertje van de oude Plataan op de Vismarkt. Rond het plein bij de kerk 'Saint Pierre le Jeune' staan een aantal oude exemplaren. Sommigen zijn begroeid met mos en zien er letterlijk waterig uit. Een relatie met waterstromen onder de kerk sluit ik hier niet uit. Of we de 'ware' oude plataan hebben gevonden weet ik niet zeker. Op de lijst van oudste bomen van Frankrijk wordt hij niet vermeld. De dikke stam en takken zijn indrukwekkend genoeg. Hij is de moeite van een bezoekje zeker waard :-).





De indrukwekkende plataan staat bij het bruggetje op de kade


Een indruk van de omvang van de boom


Zijn jongere broertje ontdekken we op de Vismarkt


Adres

Oude Plataan: Quai de Turckheim, Petite France in Straatsburg
Jongere Plataan: Place du Marche aux Poissons
Platanen Kerk Saint Pierre le Jeune: 3 rue de la Nuee Bleue67000, Straatsburg, Frankrijk

Websites

http://www.dtoom.nl/files/TR-2012-Straatsburg.pdf (tekst boom bovenaan p. 3)
http://www.cubra.nl/bomen/boomvandeweek/oisterwijklinde/oisterwijklinde.htm
http://www.bomenbieb.nl/bijzondere-boom/linde-oisterwijk/
http://www.cubra.nl/bomen/bijzonderebuitenlandsebomen/belgie/westerlolinde/westerlolinde.htm
https://www.monumentaltrees.com/nl/records/fra/
https://www.tripadvisor.nl/Attraction_Review-g187075-d241388-Reviews-Eglise_protestante_Saint_Pierre_le_Jeune-Strasbourg_Bas_Rhin_Grand_Est.html




donderdag 14 december 2017

Schuddebeurs en de tempel van Circe

Deze blogpost is een vervolg op: Schuddebeurs, een bos met een legende


Het heuveltje in het kleine stukje bos bij Schuddebeurs


Ik sta op het heuveltje in het kleine stukje bos van het gehuchtje Schuddebeurs. Hier stond Odysseus volgens de schrijver toen hij de tempel van Circe op het eiland zag liggen. Op de fundamenten ervan zou het klooster Sion zijn gebouwd. Altijd waard om te onderzoeken. Maar duinen vind je aan de rand van de kust en ik kijk uit over een klein meertje... 

Odysseus in West-Europa

De Griekse dichter Homerus schreef de heldendichten over Ilias en Odysseus. Het eerste verhaal gaat over de Trojaanse oorlog. Het tweede beschrijft de tochten die Odysseus na afloop ervan maakt. 
Het verhaal van Odysseus speelt rond het jaar 1200 voor Christus en wordt door de meeste mensen gesitueerd in het gebied van de Middellandse zee. 
Een aantal schrijvers verplaatst deze mythe van Turkije naar West-Europa (1). Ze doen dit o.a. op grond van Homerus' beschrijvingen van weersomstandigheden, eb en vloed en de kleur van de zeeën. De route die Odysseus volgt wordt gedetailleerd beschreven. Kaartjes en zeeroutes ondersteunen het geheel. Na een aantal omzwervingen belanden Odysseus en zijn mannen bij de tempel van Circe. We moeten die volgens de schrijvers zoeken in de nabijheid van Zierikzee. Deze stad wordt door hen gezien als het belangrijkste religieuze centrum van die oude tijd. De godin Circe ("Tsiertse") zou haar naam aan de stad gegeven hebben. 

Schuddebeurs en Noordgouwe

Ik ga opnieuw op onderzoek uit. Het gehuchtje Schuddebeurs en het naburige kerkdorpje Noordgouwe, die tegenwoordig deel uitmaken van de gemeente Schouwen Duivenland, liggen op een steenworp afstand van Zierikzee. In een ver verleden zou in het bos tussen deze plaatsjes een heiligdom van de godin Circe hebben gestaan. Op de fundamenten ervan zou later het klooster van Sion gebouwd zijn.
Het beboste heuveltje in Schuddebeurs ligt op een kleine 200 meter afstand van de plaats waar de resten van het klooster Sion zijn gevonden. Het klooster lag op het grondgebied van Noordgouwe. Bos en klooster werden gescheiden door de Kloosterweg die langs Schuddebeurs loopt. 

Het heuveltje en de tempel van Circe

Met het boek van Gideon inmiddels in mijn bezit kan ik het verhaal beter volgen. De bewijzen worden aan de tekst van de dichter zelf ontleend, lees ik op de binnenkant van de kaft. Odysseus stond op een duintop en zag een eiland met de tempel van Circe. 'Ik zag, op een uitkijk geklommen, hoog stond ik boven, een eiland, de zee omkranst het, oneindig. Zelf ligt het laag en door 't hout en het dichte struikgewas zag ik rook voor mijn ogen'. Hij situeert het  het klooster 'aan de overkant' van het water in het oosten, conform de tekst, maar niet conform de werkelijkheid.
Op een oude kaart uit 1664 staat het klooster Sion ten noorden van Schuddebeurs getekend. Het  was gelegen bij de kruising van de Heesterlustweg  en de Kloosterweg. Op die plaats zijn de fundamenten ervan in 2011 zichtbaar geworden. Het boek is geschreven in 1973, dus voor de ontdekking van de fundamenten. 
Ter vergelijking leg ik het boek van Wilkes ernaast. De vertaling in zijn boek luidt: 'Want ik klom op een zanderig uitkijkpunt en bekeek toen het eiland dat de onmetelijke zee als een krans omringt. Het eiland zelf is laaggelegen, en middenin zag ik rook met mijn ogen door dichte struiken en bos opstijgen'. Deze schrijver situeert de heuvel waarop Odysseus op de uitkijk stond in de buurt van Burgh-Haamstede. 
                               

Het bos waar de tempel stond  (Gideon foto 7)        Meertje vanaf het heuveltje             


                       Het kaartje van Gideon (p. 73)            Oude kaart uit 1664 (bron: Planviewer 




Links: Einde Schuddebeurs met zicht op de kruising Heesterlustweg met de Kloosterweg
Rechts: Kijk je vanaf de kruising terug dan ligt links van de weg het kleine bos 
                
Cyclopische muren en glad gepolijste stenen


De schrijver situeert de tempel op het eiland Duiveland en maakt een vergelijking met de heiligdommen van de Kelten. Hij beschrijft het als 'een kring van grote stenen op een open plaats tussen de eiken'. De toevoeging dat het klooster Sion later op de fundamenten ervan gebouwd is leidt tot de gedachte dat het hier om een voor-christelijke religieuze plaats moet gaan. 
De volgende beschrijving roept raadsels bij me op. Ik citeer: 'De fundamenten waarop het stond hadden de z.g. cyclopische bouw waarbij de blokken zonder bindsel, naast en op elkaar geplaatst werden wat een zeer oude herkomst verraadt'. Wat moet ik me hier bij voorstellen? Een paar bladzijden verder krijg ik wat meer informatie. De metgezellen van Odysseus vinden een delling (vallei of dal) met daarin het paleis van Circe. Het is gebouwd van gehouwen natuursteen en ligt op een rondom zichtbare plek. Om wat meer duidelijkheid te krijgen raadpleeg ik de vertaling in het boek van Wilkes. Hier wordt gesproken over het huis van Kirke (zo spreken sommigen Circe uit), gebouwd van glad gepolijste natuursteen. Even verder valt het kwartje met de steencirkel bij het lezen van de volgende zin: 'De ouden zaten op gepolijste stenen in de gewijde cirkel' (citaat Ilias, boek 18, 504).

Keltisch heiligdom

Beide schrijvers lijken uit te gaan van een Keltisch heiligdom, beschreven als een kring van stenen op een open plek in het woud. Ze plaatsen het op verschillende locaties. Duidelijk is dat het klooster van Sion niet gebouwd is op de fundamenten van zo'n voor-christelijk heiligdom. Het getekende kaartje past wel bij de tekst, maar niet bij de werkelijkheid. Dat er op het beboste heuveltje een bijzondere sfeer voelbaar is klopt.
Zierikzee, Schuddebeurs en het klooster Sion liggen op een bijna rechte lijn ten opzichte van elkaar. Heel misschien zou er sprake kunnen zijn van een energielijn die deze drie punten verbindt. Bewijs is er geenszins.

De bewijsvoering


De schrijvers ontlenen de bewijzen voor de West-Europese (en Keltische) versie van de Ilias en de Odysseus aan de beschrijvingen van Homerus zelf. De reizen van Odysseus moeten volgens hen plaatsgevonden hebben in West-Europa. Routes en kaartjes zijn nauwkeurig uitgewerkt. In het geval van de weersomstandigheden, de kleuren van de zee en getijden kan ik wel in deze verplaatsing meegaan. Op een aantal punten heb ik mijn vraagtekens. 
Hoewel beide schrijvers alle moeite doen om hun bewijs sluitend te krijgen lukt het hen niet me volledig te overtuigen. Gideon krijgt wat mij betreft op sommige punten het voordeel van de twijfel.
Wilkens gaat dermate in zijn zoektocht op, dat hij naar hartelust allerlei dingen aan elkaar knoopt. Zijn bewijsvoering is uitputtend en niet altijd geloofwaardig. Hij lijkt er heilig van overtuigd dat de Odysseus 'een beschrijving is van een oorlog tussen Kelten, van Atlantische zeeroutes en de gnostische religie'. Met behulp van dierenriemtekens ontrafelt hij gecodeerde zeeroutes. Zijn boek leg ik na 345 bladzijden ter zijde. De vraag is of je de schoonheid van de mythe moet willen ontrafelen...



Routebeschrijving

Schuddebeurs is bereikbaar vanaf de rotonde in Zierikzee. Ga  rechts de (Lange) Blokweg op. Bij ANWB bord Schuddebeurs , linksaf Sint Joostweg inslaan. Rechtsaf  Donkere weg op. G
a bij de 'driehoek' (zie kaart) linksaf de Heesterlustweg op. Kort daarna is rechts de ingang naar dit natuurgebied. Parkeren aan de rand van het kleine natuurgebied.





Noten

(1) Er zijn vijf schrijvers die dit onderwerp belichten of noemen.

Charles-Joseph de Grave schreef het boek:  République des Champs Elysées (1806, postuum uitgegeven). Hierin wordt bewezen dat Plato’s ATLANTIS in de Nederlanden gelegen was. De Grave is een fervent aanhanger van de Atlantismythe.
Zijn werk werd aangehaald en uitgebreid door Théophile Cailleux in zijn boek : Belges et Bataves, leurs origines, leur haut importance dans la civilation primitive, d’apres les theories nouvelles (1881). 
Ernst Gideon schreef het boek: Homerus, zanger der Kelten’, Odysseus op Schouwen-Duiveland (1973). Hij gebruikt het werk van Cailleux en het verhaal van Homerus als gids.
Mellie Uydert wijdt een stukje aan dit onderwerp in haar boek Het Zonnejaar. Hoofdstuk: Het nabije Atlantis (1981)
Iman Jacob Wilkens volgt met: Waar eens Troje lag (1990). 
Hubert Lampo maakte een studie over het werk van de Grave: Toen Heracles spitte en Kirke spon (1973)

Geraadpleegde bronnen

Gideon, E: Homerus, zanger der Kelten, Deventer,1973
Lampo, H: Toen Herakles spitte en Kirke spon, Amsterdam-Brussel, 1973
Uyldert, M, Het Zonnejaar p. 142, 143 Amsterdam, 1981
Wilkens, I.J. : Waar eens Troje lag, Leeuwarden, 2013

Websites


zaterdag 2 december 2017

Dertien manen in een jaar



Dertien manen in een jaar



Het ritme van de vier


Tegenover de twaalf maanden van het jaar staan dertien volle of nieuwe manen. We kunnen de afwisseling van energie het beste meten aan de fases van de nieuwe en volle maan. Van nieuwe maan tot volle maan zal je je energiek voelen. Na de volle maan ervaar je actie ondernemen als moeilijker. In feite geeft elke maanfase een andere energie, waarbij periodes van actie en rust elkaar afwisselen. Je kan het een beetje vergelijken met de dag en nacht. Overdag heb je meer energie en ben je actiever dan in de avond en 's nachts. Je kan het verschil tussen de ochtend en de middag ervaren. Dingen die je 's morgens makkelijk afgaan, kosten in de middag meer moeite. Maak je het groter dan kun je de soort van energie meten aan de seizoenen. De energie van het voorjaar verschilt duidelijk van die van de zomer. In de herfst doe je andere dingen dan in de winter. Seizoenen, maanden en dagen kunnen hiermee verdeeld worden in vier periodes van verschillende energie.

Boomkalender met dertien manen

In de Boomkalender staat elke maand een andere boom centraal. Na dertien 'Manen' is het jaar rond. Je leest de Maankalender met de klok mee: Berk, Lijsterbes, Es, Els, Wilg, Meidoorn, Eik, Hulst, Hazelaar, Appel, Druif, Vlier, Taxus.  De Taxus komt niet elk jaar aan de beurt. Dit jaar bijvoorbeeld valt de volle maan op 3 december, gevolgd door een volle maan op 2 januari. We schakelen dan direct over van de Vlier naar de Berk. Elke boom heeft een eigen karakter en vertelt je zijn unieke verhaal. Op een aparte pagina heb ik de kenmerken van elke boom beschreven. Wil je meer weten? Klik dan hier of ga in de balk naar 'Boomkalender'.


Berk                                    Lijsterbes 


Es                                   Els 


Wilg                           Meidoorn


Eik                                  Hulst


Hazelaar                            Appel


Wingerd                                Vlier


Taxus

































donderdag 23 november 2017

Krachtpunt bovenop de berg: Vézelay



Kaartje met leylijnen en wateraders


De basiliek van Vézelay staat boven op een heuvel. Als je er gevoelig voor bent merk je dat er verschil is in energie op bepaalde plekken. In een van de winkeltjes van het stadje vind ik hèt boekje terug met de plattegrond. Drie leylijnen kruisen elkaar aan de rand van het hoogkoor. Daar vind ik  het getekende symbool van een dolmen ....

Een plattegrond met onzichtbare lijnen

In een van de winkeltjes van het stadje vind ik het boekje terug met de bovenstaande plattegrond. In tegenstelling tot een aantal jaar geleden kan ik de tekst nu voldoende ontcijferen. Dus neem ik het dit keer mee. Op het kaartje staan drie energielijnen getekend met elk een cijfer. Een waterader die zich in tweeën splitst wordt aangeduid met de letters CH (courants hydrauliques). Deze waterader kruist op zijn beurt een aantal maal de drie tellurische lijnen (= behorend tot de aarde). Deze drie lijnen kruisen elkaar in het hoogkoor. De energie is hier duidelijk waarneembaar op de dag van het bezoek.  Dat geldt voor beide zijden van de omgang (lijn 1 en 2). Mogelijk draagt de invloed van de volle maan daaraan bij. Ik  heb het boekje dan nog niet in handen. Eerder was me al een sterke energie opgevallen bij het passeren aan de linkerkant van de basiliek (lijn 3).

Twee dolmens op het kaartje 

Dat er rechts naast de kerk een dolmen heeft gestaan is me al een aantal jaar bekend. Hij staat duidelijk getekend op het bovenstaande kaartje. Lang voor er sprake was van een klooster of basiliek markeerde de dolmen deze krachtplaats boven op de berg (1). Was deze gesitueerd ter hoogte van de witte 'stip' op de straat? 


Lag de dolmen ter hoogte van deze witte 'stip'? 

De tweede dolmen is getekend op de rand van het hoogkoor. Hoewel ik het kaartje langer ken is dit me niet eerder opgevallen. Precies hier kruisen de drie tellurische stromen elkaar.  Verborgen in de crypte wordt deze dolmen aan ons oog onttrokken. Hoewel hij niet zichtbaar is, kun je wel iets oppakken van de energie.

Energiestromen en pelgrimswegen

In het boekje staat de richting genoemd die de drie aardelijnen volgen. Lijn 1 leidt naar Bourges en loopt via Déols, Saint-Leonard de Noblat en Limoges naar Périgueux. Verrassend genoeg volgen deze plaatsen  de noordelijke route naar Santiago de Compostella (Via Lemovicensis: weg van Limoges). Dit schept de verwachting dat hier kerken en kathedralen op oudere krachtplekken zijn gebouwd.
Onze voorouders maakten tot 1350 bij voorkeur gebruik van voor-christelijke religieuze krachtplekken. Dit blijkt inderdaad het geval (2).Bourges bezit een kathedraal en in Déols staat een abdij. Saint-Leonard bezit een heel oud kerkje en Limoges heeft een kathedraal met een Zwarte Madonna.  


                                   
            
                                         Kerkje Saint Leonard              Zwarte Madonna Limoges                  

De tweede stroom gaat naar Nevers en komt via Clermont-Ferrand en Brioude uit in Le Puy en Velay. Via Nevers kun je aantakken op de pelgrimsweg naar Santiago (zuidelijke route).
Nevers ligt echter ook aan het begin van een kleinere pelgrimsweg (Via Averna) en loopt via Clermont-Ferrand en Brioudes naar Rocamadour. In deze  stad staat een beroemde Zwarte Madonna. Le Puy ligt aan de Voi du Puy of Via Podiensis. Van hieruit loop je verder via een hoofdroute.
Ook hier vinden we religieuze gebouwen op oude krachtplaatsen. Nevers heeft een kathedraal, in Clermont-Ferrand vind je een basiliek en een kathedraal. Brioude bezit een abdij en in Le Puy en Velay staat een beroemde kathedraal boven op een rots. Daar huist ook een Zwarte Madonna.                                                  

  

Clermont Ferrand: links: Notre Dame du Port in de Basiliek du Port 
Rechts: Notre Dame  de la Bonne Mort in de Kathedraal 


Zwarte Madonna Rocamadour

De derde stroom loopt in de richting van Autun, Cluny, Tournus en eindigt in Lyon onder de kathedraal van Saint-Jean. Autun en Cluny liggen aan regionale verbindingsroutes. 
Ik vind hier geen aanwijzingen voor een doorgaande route. Wel zijn alle vier de steden in het bezit van een abdij (Cluny, Tournus) of kathedraal (Autun, Lyon). De derde stroom verbindt hiermee vier belangrijke energiecentra.

Krachtpunt boven op de berg

De crypte van de basiliek in Vézelay is zo'n duizend jaar oud. De drie tellurische stromen worden op meerdere plaatsen gekruist door de waterader.  Er is sprake van een helende energie en er zijn verhalen van spontane genezingen. Voor mij is dit een plaats met een sterke energie, en ook een heel oude als ik afga op het gegeven van de daar geplaatste dolmen.



Adres

Basiliek Sainte-Marie-Madeleine van Vézelay, 89450 Vézelay, Departement Yonne (89) Frankrijk

Noten

 (1)
Uit een eerder blog: 'Dat Vézelay op de rand van een cirkel rond een centraal punt ligt kom ik op twee plekken tegen. In het boek:  en tot mijn verbazing ook in het boek On Earth as it is in Heaven van Greg Rigby. In het eerste boek ligt Vézelay op de eerste ovaal rond de stad Sens, in het tweede boek ligt het stadje op een tweede cirkel rond een centraal punt'. 
Uit een eerder blog: Ik vind informatie over vier ovalen die in lang vervlogen tijden rond het stadje Sens geprojecteerd     zijn. Vézelay is gesitueerd op de eerste ovaal, en kruist die bij de rivier de Cure (5). Ik werp een blik op de kaart om te constateren dat wel geldt voor St. Pére, maar niet voor het huidige Vézelay. Deze ovaal zou mogelijk afgegrensd geweest zijn door dolmens, die op hun beurt in Christelijke tijden weer vervangen zijn door abdijen. Die dolmen vinden we terug op de plattegrond. 

(2) 
Stroom 1: Bourges: kathedraalDeóls: abdij, St. Leonard de Noblat: kerkLimoges: kathedraalPérigueux: kathedraal
Stroom 2: Nevers: kathedraalClermont-Ferrand: basiliek en kathedraalBrioude: basiliekLe Puy en Velay: kathedraal
Stroom 3: Autun: kathedraal,  Cluny: abdij, Tournus: abdij, Lyon: kathedraal

Bronnen

Vezelay,  Symbolisme et Esotérisme - François Vogade.

Initiation aux courants telluriques  - René Bouchet

Atlantis - Marcel Mestdag

On Earth as it is in Heaven - Greg Rigby.

Fysica van de heiligheid - Sietse van der Tuin: p. 260-267

Websites

http://jokessterrenkruid.blogspot.nl/2011/11/vezelay-op-de-kaart.html
http://jokessterrenkruid.blogspot.nl/2012/11/hier-ga-ik-onderzoek-naar-doen.html
http://jokessterrenkruid.blogspot.nl/2017/04/aan-de-rand-van-vezelay-1.html
http://jokessterrenkruid.blogspot.nl/2017/04/aan-de-rand-van-vezelay-2.html
http://jokessterrenkruid.blogspot.nl/2013/08/tussenstop-met-verrassingen.html

http://www.ateliers-habitatvivant.fr/formation-geobiologie-sacree/fichiers-PDF/les-journees-geobiologie-sacree/vezelay/vezelay-etude-symbolique-et-tellurique.pdf
http://crownedplaces.canalblog.com/archives/2007/06/11/5270548.html

http://www.espritduchemin.org/nl/de-pelgrimsweg-van-v%C3%A9zelay
http://www.via-compostela.com/fr/chemins/via-arverna
https://nl.wikipedia.org/wiki/Pelgrimsroutes_in_Frankrijk_naar_Santiago_de_Compostella
https://www.chemins-compostelle.com/itineraires
http://www.chemins-compostelle.com/sites/all/modules/itineraire/carte.php?id=9
http://www.espritduchemin.org/nl/regionale-pelgrimswegen
https://nl.wikipedia.org/wiki/Bernardus_van_Clairvaux









donderdag 2 november 2017

De abdij van Pontigny met Maria


Het Mariabeeld in de abdij van Pontigny 



Het Mariabeeld in de abdij van Pontigny stelt me voor een raadsel. Ze staat in het zuidertransept van de abdij, met kroon en losse haren. Zonder kind, maar ook zonder kruik....

De abdij van Pontigny

De abdij van Pontigny (1114) ligt midden in een weiland. Een beetje vertekend is het wel, want het geheel grenst ook aan de rand van het dorp. Het is maar vanaf welke kant je er naar kijkt. Het gebouw is groot en sober en in gebruik als parochiekerk. Het achterste deel is afgeschut, als een kleinere kerkruimte in de grotere. Het lijkt altijd zo geweest te zijn, want de vloer van dat gedeelte is iets verhoogd. Het grafmonument van de bisschop van Canterbury kan niet over het hoofd gezien worden. Hij stierf onderweg naar Rome en werd hier begraven. Het orgel uit 1645 krijgt veel aandacht, en nog wat belangrijke personen. In het zuidertransept staat een oud Mariabeeld in al haar schoonheid. Ze stelt me voor een raadsel met haar kroon en losse haren. Zonder kind, maar ook zonder kruik als symbool van Maria Magdalena. Ze wordt door kleine figuurtjes aan haar voeten aanbeden. Wie heb ik hier voor me, in rode jurk met blauwe mantel? Ik vraag het na bij het kleine kantoortje dat grenst aan de kerkruimte. Het is Maria, absoluut Maria! Mijn twijfel in verband met de losse haren wordt herkend. En de rode jurk dan? Maar de kroon maakt het duidelijk. C'est Marie!



De abdij van Pontigny ligt midden in een weiland


Het gebouw is groot en sober en in gebruik als parochiekerk


Het achterste deel is afgeschut, als een kleinere kerkruimte in de grotere

Energielijnen


Religieuze gebouwen voor 1350 gebouwd staan vaak op krachtplaatsen of leylijnen. In het zuidertransept bij het beeld van Maria is dat goed waar te nemen. De bomen langs de laan die toegang geeft tot de abdij zijn zonder uitzondering bedekt met knoesten. Mogelijk groeien ze op een waterstroom die op haar beurt de energie in de kerk beïnvloedt.


                 Vervormde bomen op de toegangsweg               

Vergelijking met andere beelden

Een poster in Vézelay leidt me naar de oplossing. De tekst verwijst naar de gevels van de basiliek van Vézelay en de kerk van Saint-Père. Hier troont de figuur van Jezus met aan zijn zijde de beide Maria's. Ik had het kunnen weten, want bij de Notre Dame van Saint Père heb ik uitgebreid stilgestaan. Rechts staat Maria Magdalena met de kruik, links de Maagd Maria met de kroon. Hiermee is het raadsel opgelost. C'est Marie! Daar kan geen misverstand meer over bestaan :-).


Een poster in Vézelay leidt me naar de oplossing. 


Basiliek Vézelay                       Kerk Saint Père


Facade Basiliek Madelaine Vézelay                        Facade Notre Dame Saint Père


Rechts Maria Magdalena met de kruik, links de Maagd Maria met de kroon




Adressen

Departement Yonne (89), Frankrijk
Abdij van Pontigny: 5 Avenue de l'Abbaye, 89230 Pontigny, Frankrijk
Basiliek Sainte-Marie-Madeleine van Vézelay 89450 Vézelay, Frankrijk 
Église Notre-Dame de Saint-Père: 1 Ruelle de l'Église, 89450 Saint-Père, Frankrijk

Websites

https://nl.wikipedia.org/wiki/Abdij_van_Pontigny
http://www.saint-pere.fr/tourisme/saint-pere-notre-dame-GB.htm (Engels)
http://jokessterrenkruid.blogspot.nl/2017/04/aan-de-rand-van-vezelay-1.html