Sterrenkruid Altijd op zoek naar krachtplaatsen en verhalen

Avebury Beuk

Welkom op mijn blog

Op deze plaats wil ik graag mijn passie voor bijzondere plekken delen. Aan de ene kant voel ik me aangetrokken tot kerken en kathedralen die gebouwd zijn voor het jaar 1350. Tot die tijd werden heiligdommen op energetische plekken gebouwd. Aan de andere kant is er mijn liefde voor oude bomen en plekken in de natuur.

Met dank aan mijn kleinzoon die me hielp om deze website te realiseren.

zondag 28 april 2013

Maan van het ontwaken

De Maan van het ontwaken duurt van 18 april tot 17 mei. De Maan was vol op 25 april om 20.56 uur. De boom die erbij hoort is de Wilg. De natuur ontwaakt in alle hevigheid. Elke dag als ik door de tuin loop zie ik nieuwe planten in bloei of in knop staan. De appelboom vraagt aandacht met zijn roze bloesem. De vroegst bloeiende clematis (rubens montana) versiert de noordelijke muur van de tuin. Maar ook een aantal van de planten die we vorige zomer kochten staan in bloei. De tuin ontploft in positieve zin :-). Ook buiten komt alles in één keer tevoorschijn. Geel en wit eerst, gevolgd door blauw en rood. Rood komt pas halverwege mei, als de klaprozen het vuur van de zon spiegelen met hun kleur. Het is tijd om te genieten.

De Zon staat in Stier samen met de planeet Mars en de Maan staat in Schorpioen samen met de planeet Saturnus. Zon in Stier houdt van de natuur, en kan genieten van lekker eten en van mooie dingen. Stier komt doorgaans niet zo snel op gang, maar Mars zal een beetje helpen om de actie te versnellen. Eenmaal op gang gekomen kan het stoppen trouwens wel eens lastig blijken. Met de Maan in Schorpioen is het moeilijk om gevoelens te verwerken. Gevoelens kunnen goed en diep verstopt worden. Saturnus kan die geslotenheid nog versterken, waardoor het uiten niet altijd makkelijk is. Evenwicht brengen tussen materie en gevoel, is de boodschap.


De wilg is gewijd aan de maangodin en het vrouwelijk ritme. Met de Maan mee: manifesterend, loslatend. De wilg spreekt onze vrouwelijk kant aan. De boom past zich gemakkelijk aan en is een echte 'Hollandse' boom. Hij kan goed tegen wind en water. Langs de vliet waar we wonen staat een rij treurwilgen. De wilg was de eerste boom die een zachte groene glans liet zien van nieuwe blaadjes. Een deel van hun lange takken hangt bijna in het water. Ze buigen en zwaaien met de wind mee. De wilg helpt je om je verdriet laagje voor laagje te helen. Om je emoties los te laten en te laten stromen. In de bast van de wilg zit salicylzuur en vitamine C: pijnstillend en ontstekingsremmend. Als je tegen de stam zou zitten en de dunne, soepele takken als een jas om je heen kunnen trekken, zou je dan nog aspirine nodig hebben om je pijn te verzachten? Kijkend naar de takken zie ik dat ze nauwelijks weerstand bieden tegen welke wind van welke kant dan ook. Leer meebewegen met het leven, vertelt de boom met zijn signatuur. Wees buigzaam waar het kan en zoek een mogelijkheid om je emoties te verwerken.

Labels: , ,

zaterdag 27 april 2013

En toen gooide ze de kikker tegen de muur

"Ze had haar gouden bal verloren en toen de kikker die voor haar uit de vijver haalde mocht hij alles wensen wat hij wilde. Hij vertelde aan de prinses dat hij van haar bordje wilde eten en in haar bedje wilde slapen. Van schrik rende de prinses gauw het paleis in en deed de deur achter zich dicht, maar de kikker kwam door een klein kiertje naar binnen. Hij at mee van het bordje van de prinses, dat moest van haar vader. Maar toen hij in haar bedje wilde slapen gooide ze de kikker tegen de muur en kwam er een grote, groene vlek op de muur die een prins werd. Hij vertelde dat hij betoverd was en vroeg of hij met haar wilde trouwen". Kleinzoon vertelt me het sprookje tot in de details. Zijn klas heeft net het thema 'Sprookjes' afgesloten. Zou onze kikker ook een prins worden als ik hem tegen de muur gooi? Peinzend kijkt hij me aan. Het is natuurlijk wel een sprookje, hé oma, is zijn reactie. Hij leeft op de rand van magie en werkelijkheid. Maar kikker-in-de-tuin maakt het sprookje de laatste dagen wel in me wakker. Ik verbind er mijn eigen betekenis aan. De prinses verliest haar gouden bal. Voor mij is dat symbolisch de Zon of de kern van wie je in essentie bent. De bal valt in het water, in de bron om precies te zijn, dus verbindt zich met de oorsprong ervan. Kikker-die-betoverd-is wil haar wel helpen. Hij wil van haar bordje eten en in haar bedje slapen. Dat komt heel dichtbij. Vroeger werden er scheidingen uitgesproken van tafel en bed. Kikker wil mee aan tafel en in bed. In symbooltaal doet hij dus misschien wel een huwelijksaanzoek aan de prinses :-). Gelukkig komt het uiteindelijk goed. Terug naar het leven van alle dag kan ik me voorstellen dat kikker de verborgen zijden van ons spiegelt. Dat wat we laten liggen, niet willen hebben of afgeleerd hebben. Sommige dingen raken we in de loop van ons leven kwijt. We krijgen met de opvoeding een vernislaagje mee. Ik maak vaak grapjes over dat vernislaagje als ik mensen zie die het aan het eind van hun leven als het ware loslaten. Ze leven hun eigen normen en waarden, of we dat nou leuk vinden of niet. Ze passen zich niet meer aan en bepalen zelf wat 'hoort'. Kikker haalt het verloren deel op. Zijn door mij vertaalde wens is dat het er bij mag horen. Zijn actie zorgt voor herstel van de eenheid en het evenwicht. De prinses in mij heeft een metershoog plichtsgevoel. Ik voel mijn vernislaagje barsten :-).

Bij Mellie Uyldert (Verborgen wijsheid van het sprookje) vind ik dat het eind van het sprookje bewerkt is om het voor kinderen beter geschikt te maken: 'Oorspronkelijk vermeldt het sprookje dat de prinses drie nachten met de kikker als haar bruidegom in haar bedje sliep. Na de eerste en na de tweede nacht was de kikker 's ochtends verdwenen;  de morgen na de derde nacht lag een mooie prins aan haar zijde' (blz. 77).  Met de verdere uitleg heb ik op dit moment niet zoveel. Overigens vind ik de versie van het gooien ook niet echt kindvriendelijk :-).


Labels: ,

zaterdag 20 april 2013

Kikker kwam ook nog even kijken

Kikker kwam ook nog even kijken. Ik had al een paar dagen naar hem gezocht. Kleinzoon en Zus hadden hem al bewonderd, maar Man had hem nog niet gezien. Kom, dacht Kikker, ik zal ze een handje helpen. Met zijn kopje verscheen hij net boven de rand van de schuifdeuren. Hij keek nieuwsgierig naar binnen en deed een poging om tegen het glas op te klimmen. Hij viel op zijn rug, spartelde met zijn lange poten in het niets en herhaalde zijn actie. Hoewel de eerste foto mislukt is, zet ik hem er wel bij om de serie compleet te maken.


Kikker gluurt naar binnen


Glijpartij


Gelukt

Labels:

vrijdag 12 april 2013

Kikker komt weer kijken

In de herfst vonden we kikker in de tuin. Vermomd als gevallen blad lag hij onbeweeglijk op de tegels. Na een paar dagen verloren we hem uit het oog en vermoedden dat hij een schuilplaats had gevonden onder de hortensia's.  Vandaag verscheen hij opnieuw. Ik zag iets bewegen tussen de afgezaagde takken van de vlier, die netjes opgestapeld in de tuin geparkeerd liggen. Even later ontdekte ik kikker bovenop de takkenbos. Voorzichtig zoekt hij zijn weg naar beneden en verdwijnt :-).



Labels:

dinsdag 2 april 2013

De griep een pas voor zijn

Meestal gaat het goed en voel ik de symptomen ruimschoots van te voren aan. Ik ga een paar avonden vroeg naar bed en zet mijn huismiddel  in. Vervolgens maak ik de agenda voor zover mogelijk leeg en creëer RUST. Ik win aan energie en kom langzaam weer op gang. Maar deze keer werd ik overvallen door de symptomen van griep. En daar werd ik niet blij van. De paasmaaltijd was voorbereid, het huis was in zonnig geel versierd en ik dook in bed. Om daar de hele dag te blijven, afgewisseld met hangen-op-de-bank. Voor het eerst in mijn leven bedacht ik dat we Pasen maar zonder mij moesten vieren. Maar Dochter had een vooruitziende blik en zette van haar kant de hulptroepen in. Kleinzoon en Zus speelden urenlang boven en gebruikten al het speelgoed dat beschikbaar was. Sporen van kleine handjes op de ramen van onze slaapkamer vertelden dat ze daar naar buiten hadden gekeken :-). Het paaseieren zoeken hadden we zelf geskipt, maar ZIJ waren het niet vergeten :-). Dus vlak voordat het sein tot vertrek gegeven werd vond het alsnog plaats. Kleinzoon en Zus mochten de eieren om de beurt verstoppen, maar hielpen elkaar blijmoedig door het geven van aanwijzingen en tips. We genoten met hen mee en houden het er toch maar in. De rest van de middag hield ik het kalm, en besloot om naast Braam ook de Vliertinctuur in te nemen. Ik had het donkerbruine vermoeden dat de pijn in mijn rug te maken had met opkomende hoest. Braam helpt om de constitutie te verhogen en kan ingezet worden bij verkoudheid, griep, keelontsteking en koorts (o.a).  Vlier werkt verzachtend bij allerlei ontstekingen  en verhoogt de weerstand eveneens. Het ondersteunt het lichaam bij griep, verkoudheid en hoofdpijn, maar ook bij keelpijn, amandelontsteking, hoest, bronchitis en astma. Beide kruiden overlappen elkaar dus voor een deel waar het gaat om de constitutie, en beiden zijn bloedreinigend. Waar zit dan het verschil als het gaat om verkoudheid en griep? De kruidenopleiding die ik volgde besteedde mede aandacht aan signatuur en typologie. Wat kun je aflezen aan een plant en bij welk type mens past de signatuur? Braam hoort bij de planeet Venus en gaat over het bereiken van harmonie in jezelf door ruimte te geven aan de tegenpool Ram. Dus bij een teveel aan een van de twee kanten past dit kruid bij jou. Ook Vlier is een Venus-kruid, en laat in zijn bloei eveneens twee kanten van zichzelf zien: de vriendelijke, zachte, crèmekleurige bloempjes tegenover de donkerrode, bijna zwarte bessen. Zacht en streng in hetzelfde kruid verenigd. Te lief voor een ander of te streng voor jezelf? Eenzelfde tegenstelling, maar dan vanuit een andere invalshoek, vind je terug in de signatuur van de Braamstruik. Witte bloempjes en vuurrood sap. Braam verdedigt zijn zachte kant met stekels. Je komt er niet zomaar bij. Hoe het ook zij, ik knap er duidelijk van op :-).

Labels: , ,