Sterrenkruid Altijd op zoek naar krachtplaatsen en verhalen

Avebury Beuk

Welkom op mijn blog

Op deze plaats wil ik graag mijn passie voor bijzondere plekken delen. Aan de ene kant voel ik me aangetrokken tot kerken en kathedralen die gebouwd zijn voor het jaar 1350. Tot die tijd werden heiligdommen op energetische plekken gebouwd. Aan de andere kant is er mijn liefde voor oude bomen en plekken in de natuur.

Met dank aan mijn kleinzoon die me hielp om deze website te realiseren.

dinsdag 30 oktober 2012

Het verloren ritme


Laatst vond er in onze regio een lezing over Germaanse tradities plaats. De lezing werd gegeven door Per Lundberg uit Zweden. Het was me even ontgaan dat de lezing in het Engels gegeven werd. Even niet de link gelegd tussen een spreker uit Zweden en de Nederlandse tekst in de aankondiging :-). Bijna aan het eind van de avond tekende Per een cirkel met een kruis erin, waarna hij de zonnewendes en de equinoxen (herfst en lente) bij de assen schreef. Daarna tekende hij een tweede kruis, waarmee hij de cirkel in achten deelde. Kijk, legde hij uit. Afhankelijk van het licht vierden we hier een feest voor het zaaien en oogsten. Aan de andere twee kwam hij niet meer toe. Of ík kwam er niet meer aan toe. Dat verhaal ken ik, dacht ik op het moment dat Per eraan begon. Dit verhaal is vergelijkbaar met het Keltische Wiel en de acht feesten die elkaar daarin opvolgen. Grappig dat dit ook een Noord-Europese traditie bleek te zijn. Met Halloween voor de deur besloot ik eens even verder te zoeken en kwam tot de conclusie dat de vier ontbrekende feesten ooit tot de landbouwfeesten gerekend werden. Die feesten vonden plaats op 1 februari, 1 mei, 1 augustus en 1 november en werden algemeen gevierd toen het leven nog sterk bepaald werd door de natuur. We zijn die feesten trouwens nog niet helemaal vergeten, want we vinden ze alle vier terug op de kerkelijke kalender. Op 1 februari is het Maria Lichtmis (Keltische Imbolc) en op 1 mei vinden we het  meifeest (Beltane) terug onder de naam Walpurgisnacht (Walpurga is een heilige). 1 augustus volgt met het Sint Pietersfeest en 1 november vieren we Allerheiligen, op 2 november gevolgd door Allerzielen. Op 1 november begon het Keltische Nieuwjaar. Met Allerheiligen staan we stil bij de mensen die we verloren hebben. We eren de doden op het moment dat de sluier tussen de werelden voor ons op zijn allerdunst is. Soms zetten we kaarsjes op het graf om onze voorouders te verwelkomen. Halloween is de Engelse naam voor Allerheiligenavond. Het feest wordt gevierd op 31 oktober, de avond voor Allerheiligen en is uit Amerika overgewaaid. We maken maskers van pompoenen of zetten ze in de vensterbank met een lichtje erin. In mijn jeugd was het feest onbekend. Zelf heb ik dus nooit zo'n masker gemaakt, laat staan iemand laten schrikken :-).



De afbeeldingen kun je downloaden op deze site.
Hier vind je een stukje over het vieren van Halloween.















Labels:

zondag 28 oktober 2012

Volle Maan in oktober

Maandag 29 oktober is het rond 8 uur 's avonds volle maan. In de loop van de dag verlaat de Maan het teken Ram en komt in het teken Stier. Volle Maan betekent dat de Zon en de Maan recht tegenover elkaar staan. Daarmee staan ze in tegengestelde tekens en zijn elkaars tegenpolen. Tussen 24 oktober en 22 november staat de zon (dit jaar) in het teken Schorpioen. Schorpioen is een waterteken en heeft met emoties te maken. Als 'Schorpioen' ben je heel gevoelig voor emoties. Je hebt een extra zintuig voor het opsporen van emoties bij anderen en kan als de beste je eigen emoties voor een ander verborgen houden. Tegelijk kan je heel kwetsbaar zijn voor emoties en die lang in je geheugen bewaren. Tot er een moment komt dat je revanche kan nemen en dat dan weer doet op een moment dat de ander dat helemaal niet verwacht. Als Schorpioen zoek je naar diepgang en neemt je geen genoegen met oppervlakkige informatie. Het zoeken naar verborgen informatie geeft je voldoening. Emoties en diepgang spelen dus een belangrijke rol voor de Schorpioen. Word je nu bij volle Maan geboren, dan staat de Maan in het tegenovergestelde teken. De Maan heeft te maken met de manier waarop je je geborgen voelt en je veiligheid zoekt. Maan in Stier geeft de behoefte aan zekerheid. Stier is een aardeteken. Je hebt een plekje nodig waar je je thuis voelt en je houdt van mooie dingen om je heen. Bij deze volle Maan gaat het om het midden zoeken diepgang en emoties aan de ene kant (je zelfexpressie), en zekerheid en rust aan de andere kant (je geborgen voelen). Even 'vertaald' kan het kind de diepgang en de zochttocht met zijn vader delen en de rust en zekerheid bij zijn moeder zoeken. Variaties genoeg, dus pin je niet vast op dit ene voorbeeld :-).

Labels: ,

zaterdag 27 oktober 2012

Dwalen door het bos

Met zijn vieren gingen we op pad en volgden het smalle weggetje waarvan het eind mysterieus in de mist verborgen lag. Vriendin kent het bos op haar duimpje en gidste ons naar mooie plekjes. Haar aanwezigheid zorgde ervoor dat we onbelemmerd door het bos konden dwalen. Draai mij een kwartslag en ik verlies mijn oriëntatie :-).


We kwamen langs grote varens, waarbij we het gevoel kregen dat je er nooit, maar dan ook nooit doorheen zou kunnen. Zoiets als je tegenkomt in het boek We gaan op berenjacht: 'We kunnen er niet onderdoor, we kunnen er niet overheen, we moeten er wel dwars doorheen'. Wat we natuurlijk niet deden en zelfs niet probeerden. De varens zagen er zelfs in hun herfsttooi overweldigend uit.


We wijzigden de route toen we langs een 'Roodkapjesbos' kwamen. Alleen de bloemen om te plukken ontbreken, dus hier valt voor de wolf niets te verleiden :-).


We kwamen prachtige stukken hout tegen waar we draken met vleugels in zagen.


We ontdekten paddenstoelen die nauwelijks opvielen tussen het gevallen blad .


We kwamen op een plek waar het licht door de varens naar boven leek te schijnen. Nee, er was geen zon en vergelijk de kleur maar met de foto hierboven. Een  plek met verborgen zonneschijn.


We vonden paddenstoelen die een heksenkring vormden.


We hernieuwden het contact met de lapjesplataan die de heilige eik verving. En omdat we heel stil en rustig waren geworden konden we de energie die hij uitstraalde goed waarnemen.


Varens als grenswachters, een gevleugelde draak, een lichtplek, een heksenkring en een boom die zijn energie met je deelt. Onze zintuigen namen het over van ons denken. Was het daarom dat het bos een paar van zijn geheimen met ons deelde? 

Plaats van bestemming was het Liesbos in Breda. Een eerder blog over dit bos vind je hier.



Labels: ,

donderdag 18 oktober 2012

Vriendje voor de druif

De druif is de plant die bij de Jachtmaan hoort. Nee, ik moet me netter uitdrukken: de wijnrank is de plant die bij de Jachtmaan hoort. Voor mezelf ben ik er niet goed uit of ik de wijnrank tot de planten reken. Voor mij is het geen struik en ook geen boom, maar hij kan wel groot en dik worden. De wijnrank heeft andere planten nodig als ondersteuning voor het groeien. Door zijn manier van groeien verbindt de plant zich met andere bomen en brengt ze op die manier bij elkaar. In onze tuin is dat goed te zien. Onze wijnrank leeft in harmonie met onze vlier. Er is geen sprake van verstikking of omklemming. De wijnrank is gewoon vriendjes met de vlier geworden om verder te kunnen groeien. En dat is hem dit jaar aardig gelukt. De ranken waaieren ver boven de vlier uit en schommelen in de wind. De druiven uit de tuin doen het niet dit jaar. Er hangen zielige trosjes aan de takken. De vogels zijn er blij mee, wij wat minder :-).



De eerste wijnrank zou door Dionysus geplant zijn. De jonge god vond het plantje toen hij op reis was en uitrustte onder een boom. Hij wilde het meenemen, maar was bang dat het onderweg uit zou drogen. Daarom stopte hij het in een vogelbotje. Maar omdat het zo snel groeide stopte hij het botje met het plantje in het dijbeen van een leeuw. Toen het daar ook niet meer inpaste nam hij het mee in het been van een ezel. In Naxos aangekomen stopte hij het geheel in de grond omdat hij de wortels en de beenderen niet meer uit elkaar kon halen. De plant groeide voorspoedig en na de bloei kwamen er zoete bessen aan, waarvan Dionysus sap perste in een gouden beker. Toen de mensen later de wijn gingen drinken kwamen er eerst lieve tonen uit hun mond, daarna werden ze zo sterk als een leeuw en tenslotte zo dom als een ezel. Helaas werd de druif omgehakt door Damascus en werd de huid van Dionysus gebruikt om er wijnzakken van te maken (uit: Compendium van rituele planten in Europa). In de hedendaagse kruidengeneeskunde worden aan druiven nog altijd aansterkende eigenschappen toegeschreven. Pleegszuster Bloedwijn is een rode wijn versterkt met calcium en ijzer en wordt aanbevolen bij bloedarmoede. Zelf geloof ik wel in het verhaal dat een glas rode wijn  goed is voor je bloed :-).

Labels: ,

zaterdag 13 oktober 2012

Jachtmaan

De volle maan tijdens de Jachtmaan valt tussen 12 oktober en 10 november. Maandag 15 oktober is het nieuwe maan om 12.01 uur en maandag 29 oktober is het volle maan om 19.52 uur. De Jachtmaan heeft te maken met schoonmaken en terugtrekken. We verwerken de oogst en maken ons klaar voor de winter. Uitgebreidere uitleg over de verschillende manen vind je bij haar. Maar je kan het ook bij jezelf herkennen. Je hebt de natuurlijke neiging om je terug te trekken, om een wintervoorraadje aan te leggen, om je kleding te verwisselen voor een warmer laagje en om je huis op te ruimen. Af en toe geremd door een verkoudheid of griep doe je wat rustiger aan. Want de neiging om door te hollen hoort bij de tijd waarin we leven. Lang geleden was de natuur de enige kalender die we hadden. De Zon, maan en sterren waren zowel oriëntatie punten in tijd als in ruimte. In de nachtelijke hemel stond de Poolster in het Noorden waardoor je altijd de richting kon bepalen. Samen gaven zon en maan het ritme aan van dag en nacht en voegden de maanden / manen zich tot een jaar. Zowel de dag als de maand als het jaar kennen vier delen, die met elkaar in overeenstemming blijken te zijn. Vier fases, die we ook in ons eigen leven kunnen herkennen. Eerst is er sprake van actie en groei, gevolgd door een periode van rust en bezinning. Inspanning en ontspanning volgen elkaar op, waarbij er een afwisseling ontstaat tussen lichamelijke en geestelijke activiteiten. We volgen dit ritme nog een beetje als we onze tijd zelf in kunnen vullen. We weten dat klussen aan het huis het makkelijkst lukt in het voorjaar. In de zomer genieten we van het buiten zijn en gaan we als het even kan op vakantie. In het najaar maken we de balans op en beginnen de meeste studies. In de winter krijgen we tijd om alles te verwerken en naar binnen te keren. Daarna begint de dans van het jaar opnieuw. Maar ook de dag laat eenzelfde ritme zien van inspannen en ontspannen. Ik voer huishoudelijk werk het makkelijks in de ochtend. 's Middags kan ik dit theoretisch wel plannen, maar komt er weinig van terecht, omdat de tijd van de dag me dan verlokt tot ontspannen. 's Avonds is de beste om kennis tot je te nemen, en 's nachts geef je je lichaam en geest de tijd om te verwerken wat je aan indrukken verzameld hebt. Kijken we naar het ritme van de maand, dan is ook daar de dans van de vier terug te vinden. Nieuwe maan is een goede tijd om ergens mee te beginnen en het vervolgens op te bouwen. Volle maan vraagt om verwerken en tegen de tijd van de volgende nieuwe maan is het weer tijd om los te laten. Heb je nieuwe plannen? Bewaar ze tot maandag en maak gebruik van de opbouwende energie :-).

Labels: , ,

dinsdag 9 oktober 2012

En toen werd het een wedstrijd

Nadat de indeling van onze tuin deskundig door derden was aangepast, was het te laat om nog iets te kunnen planten. Alleen de hortensia's, de kronkelwilg en de vlinderstruik stonden nog op hun eigen plek. Wat kruiden overleefden in potten en dat was het dan. Toen het dan ook maar in de verte op het voorjaar ging lijken bezochten Man en ik met regelmaat verschillende tuincentra. Hij koos en ik keurde goed :-). Na lang wachten kwam een van de stokrozen tot bloei. Een foto ervan zie je hier. Ik heb iets met stokrozen sinds ik een tuin vol  zag bij een kennis in Denemarken. Dus ook in deze tuin kwamen ze op nummer één. Ik moest  het doen met die ene witte knop en verzoende me met de gedachte dat ze volgend jaar al meer gewend zouden zijn. En nu weet ik het zeker. Want kijk eens wat  ik deze week ontdekte in het hoekje van de tuin! Een kleine roze stokroos met twee knoppen die zich openen :-).


De stokroos kreeg meteen concurrentie. Een tweede zonnebloem opende zijn kopje op het moment dat de eerste zijn gele bloemblaadjes verloor. Qua hoogte gaat hij het niet meer redden, maar parmantig neemt hij zijn plaats in naast zijn soortgenoot.




En toen werd het een wedstrijd. De hortensia liet zich niet kennen. De clematis opende een laatste bloem. De aardbei bleef niet achter en de vlinderstruik  trekt met zijn laatste pluim wat bijen aan. De rozen zijn nog niet uitgebloeid en geven kleur aan de muur bij het huis. Ik geniet enorm van deze wedstrijd  en maak elke dag een extra rondje door de tuin :-).










Labels:

Ik kan er niet genoeg naar kijken

Er staan veel beuken in dit deel van het bos. Die dikke beuken hebben prachtige wortels. Ik kan er niet genoeg naar kijken. 'Door de bomen zie je het bos niet meer' geldt niet voor mij. 'Door de wortels zie je de bomen niet meer' past beter. Ik kan gefascineerd raken door de voeten van deze oude bomen. Ze hebben holletjes en lijken ruimte te maken voor natuurwezens die wij niet zien. Sommige holtes raken vol met regenwater en vormen een klein meertje. Mijn fantasie gaat op de loop en het is goed dat ik naar beneden blijf kijken, zodat ik niet over de wortels struikel. Dit zijn toch plekjes waar je als kabouter van zou dromen?




Liesbos, Breda

Op de een of andere manier zijn het vaak beuken die met hun wortelstelsel mijn aandacht trekken. In Avebury staat aan de rand van de stenencirkel een groepje beuken bij elkaar. Met hun bladerdak vormen ze een gezamenlijk scherm, waardoor je je in een boomhut waant. De wortels liggen bovenop de aarde en vormen een groot netwerk. Tussen de wortels zijn in de kleine holtes steentjes en briefjes gestopt door mensen die de boom met een bezoek vereerden. In werkelijkheid zijn de wortels diep donkerbruin als we er staan. Dat ze op de foto bijna licht lijken te geven verraste ons. Digitale camera's waren destijds nog niet in beeld :-).


Avebury, Engeland

Met zijn grillig gevormde wortels houdt deze beuk zich stevig vast. Ook hier liggen de wortels boven op de aarde. Of is de aarde in de loop van de jaren weggespoeld en liggen ze daarom open en bloot?  In een van mijn studieboeken lees ik dat de wortels van de beuk de neiging hebben boven de grond te verschijnen als gevolg van erosie en dat ze er slangachtig uitzien. Bodemerosie dus, terwijl je blogt, leer je bij :-).


Paradiselane, Glastonbury

De beuk staat symbool voor oude wijsheid. Maakte men er ooit runenstaafjes van, later werd de gladde bast gebruikt om op te schrijven en ontstond het boek. Kennis kon op die manier bewaard en doorgegeven worden. Als er iéts is waar ik blij van word zijn het boeken :-). Meer over de beuk lees je hier.



Labels: , ,

maandag 8 oktober 2012

Stenen in soorten en maten

Als ik erover nadenk hebben we (of heb ik?) best veel stenen verzameld in de loop van de jaren. Ze variëren van stenen die we kopen omdat we ze mooi vinden, stenen die ons pad kruisen en stenen waar we speciaal naar zoeken. Op een beurs verkocht een creatieve dame ooit stenen met kaboutertjes van filodeeg. Ik kocht er een aantal en deelde ze uit. Zelf hield ik er ook een. Ik heb nou eenmaal iets met kaboutertjes. Elk jaar tover ik het ventje weer tevoorschijn. Dit jaar kreeg de steen een plekje op de rand van een lege kokosnoot, die nu een tweede leven heeft gevuld met zand en kaarsjes. Man heeft de gave om de dingen die we in huis hebben altijd weer op een nieuwe manier te combineren :-).




Ik heb verschillende schalen met stenen. Dat wil zeggen: ik hád verschillende schalen met stenen, gesorteerd met verschillende doelen. Een van die schalen bevatte de dertien stenen die bij de maankalender horen. Tot Kind in een enthousiaste bui met de stenen sjouwde en er een eigen compositie van maakte. Alle stenen die hij mooi vond kregen een plekje in die ene schaal. Ik heb ze er laten liggen. Het is nu wel een beetje vol in die schaal, dat wel :-).


Vandaag kwam er een pakje met de post. In dat pakje zaten een Arkansaskristal  en een Lemurisch kristal. Ik kocht ze bij deze winkel. Je kan er ook heen, maar dat is voor mij een beetje ver weg. Wachten tot de herfstvakantie duurde me te lang. Ik bezocht een winkel in de regio alvorens ze te bestellen. De kristallen waren mooi, maar de herkomst was onbekend. Ik wilde toch liever zeker weten dat ze uit Arkansas kwamen, omdat deze kristallen verbonden zijn met Atlantis. Dus ging ik geheel tegen mijn gewoonte over tot een aankoop bij een aanbevolen webwinkel. De enige uitzondering die ik daarbij maak is voor tweedehands boeken (mijn manier om rekening te houden met het milieu). Via een Engelse webwinkel bestel ik namelijk regelmatig boeken voor 1 penny, zodat ik inclusief de verzendkosten voor 5 euro een boek in huis heb. In mijn enthousiasme kocht ik niet alleen een Arkansaskristal, maar ook een Lemurisch kristal. Twee kristallen met een verhaal. Het voelt als een bijzonder cadeautje :-).

Labels:

vrijdag 5 oktober 2012

Lavendel in Oktober

Als oktoberkind zoek ik vanaf het eerste moment op zoek naar de zon en de warmte in het leven. Ik hou van de wind, de temperatuur en de geuren die bij de herfst en de lente horen. Nee, ik vergis me niet. Ik weet best de verschillen te benoemen, maar toch, als ik buiten loop en geniet van de zon in de herfst dan voelt dit voor mij bijna als lente. Liselore Gerritsen zong er ooit een lied over waar ik me helemaal in herken :-). Zouden meer vroege oktoberkinderen het zo beleven?

oktoberkind, oktoberkind
opdat jij niet vergeet
de allerlaatste zoete braam
 is de eerste die jij eet
een laatste warme zonnestraal verwarmt jou eerste dag
een laatste zwaluw die vertrekt is de eerste die jij zag
dat is waarom een oktoberkind niet gelooft in laatste dingen
't zal een herfstdag als een lentedag bezingen

De hele tekst vind je hier en als je wilt luisteren moet je naar deze site.

Mijn kalender vertelt dat het herfst is. Maar ik pluk appels in de zon, ruik de geur van gemaaid gras en geniet van de laatste vlinders die dansen in de hoek van de tuin waar de stokroos bloeit. De lavendel aan de straatkant kleurt opnieuw paars. Lavendel zorgt voor rust en past goed bij mensen die de neiging hebben om veel te denken. Met een lavendeltakje onder je hoedje word je kalm, vertelde iemand eens tijdens een workshop. Ik zag het al voor me. Maar de essentie ervan is waar. Lavendel brengt mensen die teveel in hun hoofd zitten tot rust. Het kalmeert het zenuwstelsel  en zorgt ervoor dat je beter slaapt. Zou ik dus af en toe best kunnen gebruiken :-). Het helpt bij hoofdpijn door teveel zon of door teveel studeren. Je kan het verwerken in geurkussentjes en het toevoegen aan massageolie. De etherische olie niet te lang gebruiken, lees ik in het boek van mijn Kruidenopleiding. Anders wek je de klachten op waarvoor het gegeven wordt. Goed om te weten. Een takje op mijn herfsthoedje dan maar. Kan geen kwaad en ziet er gezellig uit :-).



Labels: ,