Sterrenkruid Altijd op zoek naar krachtplaatsen en verhalen

Avebury Beuk

Welkom op mijn blog

Op deze plaats wil ik graag mijn passie voor bijzondere plekken delen. Aan de ene kant voel ik me aangetrokken tot kerken en kathedralen die gebouwd zijn voor het jaar 1350. Tot die tijd werden heiligdommen op energetische plekken gebouwd. Aan de andere kant is er mijn liefde voor oude bomen en plekken in de natuur.

Met dank aan mijn kleinzoon die me hielp om deze website te realiseren.

vrijdag 28 december 2012

Maan van de langste nacht



De volle maan van vandaag hoort bij de Maan van de Langste Nacht. Officieel duurt de Maan van de langste Nacht van 21 december tot 19 januari. Tussen die twee data valt de volle maan. Dit jaar is dat dus op 28 december. Na de kerst worden de dagen weer langer. Eerst bijna onmerkbaar, maar toch gaat het licht weer toenemen. Ik kijk daar altijd naar uit. Zo rond een uur of 10 was de maan helemaal vol. De maan stond in het teken Kreeft recht tegenover de zon in het teken Steenbok. De Maan in Kreeft heeft te maken met de vrouwelijke kant van de mens, met emoties, met zorg en gezelligheid. Met de Maan in Kreeft wil je dus graag zorgen voor anderen en heb je oog voor wat anderen nodig hebben. De Zon in Steenbok is  wat zakelijker en houdt graag de regels en wetten in acht. Ook Steenbok heeft het doel om te zorgen, maar doet dat vanuit een meer autoritaire kant. Hij regelt en organiseert, voelt zich verantwoordelijk voor de gang van zaken. Emoties tegenover regels dus. Of: de rolverdeling zoals die vroeger door de vader en moeder voorgeleefd werd. Vandaag was er ook een extraatje, want na een paar uur was de maan een stukje opgeschoven en kwam recht tegenover de planeet Pluto te staan (op 9 graden Steenbok). Pluto heeft de gave om diep verborgen emoties aan het licht te brengen. Emoties die je voor later geparkeerd hebt en die je natuurlijk nooit vrijwillig weer naar boven zou halen. Pluto helpt daar vandaag dus een handje bij. Terugkerend naar thema van de volle Maan zou je kunnen zeggen dat de emoties vandaag wat sterker ervaren kunnen worden. Aan de overkant staat dan de Zon in Saturnus, die je vraagt om je wat te beheersen. Herken je vandaag iets van dit thema?

Labels: , ,

zaterdag 22 december 2012

Bos in de winterstand

We maakten er een gezellige dag van. Na een Engels ontbijt stapten we in de auto om naar Zierikzee te rijden. Man en ik zijn daar samen begonnen en gaan er met regelmaat even 'opladen'. Sinds we verhuisden worden de tussenpozen wat groter vanwege de afstand, maar het blijft het een van onze leukste uitstapjes vanwege de nostalgie :-). Omdat het 21 december was wilde ik tegelijk op een mooie plek in de natuur zijn. En die plek vonden we een paar kilometer van het stadje. Bij de buurtschap Schuddebeurs is een klein bos, zomaar tussen de akkers en weilanden. Bij deze plek hoort ook een verhaal. Daarover schrijf ik hier.


De verstilde energie werd versterkt door de winterse aanblik van de donkere bomen


De bomen zien er uit alsof ze tegen de kou en de regen verpakt zijn in een leren omhulsel

 

Op de stammen zijn figuren te herkennen


Vlinder


Het oog van Horus


Knipoog


In de verte zagen we het egeltje


Onbewust van onze aanwezigheid kwam het heel dicht bij


Het rolde zich bliksemsnel op tot een bal toen ik echt heel zachtjes fluisterde: "Wat lief hé?"



Zowel op de heenweg als op de terugweg ontdekten we de kardinaalsmuts


De boom viel op door zijn kleur en  de vorm van zijn bloemen

Meer over de vorm van de kardinaalsmuts vind je hier

Labels: , ,

Schuddebeurs, het kost me een middagje surfen











Dit blog is aangepast en uitgebreid en te vinden  op:

http://jokessterrenkruid.blogspot.nl/2012/12/schuddebeurs-bos-met-een-legende.html

Schuddebeurs: bos met een legende



                         Het bos bij Schuddebeurs



Labels: , , , , , , , , ,

Schuddebeurs: bos met een legende



Het bos bij Schuddebeurs



Schuddebeurs ligt op een steenworp afstand van Zierikzee. Heeft hier in een ver verleden een heiligdom van de godin Circe gestaan? Naar zo'n plek wil ik wel toe, alleen al om het verhaal dat erover verteld wordt....  


Herkomst van de naam

Schuddebeurs ligt op een paar kilometer afstand van Zierikzee en ik las er over in het boek 'Het Zonnejaar' van Mellie Uyldert. Op bladzijde 142 en 143 legt ze een verbinding tussen de godin Tsiertse (Circe), waarvan de stadsnaam Zierik-Zee afkomstig zou zijn met de plek waar nu het bos is. De schrijfster ontleent deze informatie mede aan twee Belgische schrijvers: De Grave en Cailleux, die op hun beurt geciteerd worden door Ernst Gideon. Zij verplaatsen het verhaal van de Odyssee naar West Europa en laten de held landen op de grens tussen Schouwen en Duiveland, toen nog gescheiden door een kreek, de Gouwe. Kort samengevat vertelt de legende dat Odysseus en zijn mannen kennis maken met de godin Circe, waarna de mannen door haar in zwijnen worden veranderd. Odysseus zelf ontkomt aan dit lot en aan het eind van het verhaal krijgen de mannen hun menselijke gedaante weer terug. Dit gaat gepaard met een geweldige kracht, waardoor het eiland met de eilanden die in de buurt liggen ervan schudden. Vandaar de naam Schuddebeurs. Ook de naam Beveland zou hieraan ten gronde liggen. De naam Schuddebeurs wordt door anderen verklaard door de tolheffing, die in vroegere tijden plaatsvond (met je beurs schudden). Ik vond een foto van het tolhuisje op de website van oude ansichten.

Het Klooster Sion

In Schuddebeurs heeft het klooster Sion gestaan (1434). Het behoorde toe aan de Kartuizer monniken. Op een luchtfoto zijn de  omtrek en de resten ervan te herkennen. 'Op de grond is er niets meer van te zien, maar waar het echt lag is vanuit de de lucht erg goed te zien: achter een huis aan de Kloosterweg te Schuddebeurs. De vertrekken, waar ooit de Kartuizer monniken zaten, staan afgetekend in de gerst'. (de fotograaf.eu). De weg rond het dorp heet dus niet voor niets Kloosterweg. Op de kruising met de Heesterlustweg staat de boerderij Zorgvliet. Resten van het klooster zijn daar gevonden tijdens het bewerken van het land. Deze informatie is terug te vinden op de website 'zevenxzeven' (verhalen bij religieus erfgoed). Dit zou betekenen dat het oude klooster in het kleine stukje bos aan de oostkant gezocht moet worden. Of om preciezer te zijn, aan de grens daarvan.

De tempel van de godin

In het boek wordt vermeld dat het klooster gebouwd is op veel oudere fundamenten van cyclopische bouw. Op die plek heeft het heiligdom van de godin dus eens gestaan te midden van eiken, zoals bij de Kelten gebruikelijk was. Het paleis van de godin was van alle kanten zichtbaar. Schuddebeurs ligt vlakbij de tempel die er ooit stond. Ik citeer: 'Er is daar een bebost heuveltje en een veldje, waar een bijzondere sfeer voelbaar is, zoals wij zelf enige jaren geleden voelden'. Kijk, en naar zo'n plek wil ik wel toe, alleen al om het verhaal dat erover verteld wordt. Een aantal dingen zijn zeker waar. De energie van het grotere bos is verstild. Dat het nou echt op een heuveltje ligt kan ik niet zeggen, maar het ligt er wel van alle kanten zichtbaar vanuit de vlakke polder. Het kleine stukje bos aan de oostelijke rand voelt anders aan. Een heuvelachtig terrein van een verdwenen buitenplaats is hier bewaard gebleven. Ook dit zal hét heuveltje waar ik  naar zoek  niet zijn. Omdat ik boeken van de aangehaalde schrijvers: De Grave, Cailleux, en Gideon zelf niet gelezen heb kan ik daar geen oordeel over vellen. Maar samen met het verhaal en de voelbare energie is het voor mij een plek waar ik zeker vaker heen zal gaan. Want met of zonder verhaal: het is een bijzondere plek.



In het bos is een verstillende energie voelbaar





Adres

Ingang grotere gebied: naast Buitenplaats Mon Plaisir: Donkereweg 72, Schuddebeurs, bij Zierikzee. De buitenplaats zelf is privé eigendom en niet toegankelijk voor publiek.





Routebeschrijving

Schuddebeurs is bereikbaar vanaf de rotonde in Zierikzee,ga  rechts de (Lange) Blokweg op. Bij ANWB bord Schuddebeurs , linksaf Sint Joostweg inslaan. Rechtsaf Donkere weg op, Parkeerplaats links naast  Mon Plaisir 

Ingang kleinere gebied: Rijd terug over de Donkere weg en ga bij de 'driehoek' (zie kaart) linksaf de Heesterlustweg op. Kort daarna is rechts de ingang naar dit natuurgebied. 

Bronnen

Het Zonnejaar - van Mellie Uyldert. P. 142, 143
Schrijver waarnaar verwezen wordt: Ernst Gideon - Homerus, zanger der Kelten 

Websites

https://www.vvvzeeland.nl/nl/schuddebeurs-oid101092/
http://defotograaf.eu/blog/klooster-sion-noordgouweschuddebeurs-na-eeuwen-weer-zichtbaar/
http://www.zevenxzeven.nl/story/show/Het-laatste-graf-van-de-Karthuizers
http://www.inoudeansichten.nl/ansichten/zeeland/p76649-schuddebeurs-1.html














Labels: , , , , , , , ,

zondag 16 december 2012

Rood, goud en oud

Voor onze eerste kerstboom kochten we rode en gouden ballen. Mooi vond ik dat. Stijlvol passend bij de inrichting van ons net-ingerichte-huis. Naarmate we vaker de kerstboom optuigden, kwam er meer kleur. Elk jaar mochten de Dochters iets voor de boom uitkiezen in een rode (of overwegend rode) kleur. Toen het moment kwam waarop de kerstdoos van de grootmoeder van Man naar ons kwam, breidden we het thema uit: rood, goud en oud. Ik kon dat een aantal jaren volhouden. Tot... Man met de rode telefooncel aan kwam zetten. Samen met een van de Dochters gekocht. Een jaar later gevolgd door de Vreselijke Vis.  Ja, en daarna kon ik mijn stijlvolle boom met rood, goud en oud wel vergeten. De nieuwe trend is leuk, gek en vooral junk :-). Vorig jaar kocht ik een tafelboompje en hing alle gekke, leuke junk dingen bij elkaar. Dit jaar deed ik een nieuw poging tot een-boom-in-stijl. Eerst de gouden ballen, daarna de rode decoraties, voorzichtig met de oude spullen van oma, want we zien ze bijna onder onze handen verteren. En daarna kregen alle andere spullen die we vonden een plekje in de boom. Bij elk  exemplaar hoort een verhaal. Ik ga eraan wennen. Ik ga er zelfs van genieten. Alleen die houten vuurtoren met blauwe en witte strepen komt er onder geen beding in :-)


Man zag 'Mijnheer Maan' als klein kind al in de kerstboom van zijn grootmoeder hangen


Ooit kozen de Dochters elk jaar een min of meer rode kerstdecoratie voor onze boom


Op een goede dag kwamen ze thuis met de rode telefooncel.


De Vreselijke Vis was bedoeld als grapje, maar werd uiteindelijk geadopteerd


Nog even de voorkant laten zien :-)

Labels: ,

donderdag 13 december 2012

Tijd voor nieuwe energie

Met de nieuwe maan net achter de rug (vanmorgen rond een uur of 8) hoop ik op een periode waarin er meer energie voelbaar is. De laatste paar dagen lijkt het alsof alles zwaarder aanvoelt dan anders. Kan aan de nieuwe maan liggen, zo tegen de tijd dat die plaatsvindt is het een gegeven dat je meer naar binnen keert. Of: meer naar binnen zou moeten keren als je verstandig was en luisterde naar je lijf. Dat laatste geeft vaak problemen als het levensritme nou net activiteit van je vraagt. Toch is er meer. Gisteren was het 12-12-12. Het kan zijn dat je ook daar de uitwerking van voelt. Heb je gemediteerd om 12 minuten over 12? Heb je iets meegekregen van wat er binnenstroomde aan energie?  Kan ook de kou zijn, bedenk ik verder. Want als het heel koud is zoals vandaag wil je alleen maar een lange winterslaap houden en wakker gekust worden door de zon. Dus misschien heb ik gewoon een korte winterdip en wordt ik vanzelf weer actiever als de dagen lengen. En dat duurt nog maar een paar weken :-).


De nieuwe maan staat samen met de Zon in het dierenriemteken Boogschutter. Dus zou er een overvloed moeten zijn aan energie, aan uitdaging en actie, aan plannen en avonturen. Want Boogschutter wil graag alles uit het leven halen wat er uit te halen valt. Boogschutter leeft een beetje in de toekomst, wil groeien en wijs worden, studeren of reizen. Boogschutter is enthousiast en neemt daardoor soms te veel hooi op zijn vork. Heb je je Zon én je Maan in Boogschutter, dan kan het allemaal niet op. Soms ontstaat er een teveel. Een teveel aan enthousiasme, of een teveel aan genieten. Begrenzen is moeilijk, maar kan soms nodig zijn. Ik herken me over het algemeen wel in dat Boogschutterstuk. Plannen genoeg en idealen te over. Eindeloos bezig met het verzamelen van informatie over bijzondere plekken. Binnenkort schrijf ik een blogje over de dierenriem van Dendera. De stapel tekeningen ligt klaar. Nog even wachten, want vandaag gaat alles traag. Zelfs de computer reageert met een slakkentempo. De begrenzing is voelbaar, wat ook de oorzaak mag zijn. Dus ga ik in de parkeerstand en wacht ongeduldig op 'betere' tijden :-).

Labels: ,

zondag 2 december 2012

21 december

21 december is een dag die al jarenlang een etentje belooft. Het is onze trouwdag en we hebben de datum spontaan gekozen. Trouwde je aan het eind van een kalenderjaar dan had dat voordelen. We werden geplaagd met het trouwen op de kortste dag, die de langste nacht met zich meebracht. Van de kou had ik die dag niet zoveel last, maar toen nog Kleine-Zus staat als bruidsmeisje bibberend op de foto's die we buiten maakten :-). Met zonnewendes had ik destijds niet zoveel. Dat kwam een aantal jaren later, toen ik me bezig ging houden met levensritmes en seizoenen. Met de winter had heb ik ook niet zoveel. Wel met de gezelligheid en de feestdagen die erbij horen. En die feestdagen beginnen dus steevast met een diner-voor-twee. Dat die 21ste december in 2012 zo belangrijk zou worden was toen nog niet in beeld. Maar vaker kwamen de berichten dat er iets bijzonders ging gebeuren. De kalenders hielden op, waarbij met name de Mayakalender genoemd werd. De piramides in Egypte hadden ermee te maken. Ondertussen komt de stroom informatie op gang, die de overgang naar een nieuw 'seizoen' benadrukt. De vierdeling die we in de kalender terugvinden heeft mijn belangstelling, omdat je die groter en groter kan maken. Van vier dagdelen naar 4 maan-weken naar vier seizoenen is de kleine cyclus die we allemaal ervaren. Dat het een cyclus is weten we uit ervaring. Na de winter komt de lente, volgt de zomer en beleven we de herfst om weer te verstillen in de winter enzovoort. We kunnen zelfs een mensenleven verdelen in vier levensfasen. Je bent jong en je wilt wat, je wordt volwassen en draagt verantwoordelijkheid, je volgroeit en wordt wijzer, je trekt je terug en verstilt. De seizoenen bestaan ook in het groot. Zo is er de cyclus van bijna 26.000 jaar, waarin we vier seizoenen kunnen herkennen. In die periode draait onze zon om een centraal punt in de Melkweg. En laten we ook in dit grote seizoen nou net in deze tijd een zonnewende bereiken. Dus staan we op een punt van overgang. De analogie kun je makkelijk doortrekken, omdat je de ervaring hebt met onze jaarlijkse seizoenen. De jaarlijkse winterzonnewende markeert een overgang van licht naar donker. Nadat de zon drie dagen opkomt en ondergaat op hetzelfde punt, worden de dagen langzaam weer lichter. Vertaal je dat naar het groot, dan zou er sprake zijn van een Grote Zonnewende, waarbij er een nieuw Groot Seizoen aanbreekt. We naderen de overgang naar het Watermantijdperk. Je kan natuurlijk zelf wel verzinnen dat dit niet met een toverstafje geregeld is. Er wordt gesproken over een tijdspanne van 1984 tot 2017. We zitten er middenin, net als Horus, die met zijn bootje op de Melkweg dobbert. Dat we de oversteek aan het maken zijn is zeker. Voorlopig ga ik op 21 december maar traditioneel lekker uit eten  :-).

P.S. Meer informatie over dit onderwerp vind je hier.

Labels: ,

Zonnewendes in het groot

In mijn vorige blog schreef ik over de vier dierenriemtekens die het galactische kruis vormen. Daarnaast bestaat een tweede kruis dat we kunnen vormen door de equinoxen en de zonnewendes met elkaar te verbinden. Deze momenten zijn gerelateerd aan de stand van de zon op aarde. Op 21 juni en 21 december staat de zon drie dagen stil om daarna van koers te wisselen, van licht naar donker en van donker naar licht. Jan Wicherink schreef in zijn boek De Grote Galactische Conjunctie over het samenvallen van deze twee kruizen. Je moet je voorstellen dat het Galactische Kruis op zijn plaats in het universum blijft. Het andere kruis, dat ik even voor het gemak het 'Seizoenskruis' noem, wisselt heel langzaam van plaats. Dat heeft te maken met het fenomeen 'Precessie' waarbij de zon gezien vanuit het lentepunt elke 2160 jaar naar een ander dierenriemteken verschuift. Op dit moment gaat de zon langzaam richting Waterman, maar staat nog aan het eind van het teken Vissen. Waterman is een van de tekens die bij het Galactische kruis horen. Als Waterman bij het lentepunt hoort, dan valt het zomerpunt onder het teken Stier, de herfst onder het teken Leeuw en de winter onder het teken Schorpioen. In onze tijd vallen de zomerzonnewende en de winterzonnewende allebei op een punt van het Galactisch kruis. Op 21 december  a.s staat de zon in het teken Boogschutter, vlak bij de 'poort' van de Schorpioen. De Zon staat hierbij op (of in?) de Melkweg. Dat dit niet vaak voorkomt lees je in het bovengenoemde boek. Nieuwsgierig maakte ik een plaatje voor mezelf waarin ik de informatie tekende. Mijn conclusie was, dat de Zon in het midden van de Melkweg zou staan als de twee kruizen op elkaar vielen.


Op de site van de auteur vond ik een aantal plaatjes uit zijn boek terug, aan te raden voor wie meer wil weten. Van een bekende kreeg ik vandaag een link doorgestuurd van een artikel geschreven door Krijn Koetsveld. Hij verwijst o.a. naar het boek van Wicherink, maar geeft ook een paar interessante aanvullingen. Zo schrijft hij dat een aantal piramides op de wereld uitgelijnd staan met een afwijking van 23,5 graden t.o.v. de evenaar (de as van de aarde laat een  afwijking van 23,5 graad zien). En wat ik nog boeiender vind is dat hij de tijdspanne van de bekende seizoenen uitbreidt met een cyclus waarin een kosmisch seizoen 63 miljoen jaar duurt. Lezen dus zou ik zeggen. Zelf heb ik net een ander boek van Jan Wicherink besteld: Achter De 2012 Horus-Zon . Ben benieuwd :-).

Labels: , ,