vrijdag 31 augustus 2012

En de Maan is vol

Vandaag is het volle Maan. Na een periode van oplopende energie wordt het tijd om weer af te bouwen en te verwerken wat er de eerste veertien dagen is gebeurd. Ik realiseer me dat dat in de tijd waarin wij leven nauwelijks mogelijk is. Hooguit kun je agenda technisch de laatste twee weken van de maan-maand minder vol boeken. En dat is al een kunst op zich. Vandaag staat de Zon in het dierenriemteken Maagd en de Maan staat in het teken Vissen. Bij volle maan geboren worden brengt uitdagingen met zich mee. Met de Zon in Maagd ben je iemand die orde en ritme op prijs stelt. Je houdt van netjes en opgeruimd. Je ordent je zaken en je hebt een systeem. Met de Maan in Vissen ben je heel gevoelig voor sfeer. Je hebt geen woorden nodig om te weten hoe een ander zich voelt. Je kan je heel goed afstemmen op de emoties van een ander. Daarom wil je af en toe alleen kunnen zijn om tot jezelf te komen.


Tekeningen gemaakt door Vriendin

Kinderen die vandaag geboren worden kunnen extra gevoelig zijn voor stemmingen. In de onderstaande horoscoop kun je zien dat de Zon en de Maan recht tegenover elkaar staan. De Maan staat samen met twee andere planeten (Neptunus en Cheiron voor de kenners van astrologie), die ervoor zorgen dat de gevoeligheid extra groot is. Is Maagd het teken waarmee je de wereld om je heen kunt ordenen, Vissen is het teken waarmee je je gevoelens uit kunt drukken. Je kan dat doen op een manier waarop iedereen je begrijpt. B.v door dansen, fotograferen, schilderen, muziek.


De Zon staat bovenaan in de horoscooptekening, de Maan staat onderaan in de tekening.
(tijd: 16.00, westen van het land, programma: AstroScoop Plus)

Om het overzicht even compleet te maken: morgen is het de laatste dag waarop de Hazelaar centraal staat in de Keltische Boomkalender (The Celtic Lunar Zodiac: 5 augustus tot 1 september). De Hazelaar wordt hier opgevolgd door de Wijnrank (2 september tot 29 september). Tijdens de Maan van het Weerlicht valt de volle maan tussen 14 augustus en 12 september. Ook hier staat de Hazelaar centraal. De Maan van het Weerlicht wordt gevolgd door de Oogstmaan met de Wilde Appel als boom. De verschillende maankalenders overlappen elkaar voor een deel. Het Maagdstuk in mij had dat graag anders gezien :-).





woensdag 29 augustus 2012

Noorse impressie

Af en toe maak ik samen met Man een kort uitstapje naar Oslo. We verkennen de stad en de natuur eromheen. In de stad ervaar ik een rust die we in Nederland een tiental jaar geleden ook kenden. Mensen in het hoge Noorden passen zich aan aan de seizoenen. Een lange winter, een korte zomer met veel licht. Dus zaten we 's avonds laat nog op een terrasje waar we hier al naar binnen gevlucht zouden zijn. We bezochten het Raadhuis van Oslo dat zaal voor zaal prachtig gedecoreerd was. Aan de gevel hing een astronomische klok, die met meerdere wijzers de uren, de zon, de maan en de sterrenbeelden aangeeft. Een duidelijke foto ervan vind je hier (nee, je hoeft geen lid te worden, kon geen andere site vinden met zo'n mooie foto :-)).



Op de klok is het twee uur, de zon staat in het dierenriemteken Maagd, de maan is net voorbij het eerste kwartier. De klok liep een uur achter vergeleken met onze horloges en staat nog op wintertijd. In het raadhuis zelf zijn de wanden prachtig gedecoreerd. Daar zag ik een boer met een wichelroede geschilderd. Met wichelroedes kun je naar water of naar energielijnen zoeken.
 

Ooit ontmoetten we een man die de energiebanen van Man-an-tol (een bijzondere steenformatie in Cornwall) wilde meten en een beetje bleef dralen omdat Man en ik met onze dochters daar bleven zitten met dezelfde reden. We maakten contact en mochten zijn wichelroede ook proberen. Volgens de legendes kun je van verschillende kwalen genezen als je door de ronde steen kruipt.  Dit voorjaar brachten Man en ik opnieuw een bezoek aan deze bijzondere plek. We hadden het rijk alleen en alle tijd om af te stemmen op de energie. Het is zeker niet de laatste keer dat we erheen gingen. Meer informatie over deze stenen vind je hier




Wichelroedes worden vaak gemaakt van de takken van de hazelaar. En zo ben ik van Noorwegen naar Engeland geswitcht en via de wichelroede terechtgekomen bij de Maankalender en de Maan van het Weerlicht (kijk voor eerder bericht hier). Op 31 augustus. is het weer volle maan, dus we kunnen nog even genieten van opbouwende energie. 

woensdag 22 augustus 2012

De zomer rekken

Het kost even moeite om weer in het gareel te komen na zes weken lang een natuurlijk ritme te hebben gevolgd. Ik wil het zomergevoel graag nog even rekken. Grappig dat een paar dagen zon het effect van een verregende vakantie min of meer kan wissen. Die zonnige dagen hebben geleid tot een moedig milieubewust besluit. Ik ben overgegaan tot de aankoop van een groot staand wasrek om de kleding te kunnen drogen. Het kleine rekje aan de trapleuning biedt te weinig ruimte voor een hele was. Het grote wasrek is de deur uitgegaan toen ik jaren geleden ging werken en om organisatorische redenen een huishouden moest gaan voeren dat minder energie kostte. Minder energie voor mij dan. En ik moet zeggen dat ik het een prima oplossing vind. Ik heb er geen spijt van, maar voel me meer dan schuldig als ik op een zonnige dag ervoor kies om een machine te laten draaien die energie vraagt terwijl de wind zijn diensten aanbiedt. Een poging om een droogmolen een plek in onze tuin te geven mislukte in een eerder stadium. Wasrekken en zon vormen een goede combinatie. Dat wasrek moet trouwens wel geparkeerd worden op dagen dat het hard waait of regent. Dus staat het nu tijdelijk op de logeerkamer en ben ik er in het donker al tegenaangelopen. Rest van de familie ook wakker en een verwensing van mijn kant die er niet om liegt. Wasrek gaat dus voor problemen zorgen. Zachtjes wordt het werkritme weer de leidende factor in mijn leven. Daaromheen creëer ik momenten voor het huishouden. Wil dat soepel lopen dan is het scenario van wasrekken en wasmanden die liggen te wachten niet iets waar ik me op verheug. Met andere dingen heb ik weinig moeite. We scheiden het afval in plastic, papier, groentenafval en restafval. Kan het hele jaar door en wordt een goede gewoonte. Maar dat wasrek geeft me hetzelfde gevoel als kamperen. Je moet wel goed weer hebben en dat komt niet op bestelling. Vandaag komt de Zon in het dierenriem Maagd. Eigenschappen als ordenen, dagelijks leven goed organiseren, dingen op een rijtje hebben passen bij dit teken. Dat past goed bij deze tijd van het jaar. De vakantie in onze regio is voorbij. Werk en huishouden moeten weer gecombineerd worden met bezoeken aan familie en vrienden. Het luie leven is definitief voorbij. Het leven moet weer gepland worden en eigenlijk geeft dat best een opgeruimd gevoel. Ik kan wel wat regelmaat en structuur gebruiken :-).


Vraag me alleen af of die schelpen niet nog éven kunnen blijven liggen.


Gewoon om de zomer nog even te rekken. 

woensdag 15 augustus 2012

Nu even niet

"Nu even niet', riepen we vrolijk tegen de verkopers op de markt in Caïro. "Nu even niet" riepen ze dan even vrolijk terug want ze begrepen de boodschap die in de woorden lag. 'Nu even niet' is de boodschap die ik deze week ontving. Eerst in een milde vorm: de dubbele lezing die ik deze week zou volgen in Amsterdam verviel. Twee dagen extra ruimte was mijn eerste gedachte en gaf me ondanks een lichte teleurstelling een luxe gevoel. Dezelfde middag kreeg ik geheel tegen mijn gewoonte rugklachten en kon geen kant meer op. Dat was de minder prettige kant van de boodschap, die ik inmiddels wel begreep. 'Nu even niet' roept gemengde gevoelens in me op. In gedachten probeer ik te onderhandelen: die twee afspraken kan ik toch wel laten doorgaan? Mensen rekenen daarop en ik heb het beloofd. En als het nou wat beter gaat met mijn rug, kan ik aan het eind van de week misschien toch wel pannenkoeken bakken voor Kind & Co? Dan zal ik me de rest van de week rustig houden. De optimist in mij kan weer verder na zo'n innerlijk gesprek. Mijn gedachten dwalen naar het St. Janskruid. Rond 24 juni (de naamdag van Johannes de Doper) bloeit het kruid uitbundig. De zon staat dan op zijn hoogst. Een maand lang schenkt het elke dag nieuwe bloemen in een willekeurige volgorde. Het past bij enthousiaste mensen met heel veel plannen. 


Voor mij is het beeld van de bloem voldoende om het 'nu even niet' in het goede perspectief te zien. Voor de volledigheid: St. Janskruid past bij de Zon en de planeet Jupiter. Jupiter stimuleert je om te groeien, wil avonturen beleven, wijsheid verzamelen en plannen maken. Teveel van dit alles kan tot uitputting leiden en dat is de boodschap die St. Janskruid je geeft. Ik geef toe dat mijn grenzen af en toe van elastiek zijn. Even voor de goede orde: niet zomaar aan het St. Janskruid (Hypericum perforatum) gaan en zeker niet als je de pil gebruikt. En ik? Ik ga in de parkeerstand :-)

dinsdag 14 augustus 2012

Waar Braam niet allemaal goed voor is

Dochter bracht een flinke bak zelfgeplukte bramen. Mmmm. Daar gingen we een lekker yoghurtdrankje mee maken. Althans, dat was het plan. Maar de dag erna was het warm, we waren loom en we moesten nog een maaltijd verzinnen, dus doken we in de koelkast. Daar vonden we bramen, brie, sla en kruidenboter. Met wat pijnboompitten en broodjes erbij hebben we in een mum van tijd een heerlijke maaltijdsalade in elkaar geflanst. Dressing erover en een gezondere maaltijd kan je je niet wensen op een warme zomeravond :-). We hebben aardig wat variaties op deze salade, al dan niet met een onderlaagje van pasta.  We maakten hem met mozzarella, met aardbeien, met frambozen. We vervingen de kaas door dunne plakjes gerookte kip en de pijnboompitten door geroosterde sesamzaadjes. Zo komen we de zomer wel door.



Na de zomer schakelen we over op Braamtictuur (Rubus). Sinds ik de Kruidenopleiding volgde is Braam onmisbaar in onze huisapotheek. Zodra we verkouden worden of een keelontsteking op voelen komen grijpen we naar Braam. We nemen het flesje mee op vakantie omdat het goed werkt als de spijsvertering van slag is. En ik heb het jaren gebruikt tijdens de menstruatieperiode omdat Braam bloedstelpend werkt. Lang geleden liep ik met mijn mandje langs de braamstruiken om de jonge toppen te verzamelen. Ik voelde me een soort Roodkapje met dat mandje aan mijn arm. Ik herken de geur van braamstruiken nog steeds als ik in de buurt ben. Tegenwoordig bestel ik elk jaar een aantal flesjes. Braam verhoogt de weerstand. Zo komen we de winter dan door. 





maandag 13 augustus 2012

Zomer over de top

Heel zachtjes komt er verandering in de lucht, heel voorzichtig bereidt de natuur ons voor op de komende herfst. Het eerste signaal gaf de avondlucht. Toen we met vrienden buiten aten werd het net te koel en trokken we iets extra's aan. Gisteren zag ik de eerste Sedums die zacht roze kleurden.





Vandaag zag ik de spinnenwebben vermeerderen in onze tuin.



Tijdens de wandeling waar ik hier over schrijf bungelen de appeltjes, peertjes en pruimpjes in de fruitbomen die we tegenkomen. Op de foto's die ik ervan maakte zijn ze nauwelijks te zien, je moet weten dat ze er hangen :-(. De notenbomen showen hun noten-in dop en beloven een goede oogst. Het is het eerste jaar dat ik oog heb voor de kleine signalen die aangeven dat de zomer over de top is en dat de herfst in de verte nadert. Dat voorkomt dat ik straks zonder voorbereiding een nieuw seizoen induik. Maar voorlopig is het nog niet zover. De zon staat in het vuurteken Leeuw en heeft nog warmte te bieden. Ik pak elk zonnestraaltje mee en zoek een plekje in de tuin.

Impulsuitstapje naar een Grenspaal

Wij kunnen de verleiding van impulsaankopen over het algemeen goed weerstaan. Daarentegen komen impulsuitstapjes met enige regelmaat voor. Man oppert in dat geval vaak het idee om iets leuks te gaan doen. Ik heb daar meestal wel zin in en krijg vervolgens de vraag om iets te verzinnen. Ik zie dat als de omgekeerde wereld, maar Man ziet dat als een kans voor mij en daar zit ook wel wat in. Wat dat betreft heb ik ideeën genoeg, alhoewel niet alle plannen direct uitvoerbaar zijn vanwege de afstand. Dat ligt een beetje aan het tijdstip en de bui, want we zijn niet te beroerd om anderhalf uur te rijden naar een leuke plek. Maar deze keer bleven we dichter bij huis. We gingen op weg naar het Abtswoudsebos waar centraal in het bos een heuvelpartij in de vorm van een vrouwenlichaam gecreëerd is (Landart project 'Moeder Aarde'). Onderweg daar naar toe stond een oude grenspaal die de grens tussen Delft, Schipluiden en Schiedam had aangegeven in lang vervlogen tijden. Over die grenspaal las ik in het boek 'Heidens Nederland' van Judith Schuyf. Grenspalen waren heel belangrijk en er mocht niet mee gesjoemeld worden. Deed je dat toch, dan volgde er een zware straf. Zonnig gehumeurd wandelden we over het pad tot we bij de grenspaal  kwamen. Verder niets te zien van oude grenzen, maar evengoed leuk dat we hem gevonden hadden. We liepen door naar het Abtswoudsebos. Alleen de naam al geeft iets leuks aan het uitstapje. De afstand op de kaart bleek echter veel langer dan verwacht en het bos kwam nog niet in zicht. Optimistisch hadden we de auto aan het begin van de route geparkeerd onder het motto: "Dat kleine stukje lopen we wel even". Eensgezind besloten we om het bos-met-vrouwenlichaam een volgende keer vanuit een andere uitvalshoek te benaderen. Een kortere wel te verstaan.



zondag 12 augustus 2012

In een hoekje geparkeerd

Mijn tuin is mijn trots. Ik geniet van alles wat er groeit en bloeit en laat beslissingen over aan Man, die de tuin verzorgt. Tenminste, dat is de bedoeling. Af en toe bemoei ik me ermee en dan kán het anders lopen dan ik in mijn hoofd had. Ik bemoei me alleen met de tuin als het over mijn lievelingsbloemen gaat. Ik houd van groot en hoog en wild en de hortensia's in onze tuin voldoen in ruime mate aan mijn wens. Dat geldt althans voor de meerderheid. Voor het raam staan vijf exemplaren in evenveel kleuren in alle pracht te pronken. Als kleine planten woonden ze al in potten in de tuin en toen wij er kwamen wonen gaven we ze een plekje bij elkaar in een voormalige vijver. Vaak loop ik even langs en hoe harder ze groeien, hoe uitbundiger ik ze prijs. Na onze verhuizing kregen we van een bezoeker een mooie hortensiaplant. Man was onverbiddelijk en besliste dat deze er echt niet bij kon. Nou heb ik heel veel moeite met het 'wegdoen' van planten (wat doe je bijvoorbeeld met een vensterbank Kerstrozen in het voorjaar?) en ik heb daarom al mijn charmes aangewend om hem een plekje te bezorgen. En ja, Man ging overstag en de hortensia kreeg een plaatsje aan het eind van de tuin tegen de muur. Maar hij floreert niet. Dit jaar gaat het iets beter dan vorig jaar, maar toch... Hij heeft het moeilijk. De kleine hortensia staat inmiddels ingeklemd tussen klimplanten die veel ruimte gaan vragen. Aan de overkant staan zijn soortgenoten welig te bloeien en worden door mij de hemel ingeprezen. Ze zijn groot, hoog en wild geworden. Kleintje zie ik over het hoofd. Misschien is dat wel het ergste. Man heeft gelijk als hij stelt dat ik niet alle hortensia's een lang leven in onze tuin kan beloven. Maar waar had ik hem dán moeten laten?



zaterdag 11 augustus 2012

In de maneschijn

Zie de maan schijnt door de bomen zingen we in de Sinterklaastijd. Maar toen ik gisteren op weg was naar het centrum van ons stadje zag ik de maan op 10 uur 's morgens hoog boven de bomen staan. Het is me overkomen dat ik op vakantie vergeefs tuurde naar de maan aan de hemel en me afvroeg waar ik die kon vinden. Tot ik een cursus volgde over astronomie voor astrologen. Daarin leerde ik dat de volle maan de hele nacht te zien is. Dat klopt dus met mijn waarnemingen :-). Maar de tijd van rijzen varieert met elke maanfase. De nieuwe maan rijst bij zonsopkomt, de maan in het eerste kwartier rijst rond het middaguur, de volle maan rijst bij zonsondergang en de maan in het laatste kwartier rijst rond middernacht. Kijk, en dat maakt een hoop duidelijk. Gisteren was de maan dus midden op de ochtend zichtbaar. Ik kon in de sterrengids de tijden van opkomst en ondergang van de maan terugvinden. Daar komen ze:
9 augustus: laatste kwartier: maan op om 23.48, maan onder om 14.48.
17 augustus: nieuwe maan: maan op om 6.19, maan onder om 20.22
24 augustus: eerste kwartier: maan op om 15.19, maan onder om 23.43
31 augustus: volle maan: maan op om 19.56, maan onder om 6.45


Dus eigenlijk is het heel simpel: nieuwe maan verschijnt 's morgens, eerste kwartier 's middags, volle maan 's avonds en het laatste kwartier 's nachts. En of je de maan door de bomen ziet schijnen hangt dan weer af van de plaats waar je staat :-).



dinsdag 7 augustus 2012

Vredig staan ze naast elkaar

Vredig staan ze naast elkaar, de takken van de Hortensia uit de tuin in een vaasje en het door Kind geplukte Jacobskruiskruid in een glas. Het glas wordt deskundig uitgezocht: "Dat wijde glas is beter. Hij heeft nog worteltjes, dus een mondje om te drinken. Mooi hé?". Tevreden wordt het glas op de tafel geparkeerd naast de bloemen die er al staan. Na elk uitstapje dat we maken neemt hij iets moois mee naar huis. In mijn zakken zitten steentjes, schelpen en dennenappeltjes. Vandaag krijg ik een bloem. Bloemen houd ik altijd zo voorzichtig mogelijk  in mijn hand. Te korte steeltjes vormen voor hem geen probleem. Hij is creatief en vindt altijd een oplossing. Vandaag is hij extra blij. Zijn bloem heeft nog worteltjes en blijft dan zeker langer mooi. Hij maakt geen verschil tussen kruiden en onkruid. Alles wat bloeit heeft zijn bewondering.  En gelijk heeft hij. Want wie bepaalt de schoonheid van een bloem? Als kind speelde ik vaak langs de berm van een dijk. We vonden Kikkerbloemen, Schapenbloemen, Boterbloemen, Madeliefjes, Paardenbloemen en Pinksterbloemen. Dat wat wij Kikkerbloemen noemden bleek later Fluitekruid te heten en onze Schapenbloemen luisterden naar de naam Rode Klaver :-). Het Madeliefje, de Rode Klaver en de Paardenbloemen bevatten geneeskrachtige stoffen. Dat Pinksterbloemen ook meedoen lees ik hier. Fluitekruid maakt vrolijk en wordt verwerkt in een Bloesemremedie. Daarentegen worden Boterbloemen en Jacobskruiskruid door het vee gemeden omdat ze giftig zijn. Voor Kind maakt het allemaal geen verschil. Zijn oog ziet wat mooi is en daar ligt zijn norm.


maandag 6 augustus 2012

De Hazelaar en de Maan van het Weerlicht

Deze week heb ik de Hazelaar voor het eerst in alle rust bezocht. Hij staat aan het eind van de bebouwde kom met een bankje ervoor en een prullenbak ernaast. Hij kijkt uit op een redelijk drukke uitvalsweg en een rustige vliet. Zittend op het bankje observeer ik de verkeersstromen van auto's en fietsers. Het is druk op dit punt. De Hazelaar staat parmantig achter het bankje en de nootjes in dop zijn al goed zichtbaar. De plek heeft een sterke energie. Voor mij is het nog niet duidelijk of die te maken heeft met de plek zelf of met de boom. Daar heb ik even tijd voor nodig en daarom wil ik vaker even langswippen. Ik vraag me af of het bankje vaak bezet is en door wie. Zouden fietsers er even uitrusten of mensen uit de buurt er een plekje vinden om tot rust te komen? Gezien het drukke autoverkeer is dat laatste niet logisch. Maar het uitzicht op de vliet is rustgevend en ik kan me voorstellen dat je gewoon de andere kant opkijkt. Volgens de Maankalender die ik volg begint de Maan van het Weerlicht op 5 augustus. Ik vraag me af of het nu echt nodig was om dit begin in te luiden met stevige onweersbuien. Buiten veel water en binnen eveneens, want er stond een raampje op een kier. Man en ik houden van frisse lucht, maar een waterballet in het midden van de nacht staat niet op mijn verlanglijstje :-). Voor bezoeken aan de Hazelaar is het in ieder geval een goed moment en onweer hoort erbij in deze tijd van het jaar.





vrijdag 3 augustus 2012

Sprookjesboom

Update 14 november 2017

De oude, wijze beuk heeft een lege plek achter gelaten. Tot haar schrik ontdekte Vriendin tijdens een van haar wandelingen dat de boom was omgekapt...


In het bos bij Breda stond een sprookjesboom


Met dank aan haar voor de foto's

In het bos bij Breda staat een sprookjesboom. Een grote, oude, wijze beuk. Ik werd door een vriendin uitgenodigd om kennis met hem te maken. Of met haar? De beuk stond een eindje wandelen van het restaurant waar we begonnen. Bij ons thuis is dat bijna een traditie. Als ik met de dochters ergens heen ga is het eerste restaurant voor ons. Man begrijpt daar weinig van. Gingen we nou winkelen of bijpraten? Wij vinden het een goede traditie. Vandaag was de beuk in het bos het einddoel, en het restaurant het begindoel. Eerst bijpraten en dan op stap. Om bij de boom te komen waren we ruim een half uur onderweg. Vriendin wist feilloos de weg, want de boom fungeerde als vaste rustplaats in haar lievelingsbos. Het was een beetje 'haar' beuk en ze stelde hem met trots aan ons voor. Midden in een open ruimte stond hij daar, groot en oud. Zijn sterke wortels vormden een prachtig, onregelmatig patroon en in zijn stam herkenden we gezichten. De boom sprak ieder van ons op zijn eigen manier aan. De beuk stond op een open plek, en die plek werd als het ware door een soort wal begrensd. Tegelijk was er de mogelijkheid om onder het bladerdak van de grote boom te schuilen. Als een parasol filterde de kruin van de boom het zonlicht terwijl wij een plekje vonden op de wortels. Langzaam droomden we weg in de rust die aanwezig was. Ik geef Vriendin gelijk. Een sprookjesboom op een sprookjesplek, waar je geloof in kaboutertjes en elfjes versterkt wordt.  Op de terugweg zagen we een echt kabouterpad (paaltjesroute met kabouterhoofdjes) voor de kleine bezoekers van het bos. Beuken hebben ruimte nodig, er groeit nauwelijks iets onder het wijde bladerdak. Dat bladerdak is er om de bast van de beuk tegen de zon te beschermen. Er zijn dus weinig plantenvrienden in zijn nabije omgeving. Maar hij biedt een gastvrije plek aan iedereen, die kennis met hem wil maken en een poosje in zijn buurt wil vertoeven. Wil je op veilige afstand blijven....dan zijn er bankjes aan de rand van de open ruimte.  De energie van de beuk is ook daar waarneembaar. Maar wil je aarden en wortelen, zoek dan een plekje onder aan de dikke stam. Zo'n grote, oude beuk heeft veel levenservaring. Wie weet welke wijze woorden je zachtjes ingefluisterd krijgt :-)





woensdag 1 augustus 2012

Volle Manen in Augustus

Elke jaar staan er 13 volle of 13 nieuwe manen aan de hemel. Hoewel ik dat weet, is het niet zo dat ik er speciaal op let. Maar vandaag kwam ik het toevallig tegen. In de gids voor sterren en planeten (Sterren en Planeten 2012, uitgave van Stichting UniVersum en Stichting ‘De Koepel’) zocht ik naar de datum van de volle Maan. Meestal lig ik rond die tijd een paar nachten wakker dus ga ik op dat moment op zoek naar herkenning. Ik ontdekte dat er dit jaar twee keer een volle maan is in de maand augustus: op 2 augustus en op 31 augustus. Dat bracht me terug bij de cursus van de maankalender die ik aan het voorbereiden ben. Bij elke maand hoort een boom, en bij elke boom hoort een symboliek. De Hazelaar hoort bij de Maan van het weerlicht en de volle maan van deze maand valt tussen 14 augustus en 12 september. De volle maan van morgen hoort dus officieel bij de maand ervoor (Maan van de Roos: volle maan tussen 15 juli en 14 augustus). Eigenlijk is dat wel logisch, want als je 13 manen hebt met 13 bomen, kunnen er nooit twee manen in één boommaand vallen. Het blijft dus wel even opletten!  In mijn nieuwe woonplaats heb ik een paar weken geleden de hazelaar getraceerd. Handig met een bankje ervoor zodat de kennismaking wat makkelijker en ongeziener verlopen kan. De aandacht voor de boom hoeft niet persé te leiden tot de aandacht van het publiek, toch? Het volgen van een Maankalender heeft zo zijn voordelen. Je houdt het natuurlijke ritme makkelijker vast. Je kan de energie doelbewuster gebruiken en het is slim om rekening te houden met de start van activiteiten. In die zin is het weer niet echt slim om een blog te beginnen vlak voor volle Maan. Aan de andere kant volg ik de flow die er nu is en heb ik de komende dagen alle gelegenheid om in mijn eigen ritme en in mijn eigen volgorde de dingen te doen die in mijn hoofd opkomen. Af en toe kan het werken zonder kalender zijn eigen charme hebben en me innig tevreden stemmen.

Harmonie in de tuin



In onze tuin streven we naar harmonie. Misschien is het beter om te stellen dat ík in onze tuin naar harmonie streef. Plantjes die er komen 'wonen' hebben al meerdere keren geleid tot 'overlast' in de zin dat ze zich meer ruimte toe eigenden dan ik ze wilde toestaan. Onze tuin is nog maar net in aanleg, maar staat al behoorlijk vol met al onze lievelingsplanten. En dat zijn er best veel. Zelf vind ik hortensia's geweldig en zeker als ze sterk gegroeid zijn (zoals nu) spreek ik ze regelmatig toe en vertel ze hoe geweldig ik ze vind. Onze dochters vonden dat in hun jeugd geen succes en vroegen me liefjes om niet in de tuin met de planten te praten als de buren ook in hun tuin zaten :-). Een andere lievelingsplant is de stokroos. We hebben er in het voorjaar 5 gekocht en ondertussen staan ze zielig tegen de schuurmuur. Ze zijn erg aantrekkelijk gebleken voor de slakken. Kijk, en daar ga ik met mijn harmonie. Niks geen slakken die mijn stokrozen het leven zuur maken. Weg met die slakken uit mijn tuin. Heeft er iemand een slakkenvriendelijke oplossing? Want liever wil ik ze niet doodmaken of vergiftigen (is natuurlijk hetzelfde). Ze bij een ander in de tuin parkeren is evenmin een oplossing en ik vrees dat ze de net opgezette composthoop zullen ontvluchten. Dan hebben we de vlier en de druif. De vlier heeft officieel asiel bij ons gekregen en hangt over de muur van de buren. Ik hou van de vlier en ik vind het prima. Tot die periode dat de vlier heeeel erg onder de luis zat en het kleine druppeltjes begon te regenen op de plek waar ik een tuinstoel geprojecteerd had. Ja, en hoever ga je dan in zo'n situatie? Vlier wordt omklemd door de druif. Ook van de buren en ook met toestemming van ons. We hebben inmiddels een eigen druif geplant voor het geval er een moment ontstaat dat de druif opgeeist wordt door de eigenaar, hetgeen niet aannemelijk is. Druif klimt enthousiast in de vlier en ik vind het wel wat hebben. Het liefst laat ik planten hun eigen plekje en hun eigen steun zoeken. Gelukkig dat ik het onderhoud van de tuin niet beheer. Met mij zouden planten en slakken een loopje nemen, al wandelen slakken volgens zeggen niet zo hard :-). De vlier groeit als kool, werpt in het hartje van de zomer meer schaduw dan gewenst. Vlier moet volgend jaar écht stevig gesnoeid worden. Daar ben ik het wel mee eens. Man zorgt voor de tuin en treedt strenger op dan ik. Zo blijft er ook een plekje voor ons over om in de zon te zitten.