Sterrenkruid Altijd op zoek naar krachtplaatsen en verhalen

donderdag 4 mei 2017

De residentie van de Grote Moeder

De residentie van de Grote Moeder ligt in het verlengde van de Externsteine in het Teutoburgerwoud. In het boek dat ik bij me heb (1) vind ik een passage gewijd aan de rots waar de Moedergodin in oude tijden vereerd werd. Concluderend dat we er linksom niet komen (neem na zoveel meter de afslag naar een paadje dat rechts de berg op gaat), laten we ons van de bergrug voorzichtig terug glijden naar beneden. Dit gaat hem niet worden op deze schoenen. Jammer, maar het is niet anders. Dan maar rechtsom en proberen het pad te volgen dat naar de achterkant van de rotsformatie leidt. Bij het zoeken biedt de foto mogelijk een herkenningspunt. 


De foto biedt een mogelijk herkenningspunt
 (Die Externsteine- Usch Henzekleurenfoto voor pagina 113) 


Rechts ligt een pad dat naar de achterkant van de rotsformatie leidt 

Boven gekomen lopen we langs de achterkant van de rotsformatie. Op een van de buitenste stenen kun je van het uitzicht genieten, beschermd door een ijzeren hek. Veiligheidshalve is er aan de kant van de stenen een lage, houten afscheiding geplaatst. Eigenlijk is dat best te begrijpen, al maakt het onze zoektocht niet makkelijker. Het zoeken naar een rots die lijkt op die van de foto wordt een beetje vergelijkbaar met het zoeken naar de bekende speld in een hooiberg. Maar je weet maar nooit of dit alternatieve pad soms een verrassing met zich meebrengt. Goed aangekleed met deze temperatuur is het lekker wandelen in-de-zon-langs-het-hek. Net als we besluiten terug te keren houdt de begrenzing plotseling op. Links verschijnt een smal bospaadje dat ons lokt. Even kijken? Onzichtbaar voor het oog ligt een grote rots verborgen achter het groen. We herkennen de Rots van de Grote Moeder aan de diepe scheur en de vorm. Terwijl we ernaar op zoek zijn lopen we er min of meer tegenaan. Gevonden!


Onzichtbaar voor het oog ligt een grote rots verborgen achter het groen.


We herkennen de Rots van de Grote Moeder aan de diepe scheur en de vorm. Gevonden!


Een platte steen voor de rots wordt gebruikt als altaar en ligt vol kleine offertjes

Er is geen twijfel mogelijk dat hier de Grote Moeder vereerd werd. Een wereld van verschil met de foto uit het boek. Het lijkt alsof de plek in de tussentijd herontdekt is. De bomen voor het Heiligdom zijn versierd met lintjes. Links een berk, rechts in de hoek een vlier. De vlier is de boom die symbool staat voor de Drievoudige godin en daarmee voor de Grote Moeder. Een platte steen voor de rots wordt gebruikt als altaar en ligt vol kleine offertjes. En toch kun je er niet zomaar komen. Een omgevallen stam verspert de directe toegang. Je moet je welbewust een weg banen naar deze heilige ruimte. Het is een prachtige, zonnige plek waar ik een vrolijk gevoel aan over houd. Op de terugweg doen we een poging om de 'zetel van Veleda' te traceren (onderste deel kleurenfoto boek). Een kleinere steen waar je de vorm van een stoel in kan herkennen. Ergens halverwege de helling zien we hem liggen. Rechts naast de uitkijksteen op de helling, achter het houten hek. Zomaar twee vrouwelijke elementen bij de Externsteine. De residentie van de Grote Moeder heeft zo haar eigen gewijde ruimte en haar eigen energie :-).


De zetel van Veleda halverwege de helling van de berg

(1) Die Externsteine- Usch Henze, uitgeverij Neue Erde, ISBN 3-89060-229-0 (2006)










Labels: , , , ,

0 reacties:

Een reactie posten

Aanmelden bij Reacties posten [Atom]

<< Homepage

Avebury Beuk

Welkom op mijn blog

Op deze plaats wil ik graag mijn passie voor bijzondere plekken delen. Aan de ene kant voel ik me aangetrokken tot kerken en kathedralen die gebouwd zijn voor het jaar 1350. Tot die tijd werden heiligdommen op energetische plekken gebouwd. Aan de andere kant is er mijn liefde voor oude bomen en plekken in de natuur.

Met dank aan mijn kleinzoon die me hielp om deze website te realiseren.

Aanbevolen post

Het Romaanse kerkje van Wieuwerd is gelegen op een terp die al in +/- 100 na Christus bestond. In de kelder vinden we de vier gemummificeerde lichamen, die dankzij de ligging van de kerk bewaard gebleven zijn. Het wordt het geheim van Wieuwerd genoemd...