Sterrenkruid Altijd op zoek naar krachtplaatsen en verhalen

vrijdag 7 juni 2013

Klaprozen spotten

Al een paar weken kijk ik naar ze uit en vorige week zag ik de eerste exemplaren in de buurt van Sliedrecht. Mijn antennes staan 'aan', maar de klaprozen die ik zie zijn spaarzaam. Zondag maakten we een wandeling langs de  waterweg met als doel: klaprozen spotten. We kwamen de mooiste veldbloemen tegen, dat wel. Voor de rest was de oogst nul komma nul. Gisteren zag ik er enkele in de buurt van de rijksweg op een talud.


De boterbloemen overheersen in de berm, schitterend in de zon 



Er ligt een goeden waas over het veld met bloemen



De Engelse naam buttercup is wel heel toepasselijk



Toen ik als kind samen met mijn vriendinnetje langs de dijk speelde plukten we paardenbloemen, kikkerbloemen en schapenbloemen. Kikkerbloemen bleek onze fantasienaam te zijn voor fluitekruid, schapenbloemen bleken klaverbloemen :-).


Grappig genoeg ontdek ik bij het nazoeken van de term schapenbloem dat hiermee de rode klaver bedoeld wordt. Dan toch ook maar even surfen op de term kikkerbloemen. En ja, ik vind een krantenstukje waarin onze kindertermen bevestigd worden: 'Fluitekruid heeft bovendien een voorliefde voor vocht en klei. Het bloeit zeer uitbundig met witte ’kikkerbloemen’ in mei en gedijt in de zon zowel als in de schaduw'. Paardenbloemen, kikkerbloemen en schapenbloemen, een berm vol met bloemen die dierennamen hadden :-).


De paardenbloem is uitgebloeid

Vandaag ga ik op pad naar de veiling, waar ik de klaprozen gisteren heb gezien toen we er langs reden. Aangekomen bij het begin van het oude jaagpad maak ik een praatje met een onbekende mevrouw die me aanspreekt (wat een mooi weer hé?). Terwijl ik me omdraai om verder te lopen zie ik aan de overkant de klaprozen bloeien. Dus maak ik rechtsomkeert, steek de brug over en wandel terug langs ons huis naar het eind van het smalle schiereiland waarop we wonen. Daar staan ze aan de rand van de vliet, op nog braakliggende grond bij de nieuwe huizen. Heb  ik even geluk :-).



Op de terugweg traceer ik een verdwaalde klaproos



Daar staan ze dan, aan het eind van het schiereiland bij de nieuwe huizen





Veld vol klaprozen langs de weg van Marlborough naar Avebury (2004)

Labels:

0 reacties:

Een reactie posten

Aanmelden bij Reacties posten [Atom]

<< Homepage

Avebury Beuk

Welkom op mijn blog

Op deze plaats wil ik graag mijn passie voor bijzondere plekken delen. Aan de ene kant voel ik me aangetrokken tot kerken en kathedralen die gebouwd zijn voor het jaar 1350. Tot die tijd werden heiligdommen op energetische plekken gebouwd. Aan de andere kant is er mijn liefde voor oude bomen en plekken in de natuur.

Met dank aan mijn kleinzoon die me hielp om deze website te realiseren.

Aanbevolen post

Het Romaanse kerkje van Wieuwerd is gelegen op een terp die al in +/- 100 na Christus bestond. In de kelder vinden we de vier gemummificeerde lichamen, die dankzij de ligging van de kerk bewaard gebleven zijn. Het wordt het geheim van Wieuwerd genoemd...