donderdag 11 mei 2017

Ze is niet voor niets medicijnvrouw

De traditie is net zo oud als ze groot zijn. Bij opa en oma slapen wordt afgesloten met iets leuks doen. Met de vraag: 'We worden toch niet gelijk na het ontbijt opgehaald?' gaan Kleinzoon en Zus tevreden naar bed. Het weer houdt niet over en ik besteed een deel van de avond aan het bedenken van leuke plannetjes. Dat dat niet echt nodig is blijkt als ze wakker worden. Ze willen wel naar het bos, of naar het strand, of dat laatste toch niet want dat is te koud. Kleinzoon weet een leuke plek om te spelen. Net te ver om er in zijn eentje heen te mogen op zijn leeftijd. Zijn zus is nieuwsgierig en wil wel mee. Zo vertrekken we met zijn vieren naar de rand van het dorp. Ingeklemd tussen de wieler- en de spoorbaan ligt daar een heel klein stukje paradijs. Eigenlijk hebben ze ons verder niet nodig. Wij vermaken onszelf en lopen een rondje in de buurt. Ze sjouwen en bouwen en maken een boomnest met voor elk een eigen plekje. Als het sterk genoeg is om hen te dragen klimt Kleinzoon behendig naar boven en stuurt zijn zus op pad om kleefkruid te zoeken. Hij is de leider van de tweekoppige clan en zij de medicijnvrouw. De kruiden worden opgehangen in de boom. Bijna is het feest compleet en kunnen ze samen luieren in hun boomnest. Terwijl zij bungelen in de hoogte lopen wij nog een extra rondje :-). Kleindochter is geprikt door de brandnetels en vraagt me mee te zoeken naar hondsdraf. Tussen de brandnetels zoeken, oma, daar groeit het. Mijn suggestie om dovenetel te proberen wordt van de hand gewezen. Het helpt niet en de bloemetjes zijn te paars. De plantjes die zij zoekt zijn blauwer en de blaadjes ruiken anders. Op de terugweg scoort ze raak. Ze wrijft met de blaadjes over de kriebelende plekjes. Met groene beentjes stapt ze in de auto. Waar ze die kennis vandaan heeft? Nou, gewoon! Ze is niet voor niets medicijnvrouw :-).


Ze sjouwen en bouwen en maken een boomnest


 Tussen de wieler- en de spoorbaan ligt een heel klein stukje paradijs  


Wij moeten onszelf vermaken en lopen een rondje in de buurt


Kleindochter vraagt me mee te zoeken naar hondsdraf.


Weegbree helpt om de jeuk te verzachten

Hondsdraf helpt niet alleen tegen de jeuk van brandnetels, maar ook tegen muggenbeten. 
Ook Weegbree kan de jeuk verzachten. Beide planten hebben geneeskrachtige eigenschappen.
Hondsdraf is een schaduwplant, die in eerste instantie dicht bij de grond blijft. Als de plant gaat bloeien richt hij zich op. De kleine bloemetjes reiken dan naar meer zon. Zetje nodig? 
Weegbree groeit zo ongeveer overal waar mensen lopen en het dus 'dicht bij de hand' hebben. Bloedstelpend en snel te vinden als je een wondje of schram oploopt. 
Zowel hondsdraf als smalle weegbree werken o.a. op de luchtwegen. Hondsdraf op het gebied van hoest en bronchitis, weegbree gericht op de ondersteuning van verkoudheid.
En wat doet de medicijnvrouw van de clan met het kleefkruid? Dat is goed voor de huid. Ik heb deze site gekozen voor wat achtergrond informatie.






Geen opmerkingen:

Een reactie posten