donderdag 24 maart 2016

Betoverde groeikracht

Die dikke eik staat aan de rand van de waterkant. Zijn stam is al dicht bij de grond vertakt en zijn voet is met mos bedekt. Hij staat er prachtig bij, maar op een ongewone plaats met een ongewone vorm. Ik sta er letterlijk even bij stil. Het is nog vroeg en doodstil in het bos. In gedachten hoor ik de echo van het stemmetje van mijn destijds nog jonge dochter die me dringend vroeg: 'Mam, wil je alsjeblieft niet tegen de planten praten als de buurvrouw in de tuin is?' Niemand te zien, en op de vogels na niemand te horen. Ik doe het lekker toch :-). Ik praat met mijn handen, mijn lichaam en mijn stem. Wat doet hij daar met zijn voeten in het water? Wortelt hij dieper in de aarde in de grond? Welke opwaartse energie zorgt ervoor dat hij geen grote, rechte stam heeft, maar zo dicht bij de grond al vertakt? De eik staat met een aantal soortgenoten in de bosrand rond het Quackjeswater. In het midden daarvan is een eilandje met een sterke energie. Je kan er niet bij, en het is daardoor een paradijs voor vogels, die er zorgeloos kunnen broeden. Naarmate onze wandeling vordert begin ik te begrijpen dat de energetische plek zich zeker niet beperkt tot het eilandje. Dat is natuurlijk ook niet logisch. Het lijkt alsof het stukje bos betoverd is in zijn groeikracht. Kan het zijn dat er een stuwende, spiralende energie aan de basis ligt van de gekronkelde en gedraaide bomen en takken die we tegenkomen? En waarom schieten er dan aan de andere kant loodrechte braamstelen naar boven? Meidoorn en braam zijn volop aanwezig. Binnenkort zullen de bramen als een dichte haag de weg naar de meidoorn versperren. Zo zorgt die sterke, onuitroeibare braam voor een extra laagje bescherming. Samen houden ze elkaar in evenwicht: Braam stimuleert de levenskracht en geeft energie, Meidoorn doet haar best om veel zonne-energie te krijgen, maar kan zich tegelijk kwetsbaar voelen. Ze staat bekend om haar kalmerende werking. Ik zie ze vaker bij elkaar. Het voelt als een sprookjesbos op deze vroege, zonnige morgen. Hoe langer ik er ben, hoe meer ik me verwonder. Ik sla de herinnering in me op.


Zijn stam is al dicht bij de grond vertakt


En zijn voet is met mos bedekt


Ik sta er even bij stil


Een eindje verder staan vier eiken keurig op een rij, volgen ze de energie?


De Meidoorn in de verte maakt een rommelige indruk


De stammetjes ervan vormen een spiraal


Boom in de knoop


Het voelt alsof ik in een sprookjesbos loop


Grappig genoeg groeien de stelen van de braam hier loodrecht omhoog


Deel van het broekbos


Zoeken naar evenwicht


Steeds opnieuw vertakkingen 


Overal valt mijn oog op gedraaide stammen


Eikenbos, broekbos en duinen bepalen het landschap


Alles kronkelt en draait


Het begin van het nieuwe leven komt al tevoorschijn


Het sterke energiepunt is gesitueerd op het eilandje in het midden













2 opmerkingen: