donderdag 31 december 2015

Kersttradities komen en kersttradities gaan

Vanuit de keuken komt de geur van stoofpeertjes en suddervlees me verlokkend tegemoet. Die stoofpeertjes eten we deze week nog een keer op verzoek van Dochter. Tevreden blik ik  terug op de Kerstdagen. Al jarenlang staan we traditiegetrouw op eerste Kerstdag met ons gezin in de keuken. Wat ooit begon als kerstmaaltijd, samengesteld uit onze vier lievelingsgerechten, heeft zich voortgezet als familietraditie. Met zijn zevenen plooien we ons rond het keukenblok en maken ons eigen gerecht. Kleinzoon werd van jongs af aan ingeschakeld. Bijna een jaar oud mocht hij helpen met het smeren van het stokbrood. Dat meteen daarna in zijn mondje verdween :-). Kleindochter produceert met verve een fruitsalade, omdat dat een van de dingen is die ze graag lust. De tweede kerstdag aten we traditioneel peertjes en rollade, net als vroeger thuis. We zijn hier afgestapt van moeilijke kerstdiners en hebben het samenzijn centraal gezet. Dochter uit Noorwegen verraste ons met een traditionele kerstmaaltijd van lamsvlees:  Pinnekjøtte. Gestoofd op berkenstokjes, geserveerd met worstjes, gekookte aardappelen en koolraap. Samen met Aquevitt, dat in niets op water lijkt, maar wel snel onder de categorie 'lekker' valt. 


Noorse traditionele maaltijd op Kerstavond: Pinnekjøtte

Toch lijken tradities niet eindeloos bestaansrecht te hebben. We hebben hier twee kleine kerstboompjes in de voorkamer, en een kunstboom in de achterkamer. Het is een compromis. Die kunstboom zit me een beetje dwars, maar was ooit een noodgreep omdat we gewoontegetrouw op het laatst de kerstboom gingen halen en de overgebleven exemplaren niet aan onze wens voldeden. En om die kunstboom verloren op zolder te laten  liggen is ook zo wat. De tijd van sjouwen met kerstbomen en samen met de kinderen zoeken naar de mooiste ligt achter ons. De traditie van het optuigen in rood, goud en oud raakt verloren. Mijnheer Maan is aan alle kanten gekraakt en en we vrezen dat dit zijn laatste jaar zal zijn. De oude kerstversiering kwam van de overgrootouders en dat was wat het speciaal maakte.


De uit nood geboren aankoop van een kunstboom


Oude Mijnheer Maan valt nu echt in stukjes uit elkaar

De traditie van een cadeautje onder de kerstboom is weer ingevoerd. Kleinzoon verkondigde dit jaar dat zijn zus nu ook het geheim van Sinterklaas kende. Verlangend sprak hij uit dat hij een cadeau van de Kerstman ook wel erg leuk zou vinden. Zou die Kerstman dan wel bestaan? We sloten een akkoord :-). Toch riep Kleindochter na binnenkomst enthousiast naar haar broer: 'Er liggen cadeautjes onder de boom net zoals jij had gehoopt'. Wat zou er omgaan in die koppies?
Ik heb er een voorliefde voor om de Kerstboom tot 6 januari (Driekoningen) te laten staan. Dat is de laatste jaren best moeilijk gebleken. Blije kinderen komen er al ver voor die tijd om bedelen voor de kerstbomenverbranding op Nieuwjaarsdag. Ja, en dan stond die van ons nog opgetuigd in de kamer. Waarna we hem vervolgens niet meer kwijt konden omdat hij niet opgehaald werd. Vandaag stonden er opnieuw twee kinderen aan de deur. Ze waren op kerstbomenjacht en hadden ze nodig op 6 januari (dachten ze). Kritisch keken ze naar mijn twee kleine boompjes in de vensterbank. Ik stelde voor om ze voor hen te bewaren. Twijfelend spraken ze uit dat ze dachten dat dit geen goede boompjes waren voor hun doel. Naar de tuin dan maar over een paar dagen.
Tenslotte probeer ik dit jaar mijn dromen tussen de eerste Kerstdag en Driekoningen te onthouden. Elke droom zou staan voor een maand in het nieuwe jaar. Mijn dromen -als ik ze al onthouden heb- beloven niet veel goeds. Ik geef het een kans, maar als het me niet bevalt wis ik ze uit mijn geheugen :-).

Ik wens iedereen een goed, gezond en gelukkig 2016.



Geen opmerkingen:

Een reactie posten