Pagina's

zaterdag 27 april 2013

En toen gooide ze de kikker tegen de muur

"Ze had haar gouden bal verloren en toen de kikker die voor haar uit de vijver haalde mocht hij alles wensen wat hij wilde. Hij vertelde aan de prinses dat hij van haar bordje wilde eten en in haar bedje wilde slapen. Van schrik rende de prinses gauw het paleis in en deed de deur achter zich dicht, maar de kikker kwam door een klein kiertje naar binnen. Hij at mee van het bordje van de prinses, dat moest van haar vader. Maar toen hij in haar bedje wilde slapen gooide ze de kikker tegen de muur en kwam er een grote, groene vlek op de muur die een prins werd. Hij vertelde dat hij betoverd was en vroeg of hij met haar wilde trouwen". Kleinzoon vertelt me het sprookje tot in de details. Zijn klas heeft net het thema 'Sprookjes' afgesloten. Zou onze kikker ook een prins worden als ik hem tegen de muur gooi? Peinzend kijkt hij me aan. Het is natuurlijk wel een sprookje, hé oma, is zijn reactie. Hij leeft op de rand van magie en werkelijkheid. Maar kikker-in-de-tuin maakt het sprookje de laatste dagen wel in me wakker. Ik verbind er mijn eigen betekenis aan. De prinses verliest haar gouden bal. Voor mij is dat symbolisch de Zon of de kern van wie je in essentie bent. De bal valt in het water, in de bron om precies te zijn, dus verbindt zich met de oorsprong ervan. Kikker-die-betoverd-is wil haar wel helpen. Hij wil van haar bordje eten en in haar bedje slapen. Dat komt heel dichtbij. Vroeger werden er scheidingen uitgesproken van tafel en bed. Kikker wil mee aan tafel en in bed. In symbooltaal doet hij dus misschien wel een huwelijksaanzoek aan de prinses :-). Gelukkig komt het uiteindelijk goed. Terug naar het leven van alle dag kan ik me voorstellen dat kikker de verborgen zijden van ons spiegelt. Dat wat we laten liggen, niet willen hebben of afgeleerd hebben. Sommige dingen raken we in de loop van ons leven kwijt. We krijgen met de opvoeding een vernislaagje mee. Ik maak vaak grapjes over dat vernislaagje als ik mensen zie die het aan het eind van hun leven als het ware loslaten. Ze leven hun eigen normen en waarden, of we dat nou leuk vinden of niet. Ze passen zich niet meer aan en bepalen zelf wat 'hoort'. Kikker haalt het verloren deel op. Zijn door mij vertaalde wens is dat het er bij mag horen. Zijn actie zorgt voor herstel van de eenheid en het evenwicht. De prinses in mij heeft een metershoog plichtsgevoel. Ik voel mijn vernislaagje barsten :-).

Bij Mellie Uyldert (Verborgen wijsheid van het sprookje) vind ik dat het eind van het sprookje bewerkt is om het voor kinderen beter geschikt te maken: 'Oorspronkelijk vermeldt het sprookje dat de prinses drie nachten met de kikker als haar bruidegom in haar bedje sliep. Na de eerste en na de tweede nacht was de kikker 's ochtends verdwenen;  de morgen na de derde nacht lag een mooie prins aan haar zijde' (blz. 77).  Met de verdere uitleg heb ik op dit moment niet zoveel. Overigens vind ik de versie van het gooien ook niet echt kindvriendelijk :-).


1 opmerking:

  1. Haha ja, ik heb dit verhaaltje meerdere malen voorgelezen in dat sprookjes-stripboek dat je aan ons gaf, vandaar dat hij het zo goed kent. Ik vond de kikker-tegen-de-muur versie ook bijzonder kindonvriendelijk, grinnik...

    mooie uitleg van het sprookje.

    Eva

    BeantwoordenVerwijderen