Pagina's

zondag 2 december 2012

21 december

21 december is een dag die al jarenlang een etentje belooft. Het is onze trouwdag en we hebben de datum spontaan gekozen. Trouwde je aan het eind van een kalenderjaar dan had dat voordelen. We werden geplaagd met het trouwen op de kortste dag, die de langste nacht met zich meebracht. Van de kou had ik die dag niet zoveel last, maar toen nog Kleine-Zus staat als bruidsmeisje bibberend op de foto's die we buiten maakten :-). Met zonnewendes had ik destijds niet zoveel. Dat kwam een aantal jaren later, toen ik me bezig ging houden met levensritmes en seizoenen. Met de winter had heb ik ook niet zoveel. Wel met de gezelligheid en de feestdagen die erbij horen. En die feestdagen beginnen dus steevast met een diner-voor-twee. Dat die 21ste december in 2012 zo belangrijk zou worden was toen nog niet in beeld. Maar vaker kwamen de berichten dat er iets bijzonders ging gebeuren. De kalenders hielden op, waarbij met name de Mayakalender genoemd werd. De piramides in Egypte hadden ermee te maken. Ondertussen komt de stroom informatie op gang, die de overgang naar een nieuw 'seizoen' benadrukt. De vierdeling die we in de kalender terugvinden heeft mijn belangstelling, omdat je die groter en groter kan maken. Van vier dagdelen naar 4 maan-weken naar vier seizoenen is de kleine cyclus die we allemaal ervaren. Dat het een cyclus is weten we uit ervaring. Na de winter komt de lente, volgt de zomer en beleven we de herfst om weer te verstillen in de winter enzovoort. We kunnen zelfs een mensenleven verdelen in vier levensfasen. Je bent jong en je wilt wat, je wordt volwassen en draagt verantwoordelijkheid, je volgroeit en wordt wijzer, je trekt je terug en verstilt. De seizoenen bestaan ook in het groot. Zo is er de cyclus van bijna 26.000 jaar, waarin we vier seizoenen kunnen herkennen. In die periode draait onze zon om een centraal punt in de Melkweg. En laten we ook in dit grote seizoen nou net in deze tijd een zonnewende bereiken. Dus staan we op een punt van overgang. De analogie kun je makkelijk doortrekken, omdat je de ervaring hebt met onze jaarlijkse seizoenen. De jaarlijkse winterzonnewende markeert een overgang van licht naar donker. Nadat de zon drie dagen opkomt en ondergaat op hetzelfde punt, worden de dagen langzaam weer lichter. Vertaal je dat naar het groot, dan zou er sprake zijn van een Grote Zonnewende, waarbij er een nieuw Groot Seizoen aanbreekt. We naderen de overgang naar het Watermantijdperk. Je kan natuurlijk zelf wel verzinnen dat dit niet met een toverstafje geregeld is. Er wordt gesproken over een tijdspanne van 1984 tot 2017. We zitten er middenin, net als Horus, die met zijn bootje op de Melkweg dobbert. Dat we de oversteek aan het maken zijn is zeker. Voorlopig ga ik op 21 december maar traditioneel lekker uit eten  :-).

P.S. Meer informatie over dit onderwerp vind je hier.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten